Borsnicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL COA Borsnicz.svg

Borsnicz (Borsznica) – polski herb rycerski, zaginiony po XV wieku.

Opis herbu[edytuj]

Opis zgodny z regułami blazonowania, zaproponowany przez Józefa Szymańskiego:

Pole szachowane błękitno-srebrne, trzyrzędowe w pięć cegieł (lub gontów).

Najwcześniejsze wizerunki[edytuj]

Herb rycerstwa śląskiego, osiadłego także w Wielkopolsce i na Rusi Czerwonej. Wzmiankowany w źródłach pisanych w 1449. Zaginął w XV wieku (Inscriptiones clenodialis). Według Heymowskiego herb ten pojawił się w Herbarzu Złotego Runa jako Klepzig, zaś według Semkowicza, herb ten ma takie samo godło i zawołanie jak herb Bybel.

Etymologia[edytuj]

Obie nazwy herbu mają być pochodzenia przezwiskowego, mające odniesienie w nazwie osobowej. Z drugiej strony istnieje staroruskie słowo borośбno, oznaczające mąkę.

Herbowni[edytuj]

Tadeusz Gajl spekuluje, że był to herb własny, czyli prawo do jego używania miała rodzina o nazwisku Borsnicz[1]. Faktycznie istniała śląska rodzina rycerska o takim nazwisku[2]

Przypisy

  1. Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007, s. 414. ISBN 978-83-60597-10-1.
  2. Marek Cetwiński: Rycerstwo śląskie do końca XIII wieku. Biogramy i rodowody. PAN, 1982, s. 69.

Bibliografia[edytuj]

  • Józef Szymański: Herbarz średniowiecznego rycerstwa polskiego. Warszawa: PWN, 1993, s. 89-90. ISBN 83-01-09797-3.

Linki zewnętrzne[edytuj]