Britt Ekland

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Britt Ekland
Ilustracja
Britt Ekland, 1992
Imię i nazwisko Britt-Marie Eklund
Data i miejsce urodzenia 6 października 1942
Sztokholm, Szwecja
Zawód aktorka, scenarzystka, reżyserka, piosenkarka
Współmałżonek Peter Sellers
(1964-1968; rozwód)
Slim Jim Phantom
(1984–1992; rozwód)
Lata aktywności od 1959

Britt Ekland, właściwie Britt-Marie Eklund[1] (ur. 6 października 1942[2] w Sztokholmie[3]) – szwedzka aktorka, scenarzystka i reżyserka filmowa[4], która dłuższy czas przebywała w Wielkiej Brytanii[5].

Życiorys[edytuj]

Wczesne lata[edytuj]

Urodziła się w Sztokholmie, w Szwecji jako córka sekretarki Mai Britt i Svena Axela Eklunda, który prowadził ekskluzywny sklep odzieżowy w Sztokholmie i był kapitanem szwedzkiej reprezentacji curling. Jej matka zmarła na chorobę Alzheimera w 1980 roku, co miało na nią ogromny wpływ.

Dorastała z trzema młodszymi braćmi. Jako nastolatka opuściła szkołę, aby podróżować z teatrem i została zauważona w kawiarni we Włoszech przez agenta talentów, który wysłał ją do Londynu na przesłuchanie do filmu.

Kariera[edytuj]

Debiutowała na dużym ekranie rolą przyjaciółki Edvardy w szwedzkim filmie Krótkie jest lato (Kort är sommaren, 1962) z Liv Ullmann. W roku 1966 po raz pierwszy otrzymała rolę w filmie amerykańskim u boku Petera Falka w dramacie kryminalnym Zbyt wiele kradzieży (Too Many Thieves). Rok później zdobyła nominację do nagrody Złotego Lauru jako Nowa Twarz Kobieca 1967.

Stała się znana ze swojego małżeństwa z brytyjskim aktorem i komediantem Peterem Sellersem, z którym zagrała w dwóch komediach: Polowanie na lisa (Caccia alla volpe/After the Fox, 1966) i Bobo (1967). Emanowała nieskrępowanym erotyzmem jako ponętna barmanka Willow w horrorze Kult (The Wicker Man, 1973), a scena gdy tańczy nago śpiewając pogańską piosenkę i próbując tym samym uwieść podglądającego ją policjanta należy do najbardziej erotycznych w historii kina grozy. Pozycję gwiazdy kina zapewniła jej rola Mary Goodnight, niezbyt rozgarniętej agentki brytyjskiego wywiadu, która razem z agentem 007 Jamesem Bondem (Roger Moore) po wielu perypetiach niweczy plany Scaramangi (Christopher Lee) na Dalekim Wschodzie w filmie Człowiek ze złotym pistoletem (The Man with the Golden Gun, 1974)[6]

Debiutowała jako reżyserka serialu TV Bara med Britt, 1992). Była gospodarzem programu TV-BBC Kocham lata 70. (I Love The 70s, 2000).

Na ekranie sportretowała ją Charlize Theron w biograficznym dramacie Życie i śmierć Petera Sellersa (The Life and Death of Peter Sellers, 2004).

Życie prywatne[edytuj]

19 lutego 1964 poślubiła Petera Sellersa, z którym ma córkę Victorię (ur. 20 stycznia 1965). Jednak 18 grudnia 1968 rozwiodła się. Spotykała się z angielskim muzykiem Johnem Waite, aktorem Ryanem O'Nealem, aktorem Ronem Ely, Arthurem Ringwaltem Rupley'em IV, producentem filmowym Dodi Al-Fayedem, brytyjskim muzykiem Rogerem Earlem, gitarzystą grupy Duran Duran - Johnem Taylorem, Warrenem Beatty (1970), hiszpańskim torreadorem Jaime Ostosem Jr., fotografem Patrickiem Lichfieldem (1970), aktorem Georgem Hamiltonem (1972). Ze związku z producentem muzycznym i menadżerem Lou Adler (1972-74) ma syna Nikolaja Adlera (ur. 1973). Romansowała potem z piosenkarzem rockowym Rodem Stewartem (1975-1977), angielskim wokalistą hardrockowego zespołu L.A. Guns - Philem Lewisem (1979-81). Spotykała się z wokalistą rockowym Tedem Nugentem (1979), piosenkarzem Bay City Rollers - Lesem McKeownem (1981)[7] i aktorem Andrew Stevensem (1981)[8]. 20 marca 1984 wyszła za mąż za perkusistę popularnego w latach 80. zespołu rockowego Stray Cats – Slima Jima Phantoma, z którym ma syna T.J. McDonnella (ur. 1988). Lecz w 1992 doszło do rozwodu[9].

Filmografia[edytuj]

filmy fabularne[edytuj]

Rok Tytuł Rola Reżyser
1960 Żołnierski blues (G.I. Blues) Britta Norman Taurog
1962 Torreadorzy i złodzieje (The Happy Thieves) Pani Pickett George Marshall
Krótkie lato (Kort är sommaren) Przyjaciółka Edvardy Bjarne Henning-Jensen
1963 Commandant X (The Commandant) Iris Paolo Heusch
Nagroda (The Prize) Nudystka Mark Robson
1964 Marsz na tyły (Advance to the Rear) Greta George Marshall
1966 Polowanie na lisa (Caccia alla volpe) Gina Romantica Vittorio De Sica
1967 Podwójny agent (The Double Man) Gina Franklin J. Schaffner
Bobo (The Bobo) Olimpia Segura Robert Parrish, Peter Sellers
1968 Noc w którą zamordowano Minsky'ego (The Night They Raided Minsky's) Rachel Elizabeth Schpitendavel William Friedkin
1971 Dopaść Cartera (Get Carter) Anna Fletcher Mike Hodges
1973 Baxter! Chris Bentley Lionel Jeffries
Kult (The Wicker Man) Willow Robin Hardy
1974 Człowiek ze złotym pistoletem (The Man with the Golden Gun) Mary Goodnight Guy Hamilton
1975 Fałszywy król (Royal Flash) Dutchess Irma Richard Lester
1977 Casanova i spółka (Casanova & Co) Hrabina Trivulzi Franz Antel
1978 Krąg namiętnosci (Ring of Passion, TV) Amy Ondra Schmeling Robert Michael Lewis
Łowcy niewolników (Slavers) Anna von Erken Jürgen Goslar
1979 Skarb króla Salomona (King Solomon's Treasure) królowa Nyleptha Alvin Rakoff
1989 Skandal (Scandal) Mariella Novotny Michael Caton-Jones

Przypisy

  1. Britt Ekland (ang.). Listal. [dostęp 2016-05-21].
  2. Britt Ekland (fr.). AlloCiné. [dostęp 2016-05-21].
  3. Britt Ekland (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2016-05-21].
  4. Britt Ekland - Actor (rum.). CineMagia.ro. [dostęp 2016-05-21].
  5. Britt Ekland (wł.). MYmovies. [dostęp 2016-05-21].
  6. Classic Movies (1939–1969): Britt Ekland (ang.). thegoldenyears.org. [dostęp 2016-05-21].
  7. Of course the Bay City Rollers were on drugs, you have to be to look that ridiculous (ang.). ozzienews.com. [dostęp 2016-05-21].
  8. Who is Britt Ekland dating? (ang.). FamousFix. [dostęp 2016-05-21].
  9. Britt Ekland on nudity, Alzheimer's, and being 'abducted' by Peter Sellers (ang.). telegraph.co.uk. [dostęp 2016-05-21].

Bibliografia[edytuj]