Tanya Roberts

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tanya Roberts
Ilustracja
Tanya Roberts (1982)
Imię i nazwisko Victoria Leigh Blum
Data i miejsce urodzenia 15 października 1955
Nowy Jork
Data i miejsce śmierci 4 stycznia 2021
Los Angeles
Zawód aktorka, modelka, producentka filmowa
Współmałżonek Barry Roberts
(1974–2006; jego śmierć)
Lata aktywności 1975–2006

Tanya Roberts, właśc. Victoria Leigh Blum[1][2] (ur. 15 października 1955 w Nowym Jorku, zm. 4 stycznia 2021 w Los Angeles[3]) – amerykańska aktorka telewizyjna i filmowa, modelka i producentka filmowa. Występowała jako Julie Rogers w piątym i ostatnim sezonie serialu ABC Aniołki Charliego (1980–1981), jako Kiri w filmie fantastyczno-przygodowym Władca zwierząt (1982), Stacey Sutton w filmie z cyklu o Jamesie Bondzie Zabójczy widok (1985) i jako Midge Pinciotti w sitcomie CBS Różowe lata siedemdziesiąte (1998–2004)[4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się 15 października 1955[5] (niektóre źródła podają 1954[6]) na nowojorskim Bronksie jako córka Dorothy Leigh (z domu Smith) Blum i Oscara Maximiliana Bluma[7][8]. Jej matka była Żydówką, podczas gdy ojciec był pochodzenia irlandzkiego i austriackiego[9][10][11]. Jej rodzice wzięli ślub w Dorset, kiedy jej ojciec służył w armii amerykańskiej podczas II wojny światowej. Ojciec utrzymywał rodzinę ze skromnych dochodów, pracując jako sprzedawca piór wiecznych i długopisów na Manhattanie[12].

Wychowywała się w środkowym Bronksie ze starszą siostrą Barbarą[13]. Jej rodzice rozwiedli się gdy była nastolatką[14]. Przez kilka lat mieszkała ze swoją matką w Toronto, gdzie zaczęła opracowywać portfolio i plany odnośnie do swojej kariery[15].

Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie mając 17 lat podjęła pracę jako modelka Sears Holdings oraz telewizyjnych spotów reklamowych okularów przeciwsłonecznych, Excedrin, Ultra Brite, Clairol i Cool Ray. Uczyła się tańca u Arthura Murraya[16]. Przez pięć lat w Bronksie ćwiczyła wymowę i głos. Studiowała aktorstwo u Lee Strasberga i Uty Hagen[17].

Swoją karierę aktorską zapoczątkowała występami w produkcjach off-broadwayowskich: Piknik Williama Inge, Antygona Sofoklesa, Przystanek autobusowy (Bus Stop) Williama Inge i Urodzeni wczoraj (Born Yesterday) Garsona Kanina[18].

Debiutowała na ekranie w dreszczowcu Ostatnia ofiara (Forced Entry, 1975) z udziałem Nancy Allen i Michaela Tucci. Grała w nim Nancy Ulman, skromną, podmiejską gospodynię domową z dwójką dzieci, domem i mężem[19] i była w istocie tytułową postacią filmu – ostatnią ofiarą maniakalnego mordercy kobiet[19]. W dramacie sensacyjnym Palce (Fingers, 1978)[20] wystąpiła w bikini przy basenie w 30-sekundowej scenie erotycznej, w której zostaje zgwałcona w damskiej toalecie przez Jimmy’ego Fingera (Harvey Keitel)[21][22]. To jedna z najgorszych, najbardziej niezręcznych „scen erotycznych” w historii kina. W rzeczywistości jest tak odpychająca, że nawet nie ma się ochoty wychwalać skąpych zalet super-eleganckiego zakurzonego różanego bikini Tanyi Roberts – napisał jeden z recenzentów[23]. W slasherze klasy B Pułapka na turystów (Tourist Trap, 1979) wystąpiła w roli prowokacyjnej Becky[24], która wraz z grupą przyjaciół podczas wycieczki samochodowej trafia do przerażającego muzeum przydrożnego prowadzonego przez psychopatycznego zabójcę granego przez Chucka Connersa[25][26].

Pojawiła się w telewizyjnych filmach: Zuma Beach (1978) z Suzanne Somers, Pleasure Cove (1979) z piosenkarzem Tomem Jonesem i Waikiki (1980) z Donną Mills. W odcinku serialu NBC Najwięksi bohaterowie Biblii (Greatest Heroes of the Bible) - pt. Wyzwanie Jakuba (Jacob’s Challenge, 1979) u boku Barry’ego Williamsa w roli Jakuba i June Lockhart jako Rebeki zagrała postać Basematy, córki Izmaela, siostrzenicy Izaaka i trzeciej żony Ezawa[27].

Aniołki Charliego[edytuj | edytuj kod]

Po tym jak Shelley Hack odeszła z serialu ABC Aniołki Charliego, latem 1980 roku Roberts zgłosiła się na casting do piątego sezonu i została wybrana spośród ok. 2 tys. kandydatek do roli trzeciego „aniołka” jako Julie Rogers, która wraz z Kally Garrett (Jaclyn Smith) i Kris Munroe (Cheryl Ladd) pracuje w agencji detektywistycznej[28]. Jej bohaterka Julie Rogers, zdolna przeżyć na ulicy w warunkach ekstremalnych, miała rudoblond włosy, skrzące się niebieskie oczy, ponętną figurę i zadyszany głos[18]. Producenci mieli nadzieję, że jej obecność ożywi spadkowe oceny i odnowi zainteresowania mediów serialem. Pomimo tego, że Cheryl Ladd była faworyzowana przez scenarzystę i producenta Edwarda J. Lakso, kiedy dołączyła do obsady Aniołów Charliego, Tanya Roberts jako Julie Rogers królowała w swoim sezonie, a większość fabuł obracała się wokół niej, podczas gdy jej doświadczone współpracowniczki, Kris i Kelly, stały się wtedy swego rodzaju aniołkami drugoplanowymi. Serial przyniósł Roberts 12 tysięcy dolarów za odcinek[29].

Przed premierą sezonu Roberts znalazł się na okładce magazynu „People” z nagłówkiem z pytaniem, „czy Roberts będzie w stanie uratować spadającą oglądalność Aniołków?” Pomimo szaleńczego debiutu Tanyi Roberts, jej premierowy odcinek w listopadzie 1980 przyniósł słabe oceny. Serial został następnie przeniesiony do kilku różnych szczelin czasowych w harmonogramie transmisji, co spowodowało spadek oglądalności wraz z postępem sezonu. Po zaledwie 16 odcinkach piątego sezonu oglądalność drastycznie spadła do 59 w rankingu z zaledwie 65 propozycji i została zaprzestana w czerwcu 1981. W filmie kinowym McG Aniołki Charliego: Zawrotna szybkość (Charlie’s Angels: Full Throttle, 2003) w scenie gdy Madison Lee (Demi Moore) przebywa z biurze Townsend, na ścianie za nią wisi seria zdjęć, w tym Julie Rogers[30].

Po śmierci Tanyi Roberts, jej koleżanka z serialu Jaclyn Smith opublikowała na Instagramie wiadomość: „Tanya dołączyła do Aniołków Charliego w ostatnim sezonie, zamykając go tak, jak początkowo planowano z rudowłosą, brunetką i blondynką. Przyniosła radość tak wielu ludziom i miała karierę trwającą od dziesięcioleci”[31].

Władca zwierząt[edytuj | edytuj kod]

Tanya Roberts i Stacy Keach w scenie z filmu Zabij mnie, zabij siebie (1983)

Po sukcesie telewizyjnym Tanya Roberts rozpoczęła karierę w kinie. Jej image, na który wpłynęła osobowość „ostatniego aniołka”, predestynował ją do ról dekoracyjnych[32]. W przygodowym filmie fantasy Władca zwierząt (1982) zagrała niewolnicę Kiri (o rolę ubiegała się również 18-letnia wtedy Demi Moore) uratowaną przez tytułowego bohatera Dara (Marc Singer), a jednym z elementów promocji filmu była okładka i zdjęcia z Tanyą Roberts w miesięczniku „Playboy” (z października 1982)[33].

Tanya Roberts pokazała autentyczny talent do autoparodii w roli atrakcyjnej sekretarki Veldy w telewizyjnym filmie detektywistycznym CBS Zabij mnie, zabij siebie (Murder Me, Murder You, 1983)[34]; gdy jednak przyszedł czas rozwinąć film do odcinków serialu, Roberts miała inne zobowiązania, i została zastąpiona przez aktorkę Lindsay Bloom[35]. We włoskim filmie fantastyczno-przygodowym Serca i zbroja (Paladini-storia d’armi e d’amori, 1983)[36] na podstawie powieści średniowiecznej Orland szalony z Ronnem Mossem wcieliła się w postać księżniczki Maurów.

Sheena[edytuj | edytuj kod]

W 1984, John Guillermin, reżyser King Konga i Śmierci na Nilu, po przeszukiwaniu zaledwie kilku tygodni, obsadził ją w roli tytułowej Tarzana w spódnicy (brane też były pod uwagę Bo Derek, Jodie Foster i Raquel Welch), w ekranizacji komiksu o dziewczynie, której biali rodzice zostali zamordowani na Safari, a ona wychowana została przez szamankę z jednego z afrykańskich plemion[37]. Jednak Sheena: królowa dżungli okazała się niezwykle sprzecznym filmem[38]; powstał z myślą o stworzeniu kinowej bohaterki, na której mogłyby się wzorować młode dziewczyny, a tymczasem pomysł marketingowy ze zdjęciami Tanyi Roberts w niezwykle odkrywczym stroju z dżungli sprawił, że Sheena była nieodpowiednia dla dzieci[38]. Ponadto film otrzymał najgorsze recenzje roku, w pierwszym tygodniu zarobił zaledwie 5,7 miliona dolarów[38], zdobył reputację jednego z najgorszych dzieł lat 80.[38] i był nominowany do Złotej Maliny w pięciu kategoriach: „Najgorsza aktorka” (Tanya Roberts, a laureatką została Bo Derek), „Najgorsze zdjęcia”, „Najgorszy reżyser”, „Najgorszy scenariusz” i „Najgorsza muzyka filmowa”, ale odniósł kultowy sukces na domowych wideo i DVD[39]. Krytyczka Pauline Kael, w bardziej wyważonej recenzji dla „The New Yorker”, opisuje Roberts w roli Sheeny jako mającą „zapatrzoną, komiksową nieprzejrzystość ... Jest chodzącą, mówiącą ikoną”[8]. Z kolei Lesley Coffin na łamach The Mary Sue napisała, że „Roberts rzeczywiście może pokazać autentyczne emocje. Zastanawiam się, czy sposób, w jaki została skreślona jako ładna buźka w latach 80., uniemożliwił jej rozwinięcie bardziej znaczących umiejętności aktorskich”[40].

Dziewczyna Bonda[edytuj | edytuj kod]

W 1985, dzięki udanemu występowi we Władcy zwierząt, dostała się do obsady filmu z cyklu o Jamesie Bondzie Zabójczy widok u boku Rogera Moore’a[41][42] jako geolog stanowa Stacey Sutton, wnuczka potentata naftowego, którego firmę przejmuje Zorin (Christopher Walken)[43]. Do tej roli kandydowała także Bo Derek[44], była też rozważana kandydatura Priscilli Presley i Sharon Stone. Roberts odrzuciła propozycję roli Brendy Wyatt w Nieśmiertelnym na rzecz udziału w filmie o Jamesie Bondzie z nadzieją na rozwój kariery[45]. – „Czułam się tak, jakby każda dziewczyna, która kiedykolwiek była dziewczyną Bonda, gdy kariera prowadzi donikąd, więc byłem trochę ostrożna. Powiedziałam mojemu agentowi:„ Nikt nigdy nie pracuje po tym, jak dostaje film o Bondzie”, a on odpowiedział mi: „Żartujesz? Glenn Close zrobiłaby to, gdyby mogła”[46]. Jednak między duetem Tanya Roberts-Roger Moore zabrakło „ekranowej chemii”; według książki Aging Heroes: Growing Old in Popular Culture Roberts była o dwadzieścia siedem lat młodsza od Moore’a[47], a gdy Roger Moore dowiedział się, że jest starszy od matki Tanyi Roberts, chciał opuścić plany filmowy[48][49][50][51]. Film okazał się sukcesem komercyjnym, chociaż Roberts została skrytykowana za brak psychologicznej głębi jej postaci[52][53] i była nominowana do Złotej Maliny dla najgorszej aktorki[54][55] (laureatką Złotej Maliny została Linda Blair), a fani serii o Bondzie okrzyknęli ją najlepiej wrzeszczącą dziewczyną Bonda[56][57]. Otrzymała też nominację do nagrody Bravo Otto, przyznawanej przez dwutygodnik niemiecki dla młodzieży „Bravo”. W 2006 „Entertainment Weekly” umieścił Sutton jako drugą najgorszą dziewczynę Bonda[58], według kanadyjskiego magazynu Dose była szóstą najlepszą dziewczynę Bonda, a na liście 55. dziewczyn Bonda sporządzonej przez Film School Rejects zajęła 36 miejsce[59].

Inne role ekranowe[edytuj | edytuj kod]

Komedia Hala Needhama Trzaskające się ciała (Body Slam, 1987) z Dirkiem Benedictem i dramat sensacyjny Czyściec (Purgatory, 1988) o kobiecie niesłusznie uwięzionej w Afryce, w niewielkim stopniu poprawiły jej reputację jako aktorki, podczas gdy dreszczowiec sensacyjny Brutalna gra (Legal Tender, 1991) z Robertem Davi, ze scenariuszem jej męża Barry’ego Robertsa, nie był sukcesem kasowym[60]. Jej kolejne role filmowe opierały się w głównej mierze na jej fizycznych atrybutach[61]. Grała pierwszoplanowe role w dreszczowcach erotycznych takich jak Nocne oczy (1990)[62], Wewnętrzne sanktuarium (1991)[63], Grzechy pożądania (Sins of Desire, 1993) jako detektyw pracująca pod przykrywką w klinice seksualnej, Dolna głębia (Deep Down, 1994) oraz jako prowadząca w radiu audycję w 12-odcinkowym serialu Gorąca linia (Hot Line, 1994-1996)[64].

W 1995 była przesłuchiwana do roli Kate Roberts w operze mydlanej NBC Dni naszego życia, lecz ostatecznie postać tę przyjęła Lauren Koslow. Według reżysera Donalda Farmera Roberts odrzucił rolę Lisy w dreszczowcu psychologicznym Vicious Kiss (1995), którą ostatecznie przyjęła Margaux Hemingway. Pojawiła się w grze komputerowej CD-ROM „Pandora dyrektywna” (1996). W sitcomie Showtime Barbershop (2005) wystąpiła w roli Ellie Palmer, macochy Calvina[65].

Różowe lata siedemdziesiąte[edytuj | edytuj kod]

23 sierpnia 1998 przyjęła rolę Midge Pinciotti, matki Donny (Laura Prepon) w sitcomie CBS Różowe lata siedemdziesiąte[66]. W swoim nekrologu w „The Guardian”, Ryan Gilbey chwalił jej występ w Różowych latach siedemdziesiąte w roli „coraz bardziej niezadowolonej z życia gospodyni domowej”[8]. Opuściła serial po trzecim sezonie 22 maja 2001 z powodu śmiertelnej choroby męża[67]. Powróciła do kilku specjalnych występów gościnnych w 6. i 7. sezonie w 2004[68][69].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Była „buntowniczym dzieckiem”, porzuciła szkołę w wieku 15 lat i pojechała autostopem po Stanach Zjednoczonych - i wyszła za mąż. Małżeństwo to zostało wkrótce anulowane przez jej teściową[70]. W 1981 spotykała się egipskim producentem filmowym Dodi Fayedem[71].

Na swojej drodze poznała Barry’ego Robertsa (ur. 3 kwietnia 1946 roku w Nowym Jorku), ówczesnego studenta psychologii, za którego w 1974 wyszła za mąż[72]. W 1977 przeprowadziła się wraz z mężem do Hollywood[73]. Barry Roberts zmarł po czterech i pół roku walki z zapaleniem mózgu[74], 15 czerwca 2006 w Los Angeles, w wieku 60 lat[75][76].

Jej siostra Barbara Chase, z zawodu psycholog, w latach 1978–1992 była żoną Timothy’ego Leary’ego.

Roberts napisała przedmowę do książki The Q Guide to Charlie’s Angels (2008)[77]. Została opisana przez swojego publicystę jako obrończyni praw zwierząt[78]. Podczas pandemii COVID-19 utrzymywała aktywną obecność w mediach społecznościowych, prowadząc czaty wideo na Facebooku i Zoomie[79].

Roberts zawsze podkreślała, że w głębi serca jest związana z Nowym Jorkiem i to nie tylko dlatego, że nienawidzi jazdy. „Los Angeles doprowadza cię do szału”, powiedziała w wywiadzie dla magazynu „People” z 1981[80]. „Przywykłem do pogody, spacerów i ludzi, którzy mówią, co mają na myśli”[80].

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

24 grudnia 2020 w Wigilię Bożego Narodzenia Roberts nagle zasłabła i zemdlała po powrocie do domu ze spaceru ze swoimi psami, po czym została zabrana do szpitala, a później podłączona do respiratora; nie była chora na COVID-19, wcześniej też nie miała żadnych problemów ze zdrowiem[81][82]. Początkowo Mike Pingel, rzecznik aktorki, przedwcześnie poinformował o tym, że Roberts zmarła 3 stycznia 2021. Zacytowało go wiele amerykańskich mediów, a także niektóre agencje prasowe, w tym amerykańska AP, niemiecka dpa i francuska AFP. Mylne informacje o śmierci aktorki podał agentowi Lance O’Brien, partner Tanyi Roberts, z którą był w związku przez 18 lat. W rozmowie z magazynem TMZ wyjaśnił, że podczas odwiedzin w szpitalu widział, jak jego partnerka otwiera a później zamyka oczy[83]. Stąd wywnioskował, że aktorka zmarła i postanowił bez słowa opuścić szpital. O’Brien tłumaczył, że nie chciał sugerować, że zmarła, ale była poważnie chora na infekcję dróg moczowych, która dostała się do jej narządów i krwiobiegu, prowadząc do infekcji krwi zaostrzonej z powodu wirusowego zapalenia wątroby typu C. 4 stycznia rano otrzymał jednak telefon od lekarzy, którzy powiedzieli mu, że Tanya nadal żyje. Następnie, po telefonie od jednego z lekarzy opiekujących się Roberts, O’Brien potwierdził w rozmowie z portalem TMZ, że Tanya Roberts zmarła wieczorem z 4 stycznia na 5 stycznia w wieku 65 lat[84][85].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy fabularne[edytuj | edytuj kod]

Filmy TV[edytuj | edytuj kod]

Seriale TV[edytuj | edytuj kod]

  • 1980: Vega$ (Vega$: The Golden Gate Cop-Killer) jako oficer Britt Blackwell
  • 1980-81: Aniołki Charliego (Charlie’s Angels) jako Julie Rogers
  • 1982: Wymyślona wyspa (Fantasy Island) jako panna Amanda Parsons
  • 1982: Statek miłości (Love Boat, serial TV) – odcinek pt. Green, But Not Jolly/Past Perfect Love/Instant Family jako Diane Dayton
  • 1994: Prawo Burke’a (Burke’s Law) – odcinek pt. Kto zabił Nicka Hazarda? (Who Killed Nick Hazard?) jako Julie Readron
  • 1994: Gorąca linia (Hot Line) jako Rebecca
  • 1995: Jedwabne pończoszki (Silk Stalkings) jako Callie Callahan
  • 1996: Gorąca linia (Hot Line) jako Rebecca
  • 1997: Animowany serial Braci Bluesa (The Blues Brothers Animated Series) jako głos Toni G.
  • 1998: Bobry w akcji (The Angry Beavers) – odcinek pt. Same Time Last Week/Beaver Fever jako Marsha(głos)
  • 1998–2001: Różowe lata siedemdziesiąte (That ’70s Show) jako Midge Pinciotti
  • 2002: Luz we dwóch (Off Centre) – odcinek pt. Mike & Liz & Chau & Jordan jako Gretchen
  • 2003: Fillmore na tropie (Fillmore!) jako głos autorki
  • 2004: Różowe lata siedemdziesiąte (That ’70s Show) jako Midge Pinciotti
  • 2005: Eve – odcinek pt. Kung Fu Divas jako Rebeca
  • 2005: Barbershop jako Ellie Palmer
  • 2006: Różowe lata siedemdziesiąte (That ’70s Show) jako Midge Pinciotti

Filmy dokumentalne[edytuj | edytuj kod]

  • 1995: Ulubione grzechy śmiertelne (Favorite Deadly Sins)
  • 2000: The Men Behind the Mayhem: The Special Effects of James Bond
  • 2000: Inside 'A View to a Kill
  • 2004: Hollywood Squares
  • 2004: UnConventional

Gry komputerowe[edytuj | edytuj kod]

  • 1996: The Pandora Directive jako Regan Madsen

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Personalidade: Tanya Roberts (EUA) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2015-06-04].
  2. Tanya Roberts TV (ang.). Listal. [dostęp 2015-06-04].
  3. Tanya Roberts Dead at 65 After Premature Death Announcement (ang.). TMZ. [dostęp 2021-01-05].
  4. Who is Tanya Roberts (actress)? (ang.). Omnilexica. [dostęp 2015-06-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  5. Tanya Roberts (ang.). Aveleyman.com. [dostęp 2015-08-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  6. Tanya Roberts (fr.). AlloCiné. [dostęp 2018-06-27].
  7. Tanya Roberts obituary: A Charlie’s Angel and a Bond girl (ang.). „The Irish Times”, 9 stycznia 2021. [dostęp 2021-01-22].
  8. a b c Ryan Gilbey: Tanya Roberts obituary (ang.). „The Guardian”, 6 stycznia 2021. [dostęp 2021-01-07].
  9. Tanya Roberts (ang.). TV.com. [dostęp 2015-06-04].
  10. Tanya Roberts – What Nationality Ancestry Race (ang.). Ethnicity of Celebs. [dostęp 2015-06-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-14)].
  11. Elizabeth Appelebaum: Charlie's Jewish Angel (ang.). The Detroit Jewish News. [dostęp 2021-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-07)].
  12. Tanya Roberts Biography (1955-) (ang.). Film Reference. [dostęp 2015-06-04].
  13. Tanya Roberts Bio (ang.). BuddyTV. [dostęp 2015-06-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  14. Tanya Roberts (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2015-11-24].
  15. Tanya Roberts (15 de Outubro de 1955) (port.). Filmow. [dostęp 2015-06-04].
  16. Sheena (1984) – Page 3: The Star (ang.). Terrororstralis.com. [dostęp 2015-06-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  17. Stephanie Toone: ‘That ’70s Show’ star, Bond Girl Tanya Roberts dies after premature death announcement (ang.). The Atlanta Journal-Constitution, 3 stycznia 2021. [dostęp 2021-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-07)].
  18. a b Tanya Roberts Talmudic Index SCORE2.3.2 (ang.). The Watchmen. [dostęp 2015-08-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  19. a b Tanya Roberts' first film „The Last Victim” (ang.). Hill Place. [dostęp 2015-06-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  20. Fingers (1978) (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2015-06-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  21. Misspent Youth: Tanya Roberts (ang.). Words Seem Out Of Place, 15 października 2018. [dostęp 2021-01-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-05)].
  22. Fingers (1978) Harvey Keitel Plays A Music Obsessed Pianist Debt Collector (ang.). Wolfman's Cult Film Club. [dostęp 2015-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  23. Fingers (James Toback, 1978) (ang.). House of Self-Indulgence. [dostęp 2015-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  24. Tourist Trap (1979) (ang.). DVDBeaver. [dostęp 2021-01-05].
  25. Jayson Kennedy: It's Getting Warm in Here: Tanya Roberts in „Tourist Trap” (1979) (ang.). Ghoulish Basement, 22 maja 2011. [dostęp 2021-01-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-05)].
  26. Stu: Tourist Trap (1979) (ang.). Cult Celebrities, 16 marca 2019. [dostęp 2021-01-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-05)].
  27. Greatest Heroes of the Bible (1978) (ang.). FY! Charlie’s Angels. [dostęp 2021-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-07)].
  28. Tanya Roberts (ang.). Cult Sirens. [dostęp 2015-06-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  29. Anthony Hayward: Tanya Roberts: Actor who starred in Charlie’s Angels and That ’70s Show (ang.). „The Independent”, 21 stycznia 2021. [dostęp 2021-01-22].
  30. Jake Dee: 10 Things You Didn't Know About Charlie's Angels: Full Throttle (ang.). Screen Rant, 17 listopada 2019. [dostęp 2021-01-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-07)].
  31. Dory Jackson, Andy Swift: Tanya Roberts Dies: Charlie's Angels Co-Star Jaclyn Smith Remembers How 'She Brought Joy to So Many People' (ang.). TV Line, 5 stycznia 2021. [dostęp 2021-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-07)].
  32. Hal Erickson: Tanya Roberts Biography (ang.). AllMovie. [dostęp 2020-06-27].
  33. Tanya Roberts Magazines (ang.). FamousFix. [dostęp 2020-06-27].
  34. Tanya Roberts (wł.). MYmovies. [dostęp 2015-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  35. Tanya Roberts Biography (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2015-08-07].
  36. Tanya Roberts (Victoria Leigh Blum) (wł.). filmfilm.it. [dostęp 2015-06-04].
  37. Rob Kelly (2018-05-06): Reel Retro Cinema: The Lurid Misfire That Was 1984’s „Sheena, Queen of the Jungle” (ang.). 13thdimension.com. [dostęp 2020-07-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-09)].
  38. a b c d Mike McGranaghan (2018-06-22): 25 Lowest-Grossing Superhero Movies Ever Made (ang.). Screen Rant. [dostęp 2018-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  39. Jarosław Kowal (2018-02-18): Sheena: królowa dżungli. Czarna Pantera i Wonder Woman w jednym (pol.). film.org.pl. [dostęp 2018-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  40. Lesley Coffin (2015-03-26): Re-View: Sheena: Queen of the Jungle, The Marvel Movie Nobody Remembers (ang.). The Mary Sue. [dostęp 2021-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-07)].
  41. Jason Chester (2019-10-04): Roger Moore EXC: Late actor's son Geoffrey believes his father was right to walk away from Bond (ang.). „Daily Mail”. [dostęp 2019-11-07].
  42. Ryan Parry (2015-11-04): Curse of the Bond girl? (ang.). „Daily Mail”. [dostęp 2020-07-09].
  43. Andrew Pulver (2021-01-04): 'Bond girl' and Charlie's Angels star Tanya Roberts dies aged 65 (ang.). „The Guardian”. [dostęp 2021-01-04].
  44. Connie Rusk (2017-12-23): Tanya Roberts, 62, proves she’s still every inch the Bond Girl as she shows off her incredibly smooth complexion for luxury spa day... more than three decades on from A View to a Kill role (ang.). „Daily Mail”. [dostęp 2018-01-13].
  45. Jacob Shelton: Tanya Roberts: Bond Girl, Sheena And Beastmaster, Then And Now (ang.). Groovy History. [dostęp 2020-01-11].
  46. Ben Arnold (2015-11-05): Bond Girl Role Cursed My Career, Says A View To A Kill’s Tanya Roberts (ang.). Yahoo!. [dostęp 2020-07-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-09)].
  47. Matthew Trzciński (2020-03-23): James Bond: Why Roger Moore Quit the Role of 007 (ang.). Showbiz Cheat Sheet. [dostęp 2020-06-27].
  48. Martin Kielty (2020-05-22): 35 Years Ago: James Bond Hits Midlife Crisis in ’A View to a Kill’ (ang.). Ultimate Classic Rock. [dostęp 2020-05-30].
  49. Shaurya Thapa (2020-05-30): 10 Interesting Facts About A View To Kill That You Need To Know (ang.). Screen Rant. [dostęp 2020-05-30].
  50. Samuel R. Murrian (2020-05-07): How to Watch All the James Bond Movies in Order and Where to Stream the Iconic Franchise (ang.). Parade. [dostęp 2020-05-30].
  51. Remember Roger Moore from his baby photos? You won’t believe how he looks now! (ang.). Everything Amiga. [dostęp 2020-07-09].
  52. Overview for Tanya Roberts (ang.). Turner Classic Movies. [dostęp 2020-06-27].
  53. Phil Gibbons (2017-01-30): 7 Former Bond Girls Who Aged Well (And 8 Who Didn’t) (ang.). TheRichest. [dostęp 2020-08-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-09)].
  54. Tanya Roberts, seksbomba z młodzieńczych lat (pol.). Onet.pl. [dostęp 2017-09-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  55. Nie żyje Tanya Roberts. Dziewczyna Bonda miała 65 lat (pol.). Interia.pl. [dostęp 2021-01-04].
  56. Paweł Szaniawski (2015-11-04): O czym mówią dziewczyny Bonda? (pol.). „Newsweek”. [dostęp 2015-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  57. Wesley Morris (2020-05-28): 1985: When ‘Rambo’ Tightened His Grip on the American Psyche (ang.). „The New York Times”. [dostęp 2020-05-30].
  58. Joshua Rich (2014-01-31): Worst Stacey Sutton Tanya Roberts View Kill 1985 (ang.). „Entertainment Weekly”. [dostęp 2015-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  59. Anna Swanson (2020-07-07): All 55 Bond Girls Ranked (ang.). Film School Rejects. [dostęp 2020-07-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-09)].
  60. Ciaran Meets the Stars: Tanya Roberts (ang.). ciaranbrown.com. [dostęp 2020-08-22].
  61. Bond Girls (ang.). Cult Sirens. [dostęp 2020-08-13].
  62. Tanya Roberts: Bond actress and Charlie's Angel dies at 65 (ang.). Yahoo!. [dostęp 2021-01-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-08)].
  63. François Coulaud (2019-10-15): Drôles de Dames: qu'est devenue Tanya Roberts? (fr.). „Télé Star”. [dostęp 2020-05-30].
  64. Tanya Roberts (hiszp.). FilmAffinity. [dostęp 2015-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-27)].
  65. Dory Jackson (2020-06-18): ‘That ’70s Show’ Cast: Where Are They Now? From Ashton Kutcher to Topher Grace (ang.). „Us Weekly”. [dostęp 2020-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-04)].
  66. Hello Angels! Find Out Where the First Charlie’s Angels Cast Is Today (ang.). Snakkle.com. [dostęp 2020-08-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-06-27)].
  67. Glory Miller (2020-05-14): Classic 1980s Personality Pin-up Posters! (ang.). „Us Weekly”. [dostęp 2020-06-27].
  68. Justyna Bryczkowska: Po śmierci Tanyi Roberts wszyscy przypominają „klątwę aniołków Charliego”. Ona mówiła o klątwie „dziewczyny Bonda” (pol.). Gazeta.pl, 8 stycznia 2021. [dostęp 2021-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-10)].
  69. Laura Dorwart: ‘That ’70s Show’: Fans Are Sharing Their Favorite Midge Pinciotti Moments in Memory of Tanya Roberts (ang.). Showbiz Cheat Sheet, 5 stycznia 2021. [dostęp 2021-01-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-10)].
  70. Tanya Roberts – Bio, Facts, Family (ang.). Famous Birthdays. [dostęp 2015-06-04].
  71. Tanya Roberts – Actor (rum.). CineMagia.ro. [dostęp 2015-06-04].
  72. Ciaran Brown meets actress Tanya Roberts (ang.). ciaranbrown.com. [dostęp 2015-06-04].
  73. Critics Call Her Sheena, Shame of the Jungle, but Tanya Roberts Won't Take It Lying Down (ang.). „People”. [dostęp 2015-08-10].
  74. Sue Reilly: Is the Jiggle Up? – Charlie’s Angels, Tanya Roberts (ang.). „People”, 9 lutego 1981. [dostęp 2021-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-07)].
  75. Tanya Roberts Gets Back to Nature in Her Beautiful Hollywood Hills Home (ang.). „Closer Weekly”. [dostęp 2015-06-04].
  76. Tanya Roberts and Barry Roberts (ang.). famousfix.com. [dostęp 2021-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-06-04)].
  77. Greg Hernandez: New „Charlie's Angels” book offer a fun „gay” look at the 70s detective series… (ang.). Los Angeles Daily News. [dostęp 2021-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-07)].
  78. Taryn Ryder: Yahoo Celebrity: Tanya Roberts's cause of death revealed as her partner speaks out (ang.). Yahoo!, 6 stycznia 2021. [dostęp 2021-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-07)].
  79. Jon Blistein: Tanya Roberts, Star of Bond Film 'A View to Kill' and 'That '70s Show,' Dead at 65 (ang.). „Rolling Stone”, 4 stycznia 2021. [dostęp 2021-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-07)].
  80. a b Anita Gates: Tanya Roberts, a Charlie’s Angel and a Bond Girl, Is Dead at 65 (ang.). „The New York Times”, 5 stycznia 2021. [dostęp 2021-01-22].
  81. James Brinsford: Tanya Roberts' last Instagram posts days before death 'full of positivity for 2021' (ang.). „Daily Mirror”. [dostęp 2021-01-04].
  82. Roisin O’Connor: Tanya Roberts’ representative says Bond girl and ‘That ’70s Show’ star is alive in hospital (ang.). „The Independent”. [dostęp 2021-01-05].
  83. Tanya Roberts’ Domestic Partner Lance O’Brien Finds Out She's Still Alive Mid-Interview (ang.). „People”. [dostęp 2021-01-05].
  84. Megan Sheets, Andrew Court, Ross Ibbetson: Tanya Roberts's partner told she's ALIVE after claim (ang.). „Daily Mail”. [dostęp 2021-01-05].
  85. Nie żyje Tanya Roberts (pol.). Interia.pl. [dostęp 2021-01-05].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]