Bundesamt für Verfassungsschutz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Logotyp BfV
Siedziba BfV w Kolonii

Bundesamt für Verfassungsschutz (BfV), Federalny Urząd Ochrony Konstytucjikontrwywiad niemiecki. Agencja kontrwywiadu cywilnego, utworzona i działająca od 1950 roku jeszcze w Republice Federalnej Niemiec, po upadku Muru Berlińskiego i zjednoczeniu niemieckich republik zajmuje się kontrwywiadem i ochroną tajemnicy państwowej w całych Niemczech.

Powstanie struktur[edytuj]

Federalny Urząd Ochrony Konstytucji został zorganizowany i wzorowany (podobnie jak Federalna Służba Informacyjna BND, zajmująca się wywiadem w RFN), na strukturach i kompetencjach podobnych do Security Service. Przykładowo, podobnie jak MI5, BfV nie może dokonywać aresztowań i przeprowadzać rewizji, co zazwyczaj leży w kompetencjach kontrwywiadu danego państwa.

Kadra[edytuj]

Główni konstruktorzy BfV, Stany Zjednoczone i Wielka Brytania, pozwoliły na to, by trzon nowej agencji kontrwywiadowczej stanowili naziści, m.in. byli funkcjonariusze Służby Bezpieczeństwa Sicherheitsdienst (SD), Tajnej Policji Państwowej (gestapo) oraz oficerowie byłego niemieckiego kontrwywiadu wojskowego (Abwehry). Wśród nich było wielu poszukiwanych zbrodniarzy (większość – byli żołnierze Waffen-SS i Wehrmachtu), którzy wstępując do BfV, BND czy do kontrwywiadu wojskowego MAD kupili sobie wolność i nietykalność[potrzebny przypis].

Podobnie było z utworzeniem w RFN agencji wywiadu, utworzonej w 1956 roku Federalnej Służby Informacyjnej – Bundesnachrichtendienst (BND). Była to przekształcona tzw. Organizacja Gehlena. Kontrwywiad Niemiec Zachodnich został stworzony za pomocą Centralnej Agencji Wywiadowczej (CIA) i brytyjskiego kontrwywiadu MI5, głównie po to, by stawić czoła penetracji przez wschodnie agencje wywiadowcze, a szczególnie KGB i GRU, oraz aby zapobiec działalności szpiegowskiej swego wschodniego sąsiada i jego zagranicznych służb wywiadowczych z Głównego Zarządu Wywiadu HVA oraz Stasi. Ta ostatnia była szczególnie aktywna i skuteczna w penetracji najwyższych szczebli rządowych Republiki Federalnej Niemiec.

Afery szpiegowskie[edytuj]

Największą sensacją penetracji najwyższych kręgów rządowych RFN było aresztowanie w 1974 roku Güntera Guillaume'a, sekretarza kanclerza RFN Willy'ego Brandta, który okazał się agentem Stasi.

Drugim przykładem działalności szpiegów-agentów Stasi na terenie RFN-u była sprawa Gabriele Gast, która przez prawie 6 lat przygotowywała i następnie przedstawiała raporty zdobyte drogą wywiadowczą przez wywiad RFN dla Helmuta Kohla, które – jak się okazało później – trafiały na biurko szefa Stasi i jego przełożonych w KGB.

Zjednoczenie Niemiec[edytuj]

Po zjednoczeniu Niemiec w 1990 roku BfV objęło obowiązki kontrwywiadowcze na terenie całego kraju, podlegając nie jak wcześniej kanclerzowi, lecz federalnemu ministrowi spraw wewnętrznych. Ze swą siedzibą w Kolonii zatrudnia ok. 5000 pracowników.

Sukcesy[edytuj]

Mimo początkowych porażek w walce z Stasi i innymi agencjami wywiadowczymi Układu Warszawskiego, Federalny Urząd Ochrony Konstytucji odniósł wiele sukcesów, m.in. w walce z ruchem faszystowskim oraz z organizacjami terrorystycznymi, które w latach 60., 70. i 80., były aktywne na terenie RFN.

W sierpniu 1994 roku na lotnisku w Monachium zatrzymano dwie osoby, które próbowały przewieźć na pokładzie samolotu Lufthansy 360 gramów plutonu. Zatrzymania dokonali funkcjonariusze BND, lecz operacja, którą od początku dowodził wywiad, była wspólną operacją Bundesnachrichtendienst oraz BfV i policji niemieckiej.

Dotychczasowi szefowie BfV[edytuj]

Otto John 1950–1954
Hubert Schrübbers 1955–1972
Günther Nollau 1972–1975
Richard Meier 1975–1982
Heribert Hellenbroich 1983–1985
Ludwig-Holger Pfahls 1985–1987
Gerhard Boeden 1987–1991
Eckart Werthebach 1991–1995
Hansjörg Geiger 1995–1997
Peter Frisch 1997–2000
Heinz Fromm 2000–2012
Hans-Georg Maaßen od 2012

Bibliografia[edytuj]

  • Bielak F., Służby wywiadowcze Republiki Federalnej Niemiec. Wyd. MON, Warszawa 1985, ss. 200. ISBN 83-11-07191-8
  • Polmar N., Allen T. B., Księga szpiegów. Encyklopedia. Wyd. Magnum, Warszawa 2000, s. 190-191. ISBN 83-85852-27-1 (Hasło: Federalny Urząd Ochrony Konstytucji)
  • de Vilemarest P., Stasi Markusa Wolfa: niemiecka wojna domowa 1945-1991. Wyd. Antyk Marcin Dybowski, Komorów 1997, ss. 383. ISBN 83-86482-31-1

Linki zewnętrzne[edytuj]