Bzów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy dzielnicy Zawiercia. Zobacz też: inne znaczenia.
Herb Zawiercia Bzów
dzielnica Zawiercia
Miasto Zawiercie
Status dzielnica
W granicach Zawiercia 1977
Burmistrz Zdzisław Gocyła
Strefa numeracyjna 32
Kod pocztowy 42-400
Tablice rejestracyjne SZA
Położenie na planie Zawiercia
Położenie na planie Zawiercia
Położenie na mapie Zawiercia
Mapa lokalizacyjna Zawiercia
Bzów
Bzów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bzów
Bzów
Ziemia 50°28′23″N 19°31′02″E/50,473056 19,517222Na mapach: 50°28′23″N 19°31′02″E/50,473056 19,517222
Strona internetowa
Kapliczka przy drodze do Kromołowa (1941r)
Źródła Czarnej Przemszy w Bzowie

Bzów – część Zawiercia, dawna wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś Bzów istniała już w XIV w. i była własnością szlachecką. Bzowski z Bzowa miał herb Pilawa. W 1349 roku dziedzicami Bzowa byli komornicy Miczko i Marcin – nazwani Pankami. Później wieś należała do Bonerów, Firlejów, Warszyckich[1]. Z Bzowa wywodzi się rodzina Janotów Bzowskich herbu Ostoja[2], która później przez pomyłke zmieniła herb na Nowina. W 1977 roku wieś została przyłączona do Zawiercia[3].

Dworek w Bzowie[edytuj | edytuj kod]

Jednym z zabytków jest dwór wzniesiony na przełomie XVIII i XIX w. Na strychu dworu zachowała się belka z datą 1738[1]. Po przebudowie nie przypomina pierwotnej postaci. Zachowały się również resztki czworaków.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

  • Miejska szkoła podstawowa nr 14.

Rzeki[edytuj | edytuj kod]

W Bzowie źródło ma rzeka Czarna Przemsza.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Monografia Zawiercia. red. Zdzisław Jagodziński. Zawiercie: Towarzystwo Miłośników Ziemi Zawierciańskiej, 2003, s. 80. ISBN 8390565153.
  2. Słownik Historyczno Geograficzny ziem polskich w średniowieczu IH PAN (http://www.slownik.ihpan.edu.pl/search.php?q=Bzow&d=0&t=0)
  3. Słownik geograficzno-krajoznawczy Polski. red. prowadzący Iwona Swenson. Wyd. trzecie, zmienione. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 76. ISBN 83-01-12677-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]