Bzianka (wieś)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Bzianka.
Artykuł 49°38′5″N 21°55′8″E
- błąd 39 m
WD 49°39'N, 21°55'E
- błąd 19421 m
Odległość 1109 m
Bzianka
wieś
Ilustracja
Szkoła podstawowa w Bziance
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat krośnieński
Gmina Rymanów
Liczba ludności (2018) 601[1]
Strefa numeracyjna 13
Kod pocztowy 38-483[2]
Tablice rejestracyjne RKR
SIMC 0358760[3]
Położenie na mapie gminy Rymanów
Mapa konturowa gminy Rymanów, blisko górnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Bzianka”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Bzianka”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Bzianka”
Położenie na mapie powiatu krośnieńskiego
Mapa konturowa powiatu krośnieńskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Bzianka”
Ziemia49°38′05″N 21°55′08″E/49,634722 21,918889

Bziankawieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Rymanów[3].

Bzianka leży na północnej rubieży gminy, w dolinie Wisłoka. Przecięta DW887. Graniczy z Trześniowem, Haczowem, Porębami i Milczą. Wieś liczy ok. 640 mieszkańców.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa krośnieńskiego.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Bzianka[4][3][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0358776 Dół część wsi
0358782 Góra część wsi
0358799 Środek część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

To stara osada nadana przez króla Władysława Jagiełłę w 1419 Mikołajowi Pelwelskiemu wraz z licznymi jeziorami,bagnami i sadzawkami, po których dziś nie ma już śladu. W 1437 Mikołaj Burzyński z Bzianki był właścicielem Pielni. Miejscowość dzieliła losy okolicy. Niszczona była w historii przez wrogie najazdy w 1474, 1624 i 1657. Był to dwór obronny, określany jako twierdza.

W XIX w. Bzianka należała do rodziny Grodzickich herbu Łada: najpierw do Stanisława Grodzickiego, następnie do jego syna, Leona Grodzickiego (1836-1886), a po śmierci Leona do jego syna, Stanisława Grodzickiego (1865-1943). W 1905 Stanisław Grodzicki posiadał we wsi obszar 222,8 ha[6], w 1911 posiadał 191 ha[7]. Po II wojnie światowej przeszła na własność Skarbu Państwa. Przy drodze Rymanów-Trześniów zachował się do dziś zespół pałacowo-parkowy Grodzickich z XIX w. w którym mieści się obecnie szkoła. Wśród nowej zabudowy można jeszcze znaleźć stare chaty.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Szlaki rowerowe:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ludność gminy Rymanów. [dostęp 2020-05-31].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 136 [dostęp 2020-12-23] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. a b c GUS. Rejestr TERYT
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. KSNG: Wykaz urzędowych nazw miejscowości i ich części (pol.). opublikowany [w:] Dz.U. z 2013 r. poz. 200 ze zmianami w Dz.U. z 2015 r. poz. 1636. [dostęp 2018-01-06].
  6. Alojzy Zielecki, Życie gospodarcze, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 405.
  7. Skorowidz powiatu sanockiego : wydany na podstawie dat zebranych w roku 1911. Sanok: 1911, s. 4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]