Całowanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy polskiej wsi. Zobacz też: pocałunek.
Artykuł 52°0′47″N 21°18′42″E
- błąd 38 m
WD 52°1'N, 21°19'E
- błąd 2299 m
Odległość 557 m
Całowanie
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Powiat otwocki
Gmina Karczew
Liczba ludności (2011) 639[1][2]
Strefa numeracyjna 22
Kod pocztowy 05-480[3]
Tablice rejestracyjne WOT
SIMC 0003412[4]
Położenie na mapie gminy Karczew
Mapa konturowa gminy Karczew, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Całowanie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej znajduje się punkt z opisem „Całowanie”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Całowanie”
Położenie na mapie powiatu otwockiego
Mapa konturowa powiatu otwockiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Całowanie”
Ziemia52°00′47″N 21°18′42″E/52,013056 21,311667

Całowaniewieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie otwockim, w gminie Karczew[4][5].

Integralne części wsi Całowanie[5][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0003429 Górki część wsi
0003435 Pękatka część wsi

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Jana Chrzciciela w Warszawicach.

Wieś szlachecka Czalowanie położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie czerskim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego[6]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.

Wieś Całowanie zasłynęła w polskiej historii jako jedno z bardziej znanych stanowisk archeologicznych. Na terenach wsi odnaleziono przedmioty należące do ludów zamieszkujących polskie ziemie w epoce późnego paleolitu i mezolitu (epoka kamienia łupanego). Były to między innymi przedmioty wykonane z kamienia służące ówczesnym ludom do wykonywania prac codziennych tj. polowania, prac masarskich czy preparowania skór zwierzęcych. Znaleziska datuje się na wiek około 7 tysięcy lat p.n.e. co wskazuje że byli to ludzie przybyli na nasze ziemie tuż po ostatnim zlodowaceniu (Wurm) które zakończyło się ok. 10-11 tysięcy lat temu.

Badania archeologiczne odbyły się w latach 1963-1969 pod kierownictwem Romualda Schilda[7].

Pod koniec XIX wieku Karol i Teodor Drewitzowie z Całowania wyhodowali pierwsze w zaborze rosyjskim rodzime odmiany ziemniaków, którym nadali nazwy "Syrena" i "Warszawa". Na zorganizowanej w Petersburgu w 1912 Wszechrosyjskiej Wystawie Nasion i Maszyn do Czyszczenia Ziarna otrzymały Wielki Złoty Medal. W późniejszych latach w Całowaniu wyhodowano również odmiany "Białe Wczesne", "Garwolin", "Klio", "Norma", "Świder" i "Almy"[8]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Całowanie w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2019-11-05] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2019-11-05].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 136 [dostęp 2020-12-23] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b c GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. a b Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 5: Mazowsze, Warszawa 1895, s. 217, Mazowsze w drugiej połowie XVI wieku ; Cz.1, Mapa, plany, Warszawa 1973, k. 4.
  7. Teresa Węgrzynowicz, Jacek Miśkiewicz, Wędrówki po wykopaliskach. Wiedza Powszechna, Warszawa 1972.
  8. Marian Górski "Pierwsze odmiany" Farmer 6 grudnia 2006

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]