Campino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Campino
Ilustracja
Imię i nazwisko Andreas Frege
Data i miejsce urodzenia 22 czerwca 1962
Düsseldorf
Gatunki punk rock, hard rock
Zawód muzyk, wokalista, autor tekstów piosenek, aktor
Aktywność od 1978
Zespoły
Die Toten Hosen

Campino, właśc. Andreas Frege (ur. 22 czerwca 1962 w Düsseldorfie, w Nadrenii Północnej-Westfalii) – niemiecki autor tekstów piosenek, wokalista i frontman zespołu punk rockowego Die Toten Hosen, dziennikarz i aktor[1].

Życiorys[edytuj]

Urodził się jako jedno z pięciorga dzieci (jeden z jego braci zmarł przed jego urodzeniem) niemieckiego sędziego i urodzonej w Anglii nauczycielki[2]. Campino swobodnie pisze teksty i śpiewa piosenki zarówno w języku niemieckim jak i angielskim. Jest potomkiem Gottloba Frege (Frege House w Lipsku). Jego dziadek Ludwig Frege był przewodniczącym Federalnego Sądu Administracyjnego. Pod wpływem swojego starszego brata Jana (ur. 1955) zainteresował się punk rockiem[3].

W wieku dwóch lat, wyjechał z rodzicami do Mettmann. Tam uczęszczał najpierw do Heinrich-Heine-Gymnasium, jednak po roku przeniósł się do Humboldt-Gymnasium w Düsseldorf, gdzie jego koledzy nazwali go "Campino". Uczęszczał do klasy z Michaelem 'Breiti' Breitkopfem, gitarzystą i współzałożycielem Die Toten Hosen. Campino i członkowie zespołu są zagorzałymi fanami klubu piłkarskiego Fortuna Düsseldorf, który wspierali finansowo.

Przez osiem miesięcy odbywał służbę wojskową. W latach 1978-1982 był wokalistą grupy ZK. Pracował jako dziennikarz dla magazynu Der Spiegel, gdzie przeprowadził wywiady m.in. z Paulem McCartneyem i Angelą Merkel.

Od sierpnia do października 2006 roku występował jako Mackie Majcher w musicalu Bertolta Brechta Opera za 3 grosze (Die Dreigroschenoper) w reż. Klausa Marii Brandauera na scenie Admiralspalast w Berlinie. Zadebiutował na kinowym ekranie w komedii Dłuższa sobota (Langer Samstag w 1992 roku. W dramacie Wima Wendersa Spotkanie w Palermo (Palermo Shooting (2008) u boku Dennisa Hoppera i Milli Jovovich zagrał postać wziętego fotografa mody.

Ze związku z Kariną Krawczyk ma syna Juliana Lenna (ur. 9 marca 2004).

Dyskografia (gościnnie)[edytuj]

albumy[edytuj]

  • 1988: The LurkersWild Times Again
  • 1996: Honest John Plain & Friends in den Titeln Thinking of You, Song for Me und Marlene
  • 1997: The Boys – Power Cut
  • 2006: Fehlfarben – 26 1/2
  • 2006: Peter and the Test Tube Babies – A Foot Full Of Bullets
  • 2007: JuanesLa Vida… es un Ratico

single[edytuj]

Filmografia[edytuj]

Literatura[edytuj]

  • 1996: Bertram Job: Bis zum bitteren Ende …: Die Toten Hosen erzählen IHRE Geschichte. 1. Auflage. Kiepenheuer & Witsch, ​ISBN 3-462-02532-5​.
  • 1997: Marie-Luise Knopp, Klaus Napp: Reif für die Klapse? : über die Kinder- und Jugendpsychiatrie. Fischer-Taschenbuch-Verlag, ​ISBN 3-596-13405-6​.
  • 2001: Jürgen Teipel: Verschwende Deine Jugend – Ein Doku-Roman über den deutschen Punk und New Wave. 1. Auflage. Suhrkamp, ​ISBN 978-3-518-39771-8​.
  • 2006: Fryderyk Gabowicz: Die Toten Hosen. Live-Backstage-Studio: Fotografien 1986–2006. Schwarzkopf & Schwarzkopf, ​ISBN 978-3-89602-732-0​.
  • 2006: Joachim Lucchesi: Brandauer inszeniert Die Dreigroschenoper von Brecht & Weill.. Suhrkamp, ​ISBN 978-3-518-45807-5​.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]