Cerkiew Bogurodzicy Ljeviškiej w Prizrenie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cerkiew Bogurodzicy Ljeviškiej
Црква Богородица Љевишка
cerkiew
Distinctive emblem for cultural property.svg 1974
Ilustracja
Państwo  Kosowo
 Serbia
Miejscowość Prizren
Wyznanie prawosławne
Kościół Serbski Kościół Prawosławny
Eparchia raszko-prizreńska
Wezwanie Bogurodzicy Ljeviškiej
Położenie na mapie Kosowa
Mapa lokalizacyjna Kosowa
Cerkiew Bogurodzicy Ljeviškiej
Cerkiew Bogurodzicy Ljeviškiej
Położenie na mapie Serbii
Mapa lokalizacyjna Serbii
Cerkiew Bogurodzicy Ljeviškiej
Cerkiew Bogurodzicy Ljeviškiej
Ziemia42°12′41,7″N 20°44′09,0″E/42,211583 20,735833

Cerkiew Bogurodzicy Ljeviškiej (serb. Црква Богородица Љевишка) – XII-wieczna cerkiew katedralna eparchii raszko-prizreńskiej Serbskiego Kościoła Prawosławnego w Prizrenie w Kosowie.

Historia[edytuj]

Świątynia została zbudowana w XII wieku przez Stefana Nemanię na miejscu IX–wiecznej cerkwi, która była siedzibą biskupstwa wymienionego w dokumencie cesarza bizantyjskiego Bazylego II Bułgarobójcy w 1018. W czasach imperium osmańskiego została zamieniona na meczet i wróciła do cerkwi prawosławnej na początku XX wieku.

Podczas wojny domowej w Kosowie (1996–1999), od czerwca 1999 cerkiew była chroniona przez żołnierzy KFOR. Świątynia została podpalona podczas zamieszek w Kosowie w 2004. Z cerkwi rabowano wielokrotnie elementy dachowe. Grupa ekspertów sponsorowanych przez Serbię odwiedziła cerkiew kilkakrotnie, by ocenić straty, ale żadne konkretne kroki w celu restauracji zabytku nie zostały podjęte.

W 1990 Serbia wpisała Cerkiew Bogurodzicy Ljeviškiej na listę Pomników Kultury Wyjątkowego Znaczenia. 13 lipca 2006 cerkiew została wpisana na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO – do istniejącego już wpisu monasteru Visoki Dečani dodano trzy zabytki: cerkiew w Prizrenie, monaster Gračanica i monaster Peć, które wspólnie tworzą wpis Średniowieczne zabytki Kosowa i jako całość znalazły się na liście zabytków światowego dziedzictwa w niebezpieczeństwie[1].

Przypisy

Bibliografia[edytuj]