Christianitas (pismo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Christianitas
Częstotliwość kwartalnik
Państwo Polska
Wydawca Fundacja św. Benedykta
Rodzaj czasopisma tradycyjny katolicyzm, kultura
Pierwsze wydanie 1999
Redaktor naczelny Paweł Milcarek
ISSN 1508-5813
Strona internetowa

Christianitaskwartalnik poświęcony analizom religijnym, społecznym i cywilizacyjnym z perspektywy duchowości i dziedzictwa łacińskiej tradycji liturgicznej Kościoła katolickiego. Od kwietnia 2014 r. funkcjonuje także jako portal opinii katolickiej (christianitas.org). Ukazuje się od 1999 r. Wydawany jest przez Fundację św. Benedykta.

Pismo powstało z inicjatywy prezesa Klubu Książki Katolickiej Bogusława Kiernickiego. Jego współzałożycielem i redaktorem naczelnym jest Paweł Milcarek. W skład redakcji wchodzą: Anna Barcikowska, Michał Barcikowski, Tomasz Dekert, Paweł Grad, Monika Grądzka-Holvoote, Antonina Karpowicz-Zbińkowska, Piotr Kaznowski (redaktor naczelny w latach 2009-2011), Filip Łajszczak (zastępca redaktora naczelnego), Tomasz Rowiński (portal), Emilia Żochowska. Z pismem stale współpracują: Piotr Chrzanowski, Marek Jurek, Jacek Kowalski, Grzegorz Kucharczyk, Paweł Skibiński. Autorką szaty graficznej jest Zofia Herbich.

Do współpracowników pisma należeli m.in. Jacek Bartyzel, Piotr Semka i Konrad Szymański. Na jego łamach gościli także autorzy związani z czasopismami Arcana, 44 / Czterdzieści i Cztery, Fronda, Nova et vetera, Nowy Obywatel, Pressje, Pro Fide Rege et Lege, Rzeczpospolita, Teologia Polityczna.

Historia[edytuj | edytuj kod]

U genezy „Christianitas” znajduje się pewna konkretna okoliczność: twórcy pisma i ich najbliżsi współpracownicy wraz ze swymi rodzinami spotykali się od kilku lat na niedzielnej Mszy tradycyjnej (…) odprawianej w Poznaniu i Warszawie. W ten sposób (…) wspólnie wchodzili w coraz intensywniejsze uczestnictwo, actuosa participatio, w wielowiekowym dziedzictwie katolickim, odbywając coś w rodzaju „powrotu do źródeł.” – pisał z okazji dziesięciolecia pisma jego redaktor naczelny.[1]

Chcieliśmy mieć takie miejsce, w którym możemy (…) z wolnej stopy formułować oceny, wyjaśniać swe racje, a czasem po prostu zaprezentować to, czym żyjemy, bez obawy, że zostanie to przycięte, zmarginalizowane lub puszczone w kanał obcych nam intencji.[1]

Christianitas wyrasta więc z nurtu tradycjonalizmu religijnego i konserwatyzmu politycznego, ale określa swoją tożsamość w oparciu o własne przekonania i wykraczając poza arbitralne klasyfikacje.

W historii pisma można wyróżnić następujące etapy. W latach 1999-2002 Christianitas miało charakter periodyku religijno-kulturalnego skoncentrowanego na tematyce liturgicznej. W latach 2002-2007 podjęło tematykę polityczną i zaprezentowało własny głos w dużych debatach cywilizacyjnych toczących się w mediach głównego nurtu. Po wydaniu w 2007 r. dokumentu Summorum Pontificum uznającego pełnoprawność liturgii łacińskiej, pismo ponownie rozszerzyło swój zakres treściowy, podejmując kwestie ideowych podstaw cywilizacji europejskiej[1].

W latach 1999-2005 wydawcą pisma był Klub Książki Katolickiej, a od 2005 r. - Fundacja św. Benedykta[2].

W latach 1999-2006 Christianitas ukazywało się jako kwartalnik, a w latach 2006-2009 jako dwumiesięcznik. W 2010 r. powrócono do kwartalnego harmonogramu wydań[3].

Od 2014 r. pismo udostępnia wszystkie swoje zasoby w formie elektronicznej.

Profil[edytuj | edytuj kod]

Tematyka pisma obejmuje trzy dziedziny:

1. łacińska tradycja liturgiczna[edytuj | edytuj kod]

Ideą przewodnią pisma jest przekonanie, że łacińska (klasyczna) tradycja liturgiczna jest najlepszą formą przechowywania i kształtowania wiary[4]. Twierdzenie to opiera się na zasadzie lex orandi lex credendi, według której sposób, w jaki modli się Kościół wpływa na treść jego wiary. Formy kultu, duchowości i dyscypliny wypracowane przez Kościół powszechny po soborze trydenckim są organiczną kontynuacją form starożytnego Kościoła rzymskiego i przekazują “pierwotne doświadczenie wiary Apostołów[5].

Wśród autorów publikowanych przez Christianitas znajdują się m.in.: kard. Józef Ratzinger, kard. Raymond L. Burke, kard. Malcolm Ranjith, ks. Dariusz Olewiński, ks. Wojciech Grygiel, Robert Spaemann, Roberto de Mattei, Fabrice Hadjadj, Laurence P. Hemming, Aidan Nichols oraz mnisi benedyktyńskich opactw należących do kongregacji Solesmes.

2. polityka[edytuj | edytuj kod]

Christianitas angażuje się na rzecz kształtowania rzeczywistości zgodnie z katolicką nauką społeczną. W swojej publicystyce promuje narodowy patriotyzm i bezinteresowną służbę obywatelską, opowiada się za współpracą narodów w duchu Europy Ojczyzn, broni naturalnych praw rodziny i trwałości małżeństwa, wspiera „cywilizację życia” w walce z aborcją, eutanazją i eugeniką, porusza kwestie ładu medialnego i sprawiedliwego porządku gospodarczego[6].

3. filozofia i teologia chrześcijańska[edytuj | edytuj kod]

Według autorów kwartalnika współczesne myślenie o świecie znajduje się w kryzysie, wynikającym z zerwania z intelektualnym dziedzictwem chrześcijaństwa[5]. Odpowiadając na apel Benedykta XVI o przywrócenie “hermeneutyki ciągłości”[7], czyli interpretowanie zjawisk kultury w świetle chrześcijańskiego logosu, Christianitas proponuje rozwiązywanie aktualnych problemów ideowych w oparciu o niezmienne nauczanie Kościoła.

Publicystyka pisma opiera się na autorytetach m.in. św. Pawła, św. Augustyna, św. Benedykta i św. Tomasza. Nawiązuje też do myśli XX-wiecznych teologów i myślicieli katolickich, m.in. Henri de Lubaca, Johna H. Newmana, Réginalda Garrigou-Lagrange'a, Gilberta K. Chestertona, Etienne’a Gilsona, Gustave’a Thibona, Evelyna Waugh’a.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 2009 r. album “Duch litugii” kard. Ratzingera wydany przez Klub Książki Katolickiej otrzymał wyróżnienie „Feniksa” w kategorii edytorskiej.

W 2003 r. kwartalnik Christianitas został laureatem nagrody im. św. Maksymiliana Kolbego przyznawanej przez Katolickie Stowarzyszenie Dziennikarzy.

W 2002 r. seria “Biblioteka Christianitas – najważniejsze książki chrześcijaństwa” wydawana przez Klub Książki Katolickiej otrzymała nagrodę „Feniksa”.

Przypisy

  1. a b c Paweł Milcarek. Co to za pismo ? Refleksja na dziesięciolecie. „Christianitas”. 43/2009. 
  2. Statut Fundacji św. Benedykta. [dostęp 2013-01-02].
  3. Zmiana harmonogramu wydań. [dostęp 2013-01-02].
  4. Wiosna tradycji łacińskiej. „Christianitas”. 1/2 1999. 
  5. a b Piotr Kaznowski. Christianitas a kultura postchrześcijańska. „Christianitas”. 43/2009. 
  6. Statut Fundacji św. Benedykta. [dostęp 2012-12-20].
  7. Benedykt XVI do członków Kurii Rzymskiej, 22.12.2005 r.. [dostęp 2012-12-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]