Chwastówka zwyczajna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chwastówka zwyczajna
Cisticola juncidis[1]
(Rafinesque, 1810)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina chwastówkowate
Rodzaj Cisticola
Gatunek chwastówka zwyczajna
Synonimy
  • Sylvia Juncidis Rafinesque, 1810[2]
Podgatunki
  • C. j. cisticola (Temminck, 1820)
  • C. j. juncidis (Rafinesque, 1810)
  • C. j. uropygialis (Fraser, 1843)
  • C. j. terrestris (A. Smith, 1842)
  • C. j. neuroticus Meinertzhagen, 1920
  • C. j. cursitans (Franklin, 1831)
  • C. j. salimalii Whistler, 1936
  • C. j. omalurus Blyth, 1851
  • C. j. brunniceps (Temminck & Schlegel, 1850)
  • C. j. tinnabulans (Swinhoe, 1859)
  • C. j. nigrostriatus Parkes, 1971
  • C. j. malaya Lynes, 1930
  • C. j. fuscicapilla Wallace, 1864
  • C. j. constans Stresemann, 1938
  • C. j. leanyeri Givens & Hitchcock, 1953
  • C. j. normani Mathews, 1914
  • C. j. laveryi Schodde & Mason, 1979
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Jajo chwastówki zwyczajnej

Chwastówka zwyczajna[4] (Cisticola juncidis) – gatunek małego, krótkoskrzydłego ptaka z rodziny chwastówkowatych (Cisticolidae), wcześniej zaliczany do pokrzewkowatych. Jest skryta, a jednocześnie ciekawska. Występuje na półwyspie Iberyjskim, w południowej i południowo-wschodniej Europie, w północnej Afryce (poza pustyniami) oraz w południowo-wschodniej Azji i północnej Australii. Na większości obszaru osiadły, lecz wschodnioazjatycka populacja migruje w zimie na cieplejsze rejony. Przebywa na wilgotnych łąkach oraz polach obsianych zbożem, zazwyczaj w pobliżu wody.[5]

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Chwastówka zwyczajna posiada czarniawy, schodkowany ogon z jasnym obrzeżeniem na końcu. W okresie godowym samce mają bardzo ciemne, podłużne plamy na grzbiecie, natomiast ich szata spoczynkowa podobna jest do tej u samic, nieznacznie kreskowana. Spód ciała posiada bladożółty, przy czym u samic kolor jest mocniejszy. Jest to nieduży ptak, długość jego ciała wynosi 10 cm.[5]

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Cisticola juncidis żywi się delikatnymi pająkami i owadami. Chwyta je podczas lotu przez gęstwinę liści i gałązek.[5]

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono kilkanaście podgatunków C. juncidis[6][2]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Cisticola juncidis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Zitting Cisticola (Cisticola juncidis) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2012-10-13].
  3. BirdLife International 2014, Cisticola juncidis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016 [online], wersja 2015-4 [dostęp 2016-02-22] (ang.).
  4. P. Mielczarek, M. Kuziemko: Podrodzina: Cisticolinae Sundevall, 1872 - chwastówki (wersja: 2015-10-11). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-02-22].
  5. a b c Frieder Sauer, Ewa Turyn, Barbara Urbańska, Leksykon Przyrodniczy. Ptaki Lądowe, 1996, ISBN 83-7129-193-0.
  6. Frank Gill, David Donsker: Family Cisticolidae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.1. [dostęp 2012-10-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Paul Sterry, Andrew Cleave, Andy Clements, Peter Goodfellow: "Ptaki Europy: przewodnik". Warszawa: Świat Książki, 2007. ISBN 978-83-247-0818-5.