Czarków (powiat pszczyński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°1′1″N 18°54′28″E
- błąd 39 m
WD 50°3'N, 18°52'E, 50°1'5.99"N, 18°54'24.41"E
- błąd 19530 m
Odległość 674 m
Czarków
wieś
Ilustracja
Zabytkowa kapliczka z XIX wieku
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Powiat pszczyński
Gmina Pszczyna
Liczba ludności (2017) 2 203
Strefa numeracyjna 32
Kod pocztowy 43-211
Tablice rejestracyjne SPS
SIMC 0220463
Położenie na mapie gminy Pszczyna
Mapa konturowa gminy Pszczyna, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Czarków”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Czarków”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Czarków”
Położenie na mapie powiatu pszczyńskiego
Mapa konturowa powiatu pszczyńskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Czarków”
Ziemia50°01′01″N 18°54′28″E/50,016944 18,907778
Nieoficjalny herb wsi Czarków
Inna wersja herbu

Czarków (niem. Czarkow) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie pszczyńskim, w gminie Pszczyna.

W latach 1973–1977 w gminie Kobiór[1][2]. Od 1 lutego 1977 w gminie Pszczyna[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza historyczna wzmianka o miejscowości pochodzi z kroniki kościoła Wszystkich Świętych w Pszczynie z 1326. Na dokumencie sprzedaży dóbr pszczyńskich wystawionym przez Kazimierza II cieszyńskiego w języku czeskim we Frysztacie w dniu 21 lutego 1517 roku wieś została wymieniona jako Cziernkow[3]. W latach 1962–2001 mieściła się tutaj jednostka wojskowa z ukrytą w głębi lasu bazą rakietową, w której do 1989 stacjonował 18 Dywizjon Rakietowy Obrony Powietrznej, a następnie od 1990 74 Dywizjon Rakietowy Obrony Powietrznej. Przynajmniej do końca zimnej wojny teren jednostki był ogrodzony i ściśle strzeżony.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa katowickiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

We wsi znajduje się XIX-wieczna kapliczka, stojąca przy skrzyżowaniu ulic Powstańców Śląskich i Wolności. Ponadto na granicy z Pszczyną, na skraju lasu Josieniec można było znaleźć grób żołnierza armii niemieckiej, który poległ w tym miejscu w styczniu 1945 roku, podczas wkraczania na te tereny Armii Czerwonej. Grób został przeniesiony do Siemianowic Śląskich.

W latach 1802–1848 działało tu uzdrowisko książęce, założone przez książąt pszczyńskich z dynastii Anhalt-Köthen. W 2012 roku budynek po byłym uzdrowisku, zwany Siągarnią został wyburzony, a na jego fundamentach powstał nowy, pełniący obecnie funkcje handlowe.

Religia[edytuj | edytuj kod]

We wsi znajduje się rzymskokatolicka parafia św. Józefa Robotnika.

Szkolnictwo[edytuj | edytuj kod]

Elementarna szkoła pruska została założona w Czarkowie już w 1868. Mieściła się początkowo w sali balowej dawnego uzdrowiska książęcego, następnie w budynkach przy ulicach Krótkiej i Powstańców Śląskich. Pierwszym nauczycielem był Feliks Krupski. W 1933 rozpoczęto budowę nowego, funkcjonalnego budynku szkolnego, którego oficjalne otwarcie miało miejsce 13 września 1936. Poświęcenia budynku dokonał proboszcz parafii pszczyńskiej ks. Mateusz Bielok, a wśród obecnych gości znalazł się m.in. wojewoda śląski Michał Grażyński. W latach 90. XX w. budynek szkoły przeszedł gruntowny remont i rozbudowę o wolnostojącą salę gimnastyczną, którą oddano do użytku 20 września 1996 podczas obchodów 670-lecia miejscowości, a jej poświęcenia dokonał ówczesny wikariusz generalny archidiecezji katowickiej ks. prałat Wiktor Skworc, natomiast 26 listopada 1998 otwarto łącznik pomiędzy salą, a starym budynkiem szkoły. 1 września 2000 Szkoła Podstawowa nr 6 i Przedszkole Publiczne nr 16, którego działalność datuje się od 1936 roku, utworzyły Zespół Szkolno-Przedszkolny w Czarkowie. W dniu 25 kwietnia 2007 placówce nadano imię polskiego pisarza Kornela Makuszyńskiego.

Sport[edytuj | edytuj kod]

W Czarkowie działa drużyna piłkarska LKS Czarków założona w 1991 r. Ostateczny rozpad klubu nastąpił w lipcu 2019 r.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Uchwała Nr XX/99/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach z dnia 6 grudnia 1972 r. w sprawie utworzenia gmin w województwie katowickim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach z dnia 20 grudnia 1972 r., Nr. 12, Poz. 103).
  2. a b Dz.U. 1977 nr 3, poz. 14.
  3. Ludwik Musioł. Dokument sprzedaży księstwa pszczyńskiego z dn. 21 lutego 1517 R.. „Roczniki Towarzystwa Przyjaciół Nauk na Śląsku”. R. 2, s. 235–237, 1930. Katowice: nakł. Towarzystwa ; Drukiem K. Miarki.