Studzionka (województwo śląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Studzionka
Herb
Herb Studzionki
Zabytkowy kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Zabytkowy kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat pszczyński
Gmina Pszczyna
Liczba ludności ~2000
Strefa numeracyjna (+48) 32
Kod pocztowy 43-245[1]
Tablice rejestracyjne SPS
SIMC 0220687
Położenie wsi
Położenie wsi
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Studzionka
Studzionka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Studzionka
Studzionka
Ziemia49°57′40″N 18°46′30″E/49,961111 18,775000

Studzionka (niem. Staude) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie pszczyńskim, w gminie Pszczyna.

W latach 1973-75 w gminie Wisła Wielka[2][3]. W latach 1975-77 dzielnica Pszczyny[3][4]. Od 1 lutego 1977 w gminie Pszczyna[4].

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Studzionka[5][6][7]
SIMC Nazwa Rodzaj
0220693 Chiny część wsi
0220701 Czarne Doły część wsi
0220718 Kolonia Konrada część wsi
0220724 Stary Dwór część wsi
0220730 Stenclówka część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość po raz pierwszy[8] wzmiankowana została w łacińskim dokumencie Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego), spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna ok. 1305 w szeregu wsi zobowiązanych do płacenia dziesięciny biskupstwu we Wrocławiu, w postaci item in Stuczonka deberit [debent] esse XL mansi[9][10]. Zapis ten oznaczał, że wieś posiadała 40 łanów większych. Jej powstanie wiąże się również z przeprowadzaną pod koniec XIII wieku na terytorium późniejszego Górnego Śląska wielką akcją osadniczą (tzw. łanowo-czynszową). W okresie lokacyjnym powstała również miejscowa parafia katolicka, która została po raz pierwszy wzmiankowana w spisie świętopietrza parafii dekanatu Oświęcim diecezji krakowskiej z 1326 pod nazwą Studna[11]. Parafia ta pozostawała w diecezji krakowskiej do czasów poreformacyjnych, po czym przeszła do diecezji wrocławskiej[12].

W dokumencie sprzedaży dóbr pszczyńskich wystawionym przez Kazimierza II cieszyńskiego w języku czeskim we Frysztacie w dniu 21 lutego 1517 roku wieś została wymieniona jako Studenka[13].

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie katowickim.

Religia[edytuj | edytuj kod]

Na terenie miejscowości działalność duszpasterską prowadzą następujące kościoły:

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

  • Przedszkole
  • Szkoła Podstawowa
  • Gimnazjum

Sport[edytuj | edytuj kod]

W Studzionce działa Ludowy Klub Sportowy, który powstał 1953 roku. Istnieją trzy sekcje drużyn piłkarskich. Drużyna seniorów występuje w A klasie podokręgu Tychy, juniorów klasie „A” podokręgu Tychy oraz trampkarzy w klasie „A” podokręgu Tychy.


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Uchwała Nr XX/99/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach z dnia 6 grudnia 1972 r. w sprawie utworzenia gmin w województwie katowickim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach z dnia 20 grudnia 1972 r., Nr. 12, Poz. 103)
  3. a b Dz.U. 1975 nr 15 poz. 88
  4. a b Dz.U. 1977 nr 3 poz. 15
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. GUS. Rejestr TERYT
  7. KSNG: Wykaz urzędowych nazw miejscowości i ich części (pol.). opublikowany [w:] Dz.U. z 2013 r. poz. 200 ze zmianami w Dz.U. z 2015 r. poz. 1636. [dostęp 2018-01-06].
  8. Historia Studzionki
  9. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (online). W: www.dokumentyslaska.pl [on-line]. [dostęp 2013-07-22].
  10. H. Markgraf, J. W. Schulte: Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis. Breslau: Josef Max & Comp., 1889.
  11. Monumenta Poloniae Vaticana T.1 Acta Camerae Apostolicae. Vol. 1, 1207-1344. Jan Ptaśnik (redakcja). Cracoviae: Sumpt. Academiae Litterarum Cracoviensis, 1913, s. 147-150.
  12. Franciszek Maroń. Rozwój sieci parafialnej w diecezji katowickiej aż do końca XV wieku. „Rozwój sieci parafialnej w diecezji katowickiej aż do końca XV wieku”, s. 101-167, 1969. 
  13. Ludwik Musioł. Dokument sprzedaży księstwa pszczyńskiego z dn. 21. lutego 1517 R.. „Roczniki Towarzystwa Przyjaciół Nauk na Śląsku”. R. 2, s. 235–237, 1930. Katowice: nakł. Towarzystwa ; Drukiem K. Miarki.