Czesław Furmanek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Czesław Furmanek
pułkownik pułkownik
Data i miejsce urodzenia 7 czerwca 1922
Środa Wielkopolska
Data i miejsce śmierci 11 października 2006
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 1945-1987
Siły zbrojne Orzeł LWP.jpg Ludowe Wojsko Polskie
Jednostki 9 Pułk Czołgów Średnich, 8 Dywizja Zmechanizowana, Zarząd Polityczny POW, Zarząd Polityczny ŚOW, Departament Kadr MON
Stanowiska zastępca szefa Departamentu Kadr MON

Czesław Furmanek (ur. 7 czerwca 1922 w Środzie Wielkopolskiej, zm. 11 października 2006 w Warszawie) – pułkownik Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, wieloletni zastępca szefa Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej (1960-1985).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Wincentego. W 1939 roku ukończył gimnazjum w Inowrocławiu. W czerwcu 1945 ochotniczo wstąpił do ludowego Wojska Polskiego. W 1946 został żołnierzem zawodowym. W 1948 roku otrzymał pierwszy stopień oficerski. Pełnił służbę w 9 Łużyckim Pułku Czołgów Średnich, gdzie był zastępcą komendanta szkoły podoficerskiej, następnie był instruktorem Wydziału Politycznego 8 Dywizji Zmechanizowanej w Koszalinie. W 1952 został szefem Wydziału Kadr Zarządu Politycznego Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy. W latach 1957-1960 był szefem Wydziału Kadr Zarządu Politycznego Śląskiego Okręgu Wojskowego. Od 1960 do 1985 był zastępcą szefa Departamentu Kadr MON. Stanowisko to zajmował przez 25 lat, będąc kolejno zastępcą gen. bryg. Jerzego Fonkowicza, gen. bryg. Stanisława Wytyczaka i gen. dyw. Zygmunta Zielińskiego. W latach 1965-1966 był członkiem Międzynarodowej Komisji Kontroli i Nadzoru w Laosie. W 1987 roku po 42 latach zawodowej służby wojskowej odszedł na emeryturę, pożegnany przez szefa Głównego Zarządu Politycznego WP gen. dyw. dr Tadeusza Szaciło.

W październiku 1984 wyróżniony przez ministra obrony narodowej gen. armii Floriana Siwickiego wpisem do Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich wyłożonej w Sali Zwycięstwa Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie.

Członek PPR i PZPR. Założyciel i przez 25 lat prezes Studia Plastycznego „Wiarus”, organizator wielu wystaw prac malarskich, organizator plenerów malarskich.

Źródła[edytuj | edytuj kod]

  • Głos Weterana i Rezerwisty, nr 4, kwiecień 2007, str. 22
  • Z Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich /w/ Wojsko Ludowe, 1984, nr 12 (grudzień)

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]