Dębno (gmina Raków)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w woj. świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Raków. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Dębno
Kaplica na rynku w Dębnie
Kaplica na rynku w Dębnie
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat kielecki
Gmina Raków
Liczba ludności (2004) 80
Strefa numeracyjna (+48) 41
Tablice rejestracyjne TKI
SIMC 0265359
Położenie na mapie gminy Raków
Mapa lokalizacyjna gminy Raków
Dębno
Dębno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dębno
Dębno
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Dębno
Dębno
Położenie na mapie powiatu kieleckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kieleckiego
Dębno
Dębno
Ziemia50°40′51″N 21°01′29″E/50,680833 21,024722

Dębnowieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kieleckim, w gminie Raków[1][2].

Dębno uzyskało lokację miejską przed 1585 rokiem, zdegradowane w 1827 roku[3]. Miasto w powiecie wiślickim województwa sandomierskiego było w latach 70-tych XVI wieku własnością kasztelana żarnowskiego Jana Sienieńskiego[4]. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa kieleckiego.

Przez wieś przechodzi szlak turystyczny żółty żółty szlak turystyczny z Szydłowa do Widełek.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z drugiej połowy XV w. Wieś należała do rodu Pilawitów, a później Kotów. Od XVI w. Dębno było własnością Sienieńskich. W 1569 r. Jan Sienieński założył tu miasto. Z powodu silnej konkurencji sąsiedniego Rakowa (także założonego przez Sienieńskiego) Dębno rozwijało się bardzo słabo. Było ośrodkiem sitarstwa. Po Sienieńskich osada należała do rodziny Misiewskich, później do Lipowskich.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2014-10-21].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2015-10-21]. 
  3. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 28-29.
  4. Województwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku. ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1993, s. 108.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]