Jan Sienieński (wojewoda podolski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Sienieński
Herb
Dębno
Rodzina Sienieńscy herbu Dębno
Data śmierci 1598/1599
Ojciec Dawid Sienieński
Matka N. Krupska
Żona

Jadwiga Gnoińska

Dzieci

Jakub

Jan Sienieński z Sienna herbu Dębno (zm. w 1598/1599 roku) – polski szlachcic, wojewoda podolski w latach 1588–1597, kasztelan lwowski w latach 1585–1588, kasztelan żarnowski w latach 1568–1584, starosta czorsztyński w latach 1578–1599, starosta horodelski w latach 1583–1599[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Członek braci polskich, założył w roku 1569 miasto Raków i ogłosił w nim tolerancję religijną. Ożeniony z gorliwą współwyznawczynią Jadwigą Gnoińską. Miał syna Jakuba.

Był sygnatariuszem aktu unii lubelskiej 1569 roku[2]. W 1577 roku został wybrany deputatem sądów ultimae instantiae województwa sandomierskiego[3]. Jako kasztelan lwowski obecny był na sejmie koronacyjnym Zygmunta III Wazy w Krakowie w 1587/1588 roku[4]. W 1589 roku był sygnatariuszem ratyfikacji traktatu bytomsko-będzińskiego na sejmie pacyfikacyjnym[5].

Ówczesny właściciel Monasterzysk, w 1552 otrzymał od króla Zygmunta II Augusta przywilej na prowadzenie targów w piątki i jarmarku na św. Jędrzeja (16 maja), 1557 – jarmark na dzień św. Krzyża[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urzędnicy podolscy XIV–XVIII wieku. Spisy. Oprac. Eugeniusz Janas, Witold Kłaczewski, Janusz Kurtyka, Anna Sochacka. Kórnik 1998, s. 230.
  2. Volumina Legum, t. II, Petersburg 1859, s. 88.
  3. Wiesław Śladkowski. Sąd „ultimae instantiae” trzech województw: sandomierskiego, lubelskiego i podlaskiego 1574 - 1577. Rocznik Lubelski 3, 1960, s. 43.
  4. Skład i struktura senatu oraz izby poselskiej na sejmie koronacyjnym Zygmunta III (1587–1588). „Czasopismo Prawno-Historyczne”. t. LXVIII, zesz. 2, s. 70, 2017.
  5. Codex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae, wydał Maciej Dogiel, t. I, Wilno 1758, s. 238.
  6. S.J. Kowalski, Powiat buczacki i jego zabytki, Biały Dunajec-Ostróg: Wołanie z Wołynia 2005, s. 201. ​ISBN 83-88863-16-9​.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]