Danilo Türk
| |
| Data i miejsce urodzenia |
19 lutego 1952 |
|---|---|
| Prezydent Słowenii | |
| Okres |
od 22 grudnia 2007 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
        
| |
Danilo Türk (ur. 19 lutego 1952 w Mariborze) – słoweński polityk, prawnik i dyplomata, prezydent Słowenii od 22 grudnia 2007 do 22 grudnia 2012.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Uczęszczał również do szkoły podstawowej i średniej w Mariborze. W dzieciństwie zmarł mu ojciec. W 1975 ukończył prawo na Uniwersytecie Lublańskim. Po studiach rozpoczął pracę w jako sekretarz w komisji ds. mniejszości i migrantów w ramach SZDL, organizacji kontrolowanej przez partię komunistyczną. W 1978 uzyskał magisterium na Uniwersytecie w Belgradzie, a w 1982 doktorat w zakresie prawa na Uniwersytecie Lublańskim[1].
Działalność akademicką kontynuował na wydziale prawa macierzystej uczelni. W 1982 został tam asystentem, a w 1995 objął stanowisko profesora prawa międzynarodowego. W latach 1983–1992 stał na czele instytutu prawa międzynarodowego i stosunków międzynarodowych Uniwersytetu Lublańskiego. Od 1974 był zaangażowany w działalność Amnesty International, doradzał w różnych przypadkach naruszania praw człowieka w Jugosławii. W latach 1984–1992 był członkiem Podkomisji Narodów Zjednoczonych ds. Zapobiegania Dyskryminacji i Ochrony Mniejszości. Jako niezależny ekspert sporządzał raporty na temat przestrzegania wolności słowa, praw gospodarczych, społecznych i kulturowych w państwach członkowskich ONZ. W 1991 pełnił funkcję przewodniczącego tej podkomisji[1].
W 1987 brał udział w powoływaniu Rady Praw Człowieka w Słowenii, a następnie objął funkcję jej wiceprzewodniczącego. Jest autorem około 100 publikacji na temat prawa międzynarodowego, w szczególności dotyczących praw człowieka, praw mniejszości czy zasad użycia siły przez państwa. Udzielał wykładów na uczelniach europejskich i amerykańskich[1].
Po ogłoszeniu przez Słowenię niepodległości w 1991 rozpoczął działalność dyplomatyczną. W tym samym roku z upoważnienia ministra spraw zagranicznych reprezentował Słowenię w rozmowach z ONZ, KBWE i Radą Europy. Od września 1991 do sierpnia 1992 był członkiem słoweńskiej delegacji w czasie konferencji w sprawie Jugosławii, na której ustalono zasady wyjścia Słowenii z jej struktur[1].
Od września 1992 do stycznia 2000 zajmował stanowisko ambasadora i stałego przedstawiciela Słowenii przy ONZ. W latach 1998–1999 wchodził w skład Rady Bezpieczeństwa ONZ, gdy Słowenia była jej niestałym członkiem. Od stycznia 2000 do lipca 2005 pełnił funkcję asystenta sekretarza generalnego ONZ do spraw politycznych. Brał w tym czasie udział w rozwiązywaniu sytuacji kryzysowych na Bałkanach (Kosowo, Macedonia), w Palestynie, Libanie, Afganistanie, Iraku, Birmie, Korei Północnej, Timorze Wschodnim, Kolumbii, Haiti i Wenezueli[1].
W 2005 powrócił do pracy akademickiej i został wykładowcą prawa międzynarodowego na Uniwersytecie Lublańskim. W 2006 objął funkcję prodziekana na wydziale prawa[1].
W 2007 zdecydował się wziąć udział w wyborach prezydenckich. Wystartował jako kandydat niezależny, jego kandydatura była popierana przez Socjaldemokratów, partię Zares i Demokratyczną Partię Emerytów Słowenii. W pierwszej turze głosowania z 21 października 2007 zajął drugie miejsce, zdobywając 24,5% głosów; jego główny konkurent Lojze Peterle uzyskał 28,7% głosów poparcia[2]. W drugiej turze głosowania z 11 listopada 2007 odniósł zwycięstwo, uzyskując 68,0% głosów poparcia[3]. Urząd prezydenta objął 22 grudnia 2007[4].
W kolejnych wyborach prezydenckich w 2012 ponownie wystartował jako kandydat niezależny. Otrzymał jednakże poparcie m.in. od partii Pozytywna Słowenia oraz DeSUS[5]. W pierwszej turze głosowania z 11 listopada 2012 zajął drugie miejsce z wynikiem 35,9% głosów, przegrywając z byłym premierem Borutem Pahorem (39,9% głosów), a pokonując Milana Zvera (24,2% głosów)[6]. W drugiej turze głosowania z 2 grudnia 2012 przegrał ze swoim kontrkandydatem, uzyskawszy 32,6% głosów poparcia[7][8]. Urząd prezydenta sprawował do 22 grudnia 2012[9].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Order za Wybitne Zasługi, z urzędu (2007)[10]
- Krzyż Wielki z Diamentami Orderu Słońca Peru (Peru, 2008)[11]
- Krzyż Wielki Orderu Łaźni (Wielka Brytania, 2008)[12]
- Łańcuch Krzyża Wielkiego Orderu Białej Róży Finlandii (Finlandia, 2010)[13]
- Krzyż Wielki Orderu Świętego Karola (Monako, 2011)[14]
- Krzyż Wielki Order Zasługi Republiki Włoskiej z Wielkim Łańcuchem (Włochy, 2011)[15]
- Klasa Specjalna Odznaki Honorowej za Zasługi (Austria, 2011)[16]
- Krzyż Wielki Orderu Sokoła Islandzkiego (Islandia, 2011)[17]
- Krzyż Wielki Orderu Świętego Olafa (Norwegia, 2011)[18]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f Biography, up-rs.si [zarchiwizowane 2010-03-04] (ang.).
- ↑ Elections of the President 2007: Official data for the first round of elections of the president of the republic, volitve.gov.si [zarchiwizowane 2012-07-18] (ang.).
- ↑ Tuerk leads in Slovenia elections [online], bbc.co.uk, 11 listopada 2007 [dostęp 2016-04-03] (ang.).
- ↑ Danilo Türk Inaugurated as President, sloveniatimes.com, 23 grudnia 2007 [zarchiwizowane] (ang.).
- ↑ Danilo Türk, 1. del: O kandidaturi in sodelovanju z vlado, delo.si, 13 października 2012 [zarchiwizowane 2013-04-18] (słoweń.).
- ↑ Elections of the President 2012: Official data for the first round of elections of the president of the republic, volitve.gov.si [zarchiwizowane 2012-12-28] (ang.).
- ↑ Elections of the President 2012:Official data for the second round of elections of the president of the republic, volitve.gov.si [zarchiwizowane 2013-01-17] (ang.).
- ↑ Slovenian ex-PM Borut Pahor wins presidency [online], bbc.co.uk, 3 grudnia 2012 [dostęp 2016-04-03] (ang.).
- ↑ Ex-premier Borut Pahor sworn in as Slovenian president, yahoo.com, 22 grudnia 2012 [zarchiwizowane 2013-04-28] (ang.).
- ↑ The decorations of the Republic of Slovenia Act (Official Consolidated Text) [online], bivsi-predsednik.si [dostęp 2025-12-11] (ang.).
- ↑ CONDECORADOS: ORDEN EL SOL DEL PERU [online], gestion2.e3.pe [dostęp 2025-11-06] (hiszp.).
- ↑ Queen begins Slovenia state visit [online], bbc.co.uk, 21 października 2008 [dostęp 2025-11-06] (ang.).
- ↑ Suomen Valkoisen Ruusun ritarikunnan suurristin ketjuineen saajat [online], ritarikunnat.fi, 9 października 2020 [dostęp 2025-11-06] (fiń.).
- ↑ Ordonnance Souveraine n° 3.076 du 11 janvier 2011 portant élévation dans l’Ordre de Saint-Charles, legimonaco.mc, 14 stycznia 2011 [zarchiwizowane 2014-05-12] (fr.).
- ↑ Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana decorato di Gran Cordone [online], quirinale.it, 11 stycznia 2011 [dostęp 2025-11-06] (wł.).
- ↑ 10542/AB XXIV. GP – Anfragebeantwortung (elektr. übermittelte Version) [online], parlament.gv.at, 23 kwietnia 2012 [dostęp 2025-11-06] (niem.).
- ↑ Orðuhafaskrá [online], forseti.is [dostęp 2025-11-06] (isl.).
- ↑ Tildelinger av ordener og medaljer [online], kongehuset.no [dostęp 2025-11-06] (norw.).
|
- Absolwenci Uniwersytetu Lublańskiego
- Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu w Belgradzie
- Funkcjonariusze ONZ
- Kandydaci na urząd prezydenta Słowenii
- Odznaczeni Odznaką Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii
- Odznaczeni Orderem Białej Róży Finlandii
- Odznaczeni Orderem Łaźni
- Odznaczeni Orderem Słońca Peru
- Odznaczeni Orderem Sokoła Islandzkiego
- Odznaczeni Orderem Świętego Karola (Monako)
- Odznaczeni Orderem Świętego Olafa
- Odznaczeni Orderem za Wybitne Zasługi (Słowenia)
- Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej
- Prezydenci Słowenii
- Słoweńscy prawnicy
- Nauczyciele akademiccy uczelni w Słowenii
- Ludzie urodzeni w Mariborze
- Urodzeni w 1952