Milan Kučan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Milan Kučan
Milan Kucan.jpg
Data i miejsce urodzenia 14 stycznia 1941
Križevci
Prezydent Słowenii
Okres od 25 czerwca 1991[1]
do 22 grudnia 2002
Następca Janez Drnovšek
Milan Kučan signature.png
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Piusa IX Łańcuch Orderu Pro Merito Melitensi Krzyż Wielki Węgierskiego Orderu Zasługi (cywilny) Order Krzyża Ziemi Maryjnej I Klasy (Estonia) Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja) Wielki Łańcuch Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Order Podwójnego Białego Krzyża I Klasy (Słowacja) Order Słonia (Dania) Wielki Order Króla Tomisława (Chorwacja) Krzyż Wielki Orderu Św. Michała i Św. Jerzego (Wielka Brytania) Łańcuch Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Łańcuch Orderu Gwiazdy Rumunii Order Trzech Gwiazd I klasy (Łotwa) Order Orła Białego

Milan Kučan (ur. 14 stycznia 1941 w Križevci[2]) – słoweński polityk i prawnik, długoletni działacz komunistyczny w Socjalistycznej Federacyjnej Republice Jugosławii, pierwszy prezydent niepodległej Słowenii w latach 1991–2002.

Życiorys[edytuj]

Urodził się w rodzinie protestanckiej. Jego ojciec został zabity przez Niemców za działalność w ruchu oporu. W 1964 Milan Kučan ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Lublańskim[2].

Od 1958 członek słoweńskiej partii komunistycznej, na bazie której powstał Związek Komunistów Słowenii (ZKS), wchodzący w skład Związku Komunistów Jugosławii (SKJ). Długoletni aktywista Związku Socjalistycznej Młodzieży Słowenii, był etatowym działaczem komunistycznej młodzieżówki i przewodniczącym jej komitetu centralnego w latach 1968–1969. Później członek komitetu centralnego ZKS (do 1973) i sekretarzem słoweńskiego oddziału SSRNJ (do 1978), masowej komunistycznej organizacji pracowniczej. W latach 1978–1982 przewodniczył parlamentowi Socjalistycznej Republiki Słowenii. Od 1982 członek prezydium KC Związku Komunistów Jugosławii, a od 1986 przewodniczący KC Związku Komunistów Słowenii[2][3].

Był przedstawicielem reformatorskiego skrzydła partii komunistycznej i jednym z inicjatorów przeprowadzenia na Słowenii w kwietniu 1990 wielopartyjnych wyborów. W tym samym miesiącu wybrany w drugiej turze głosowania na przewodniczącego prezydium Socjalistycznej Republiki Słowenii (otrzymał 58,4% głosów). Wspierał działania na rzecz niepodległości, co zakończyło się deklaracją suwerenności z 25 czerwca 1991. Kierował państwem w trakcie tzw. wojny dziesięciodniowej. W powszechnych wyborach w 1992 i 1997 wybierany na prezydenta Słowenii każdorazowo w pierwszej turze (otrzymał odpowiednio 63,9% głosów i 55,5% głosów)[3]. Urzędowanie zakończył 22 grudnia 2002, kiedy to zastąpił go Janez Drnovšek.

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. Głowa państwa jako przewodniczący prezydium (od 25 czerwca 1991), tymczasowy prezydent od uchwalenia Konstytucji Republiki Słowenii (od 23 grudnia 1991), prezydent Słowenii od zaprzysiężenia po pierwszych wyborach prezydenckich (od 22 grudnia 1992).
  2. a b c d e f g h i j k l m n President Milan Kucan (ang.). gov.si. [dostęp 2015-05-16].
  3. a b Milan Kučan (hiszp.). cidob.org. [dostęp 2016-09-25].
  4. Seznam vseh odlikovancev od leta 1992 do decembra 2012 (słoweń.). up-rs.si. [dostęp 2015-05-16].
  5. Biografija Milana Kučana (słoweń.). gov.si. [dostęp 2015-05-16].
  6. Bearers of decorations: Milan Kučan (ang.). president.ee. [dostęp 2015-05-16].
  7. Cidadãos Estrangeiros Agraciados com Ordens Portuguesas (port.). presidencia.pt. [dostęp 2015-05-16].
  8. Ordensdetaljer (duń.). borger.dk. [dostęp 2015-05-27].
  9. TRIJU ZVAIGŽŅU ORDEŅA DOME NOLĒMUSI (łot.). president.lv. [dostęp 2015-05-16].
  10. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 września 2002 r. o nadaniu orderu (M.P. z 2002 r. Nr 59, poz. 818).