Delfo Cabrera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Delfo Cabrera
Delfo Cabrera, Final de la Maratón de los Juegos Olímpicos de Londres (07-08-1948).jpg
Delfo Cabrera zwycięża na igrzyskach olimpijskich w Londynie
Data i miejsce urodzenia 2 kwietnia 1919
Armstrong
Data i miejsce śmierci 2 sierpnia 1981
Buenos Aires
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Argentyna
Igrzyska olimpijskie
złoto Londyn 1948 lekkoatletyka
(maraton)

Delfo Cabrera Gómez (ur. 2 kwietnia 1919 w Armstrong, zm. 2 sierpnia 1981 w Buenos Aires) – argentyński lekkoatleta długodystansowiec i maratończyk, mistrz olimpijski z Londynu.

W młodości uprawiał piłkę nożną, ale zainspirowany triumfem Juana Carlosa Zabali na igrzyskach olimpijskich w 1932 w Los Angeles postanowił trenować lekką atletykę. W 1938 przeniósł się do Buenos Aires. W tym samym roku zdobył mistrzostwo Argentyny w biegu na 5000 m. W toku swej kariery wywalczył jeszcze 9 tytułów mistrzowskich Argentyny, chociaż żadnego w biegu maratońskim.

Podczas II wojny światowej służył w armii. Poznał tam Juana Peróna. Jako jego przyjaciel działał po wojnie w Partii Justycjalistycznej.

Bieg maratoński podczas igrzysk olimpijskich w 1948 w Londynie miał niezwykle dramatyczny przebieg. Przez niemal cały dystans prowadził Étienne Gailly z Belgii, który jako pierwszy wbiegł na bieżnię stadionu Wembley. Kompletnie wyczerpany upadł, podniósł się, znowu upadł. Został wyprzedzony przez Cabrerę i Toma Richardsa w Wielkiej Brytanii, ale zdołał przekroczyć linię mety na 3. miejscu. Przypominało to dramat Dorando Pietriego 40 lat wcześniej.

Cabrera zwyciężył w maratonie na igrzyskach panamerykańskich w 1951 w Buenos Aires, a na igrzyskach olimpijskich w 1952 w Helsinkach zajął w tej konkurencji 6. miejsce. Zakończył karierę w 1954. Potem był nauczycielem wychowania fizycznego.

Zginął w Buenos Aires w wypadku samochodowym.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]