N,N-Dimetyloanilina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Dimetyloanilina)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
N,N-Dimetyloanilina
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C8H11N
Inne wzory C
6
H
5
N(CH
3
)
2
, Ph−N(CH
3
)
2
Masa molowa 121,18 g/mol
Wygląd przezroczysta, prawie bezbarwna, oleista ciecz, podczas przechowywania ciemniejąca do czerwonawobrunatnej[1], chlorowodorek tworzy higroskopijne płatki[2]
Identyfikacja
Numer CAS 121-69-7
35462-54-5 (jodowodorek)
5882-44-0 (chlorowodorek)
PubChem 949[3]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

N,N-Dimetyloanilinaorganiczny związek chemiczny z grupy trzeciorzędowych amin aromatycznych, N,N-dimetylowa pochodna aniliny. Stosowana jako rozpuszczalnik oraz do syntez organicznych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Farmakopea Polska X, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276, ISBN 978-83-63724-47-4.
  2. a b c d e f g h Haynes 2016 ↓, s. 3-202.
  3. N,N-Dimetyloanilina (CID: 949) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  4. Haynes 2016 ↓, s. 5-174.
  5. Haynes 2016 ↓, s. 5-91.
  6. Haynes 2016 ↓, s. 5-149.
  7. a b c d e N,N-Dimetyloanilina (nr 407275) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Polski. [dostęp 2017-04-02].
  8. a b c Haynes 2016 ↓, s. 6-71.
  9. a b c d e Haynes 2016 ↓, s. 6-244.
  10. a b c Haynes 2016 ↓, s. 6-191.
  11. a b c Haynes 2016 ↓, s. 16-22.
  12. Haynes 2016 ↓, s. 9-62.
  13. a b N,N-Dimetyloanilina (ang.) w wykazie klasyfikacji i oznakowania Europejskiej Agencji Chemikaliów. [dostęp 2017-04-02].
  14. N,N-Dimetyloanilina (nr 407275) (ang.) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck KGaA) na obszar Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2017-04-02].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, ISBN 978-1-4987-5429-3.