Dołubowo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°36′33″N 22°52′33″E
- błąd 38 m
WD 52°37'0.1"N, 22°52'59.9"E, 52°40'N, 22°56'E
- błąd 14 m
Odległość 1031 m
Dołubowo
wieś
Ilustracja
Dworek w Dołubowie
Państwo  Polska
Województwo  podlaskie
Powiat siemiatycki
Gmina Dziadkowice
Liczba ludności (2011) 349[1][2]
Strefa numeracyjna 85
Kod pocztowy 17-306[3]
Tablice rejestracyjne BSI
SIMC 0028205[4]
Położenie na mapie gminy Dziadkowice
Mapa konturowa gminy Dziadkowice, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Dołubowo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Dołubowo”
Położenie na mapie województwa podlaskiego
Mapa konturowa województwa podlaskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Dołubowo”
Położenie na mapie powiatu siemiatyckiego
Mapa konturowa powiatu siemiatyckiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Dołubowo”
Ziemia52°36′33″N 22°52′33″E/52,609167 22,875833

Dołubowowieś w Polsce, położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Dziadkowice[5][4].

Miejscowość jest siedzibą rzymskokatolickiej Parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w dekanacie Brańsk. Prawosławni mieszkańcy wsi należą do parafii Opieki Matki Bożej w Czarnej Cerkiewnej.

W latach 1952-1954 miejscowość była siedzibą gminy Dołubowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa białostockiego.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Dołubowo[5][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0028211 Zakościele część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

  • Połowa XV wieku. - wieś założona przez rodzinę Łyczków-Dołubowskich, którzy postawili tu dwór.
  • 1465 - zbudowano kościół.
  • 2. połowa XVII wieku - własność Arnolda Łaguny, który zamierzał założyć tu miasto.
  • XVIII wiek - własność Orzeszków, potem Markowskich i Karwowskich (za sprawą zamążpójścia córek Orzeszków).
  • 2. połowa XIX wieku - w posiadaniu Pieńkowskich.
  • 1907 - sprzedane Stanisławowi Jakubowi Łowickiemu.
  • W latach 20. XX wieku powstał w Dołubowie cmentarz wojenny, gdzie pogrzebano nieznanych polskich żołnierzy poległych w 1920. Liczba pochowanych osób jest nieznana. W centralnej części cmentarza umieszczono krzyż i kamień z napisem: 'TU LEŻĄ ŻOŁNIERZE POLSCY POLEGLI ZA OJCZYZNĘ W 1920 R.'
  • W latach 1939 - 1945 nieopodal Dołubowa funkcjonowało lotnisko wojskowe, wykorzystywane na przemian przez radzieckie i niemieckie lotnictwo.[potrzebny przypis]

Dwór w Dołubowie[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy dwór w Dołubowie powstał w XV wieku. W 1661 roku właścicielem majątku został towarzysz pancerny Arnolf Łaguna. W II połowie XIX w. całe Dołubowo stało się własnością Jana Pieńkowskiego. W istniejącym ówcześnie dworze urodził się znany pod koniec XIX wieku malarz Ignacy Pieńkowski. W 1907 r. liczący 668 ha majątek Dołubowo od Saturnina Klemensa Pieńkowskiego kupił Stanisław Łowicki, który w 1912 r. wzniósł tu istniejący do dzisiaj drewniany dwór. Był on wraz z żoną Marią z Czarkowskich właścicielem Dołubowa do 1939 roku. Ich synowie Stanisław junior i Władysław służyli we wrześniu 1939 r. w 42. Pułku Piechoty w Białymstoku, a następnie zostali wzięci do niewoli przez Sowietów i osadzeni w obozie jenieckim w Kozielsku, skąd trafili później do Katynia, gdzie zostali zamordowani w kwietniu 1940 r. W 1944 r. majątek rozparcelowano, przy czym część zabudowań przypadła dawnej służbie dworskiej. Część ozdobną ogrodu wraz z dworem przekazano szkole podstawowej działającej we dworze jeszcze w 1995 roku. Dwór jest wpisany do rejestru zabytków pod numerem 629 z 30.12.1986 roku, a otaczający go park z 2 poł. XIX, pod nr rej.:402 z 2.08.1977[6].

Inne zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • zespół kościoła parafialnego, nr rej.:A-46 z 14.10.1994;
    • kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła, 1901-1904
    • kostnica, 1905
    • cmentarz kościelny
    • ogrodzenie z bramą i bramkami, 1905

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Dołubowo w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2020-12-21] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 230 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b c GUS. Rejestr TERYT
  5. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podlaskie. 2020-09-30.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

& Dołubów, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 10.