Dolny Śląsk (prowincja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Prowincja Dolny Śląsk
Provinz Niederschlesien
1919–1938
1941–1945
Flaga Prowincji Dolny Śląsk
Herb Prowincji Dolny Śląsk
Flaga Prowincji Dolny Śląsk Herb Prowincji Dolny Śląsk
Położenie Prowincji Dolny Śląsk
Stolica

Wrocław

Typ państwa

Prowincja pruska

Powierzchnia
 • całkowita


37 013 km²

Liczba ludności (1933)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia


3 204 004[1]
86,56 osób/km²

Prowincja Dolny Śląsk (niem. Provinz Niederschlesien) – prowincja pruska utworzona uchwałą sejmu pruskiego z 14 października 1919 roku z zachodniej części prowincji śląskiej, ze stolicą we Wrocławiu. Dopiero 25 lipca weszła w życie ustawa wykonawcza.

Oprócz ziem śląskich obejmowała także część Łużyc i ziemię kłodzką. Dzieliła się na dwie rejencje: wrocławską i legnicką. 21 III 1938 połączona z prowincją Górny Śląsk, od 1941 znowu oddzielna prowincja.

Jej powierzchnia wynosiła 26 615 km². W 1925 zamieszkiwało ją 3,126 mln ludzi[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Preußische Provinz Schlesien. [dostęp 2015-04-18]. (niem.).
  2. J. Nowosielska-Sobel, G. Sobel: Dolny Śląsk w latach 1918–1945, [w:] Dolny Śląsk. Monografia historyczna, pod red. W. Wrzesińskiego, Wrocław 2006, s. 507.