Dunland

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dunland – kraina ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia. Dunland leżał na zachód od Gór Mglistych i na południe od Glanduiny. W czasach Wojny o Pierścień był zamieszkiwany głównie przez pasterzy i górali.

Ludy, które żyły na tych terenach jeszcze przed założeniem Gondoru, były nazywane Dunlendingami. Około 1150 roku Trzeciej Ery osiedliły się tam grupy Stoorów, następnie po pięciuset latach przeniosły się na północ do Shire. Od 2770 do 2800 w Dunlandzie żyli krasnoludowie z Ereboru pod wodzą Thróra.

Dunlendingowie prowadzili wojny z Rohirrimami, którzy przybywszy w 2510 roku do Calenardhonu zajęli zamieszkiwane przez Dunedlingów ziemie przyległe do północnej części Ered Nimrais. W czasach Wojny o Pierścień Dunlendingowie sprzymierzyli się z Sarumanem. Wraz z Uruk-hai najechali ziemie Rohirrimów i brali udział w bitwie o Rogaty Gród po stronie Sarumana.