Mordor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wyobrażenie krajobrazu Mordoru
Wyobrażenia Oka Saurona, symbolu, pod którym walczyły armie Mordoru

Mordor (sin. Czarny Kraj) – fikcyjna kraina położona w stworzonym przez J. R. R. Tolkiena Śródziemiu, siedziba Saurona. Jej szczegółowe opisy znajdują się we Władcy Pierścieni.

Zamieszkiwali ją słudzy Saurona: orkowie, trolle i Nazgûle. W kraju tym znajdowała się forteca Saurona, Barad-dûr oraz Orodruina, wulkan, miejsce wykucia Jedynego Pierścienia.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Mordor leżał na wschód od Gondoru, a otoczony był od zachodu, północy i południa przez dwa łańcuchy górskie: Ephel Dúath i Ered Lithui.

Na północnym zachodzie, między górami Ephel Dúath a Ered Lithui, położona była dolina Udûn (nawiązująca nazwą do Udûnu, dawnej twierdzy Morgotha). Od południa niemal zamknięta przez góry, strzeżona była przez Durthang. Północnego wejścia do niej, z przesmykiem Cirith Gorgor (sin. Przełęcz nawiedzona) broniły Morannon i Carach Angren[1].

W północno-zachodniej części Mordoru, pomiędzy Ephel Dúath i Ered Lithui, wypiętrzał się płaskowyż Gorgoroth (sin. Groza, nazwa nawiązuje do Ered Gorgoroth istniejących przed Przemianą Świata). Była to kraina pustynna i jałowa. Pośrodku niej wznosiła się Orodruina. Na wschód od wulkanu, u podnóża Ered Lithui, Sauron zbudował twierdzę Barad-dûr. W czasie Wojny o Pierścień Gorgoroth była miejscem kuźni i kopalń Saurona, gdzie produkowano broń i zbroje dla jego armii. Frodo Baggins i Samwise Gamgee przechodzili przez nią, kiedy usiłowali dojść do Orodruiny[2].

Najobszerniejsza była równina Lithlad (sin. Popielna Równina, później zwana Nurn), położona na wschód od Gorgoroth. W jej południowej części znajdowało się morze Nûrnen (sin. dosł. Nurn-woda). Jego zlewisko obejmowało cały obszar Mordoru prócz Udûnu i Gorgoroth. Było silnie zasolone i nazywane także Gorzkim Morzem. Warunki były tu nieco lepsze, niż na płaskowyżu. Mimo półpustynnego klimatu możliwa była uprawa ziemi, stąd nad jego brzegami znajdowały się plantacje zapewniające aprowizację wojskom Saurona[2]. Po upadku Saurona król Elessar wyzwolił uprawiających te ziemie niewolników i dał im je na własność[3].

Mordor był nieosłonięty górami od wschodu, gdzie znajdowały się ziemie należące do jego sojuszników (Rhûnu i Khandu).

Przypisy

  1. Robert Foster: Encyklopedia Śródziemia. Warszawa: Amber, 2002, s. 67. ISBN 83-241-0200-0.
  2. 2,0 2,1 J.R.R. Tolkien: Władca Pierścieni: Powrót Króla. Maria Skibniewska (tłum.). Warszawa: Muza SA, 2002. ISBN 83-7319-172-0.
  3. Robert Foster, op. cit., s. 204.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]