Eriador

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Eriador – fikcyjna kraina ze stworzonej przez J. R. R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

W Pierwszej Erze żyli tam elfowie ze szczepu Nandorów oraz plemiona ludzi, z których część wkroczyła do Beleriandu. W Drugiej Erze i prawdopodobnie wcześniej Eriador był w większości zalesiony, lecz Dúnedainowie z Númenoru ścięli większość drzew na statki.

Po upadku Númenoru Elendil założył tam Arnor, zajmujący większą jego część. W roku 861 Trzeciej Ery Arnor podzielił się na części: Arthedain, Cardolan i Rhudaur, a kilka stuleci później do Eriadoru zaczęli migrować hobbici, zmierzając się coraz dalej na zachód, aż w końcu osiedlili w Shire. W latach ok. 1300–1975 w Eriadorze trwały wojny Dunedainów z Czarnoksiężnikiem z Angmaru, a ludność jego wciąż malała. Odkąd w 1974 roku upadł Arthedain, całą ludność Eriadoru stanowili hobbici z Shire i Bree, ludzie z Bree, resztki Dúnedainów i prymitywne plemiona z Minhiriathu. W roku 2747 Trzeciej Ery został najechany przez orków z Gór Mglistych, którzy wdarli się aż do Shire.

W Eriadorze znajdowało się również Rivendell.

Granice Eriadoru to:

Ważniejsze rzeki to Lhun i Baranduina.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]