Minhiriath

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Minhiriath (sin. Międzyrzecze) – region ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia. Był częścią Eriadoru, pomiędzy Gwathló a Baranduiną. Leżał w obrębie Arnoru, później Cardolanu. Po Wielkim Morze w 1636 Trzeciej Ery Minhiriath opustoszało, lecz w lasach nadal ukrywały się plemiona myśliwych[1].

Była to równina, w Drugiej i Trzeciej Erze porośnięta bujnymi lasami[1][2].

W 2912 roku Trzeciej Ery wielka powódź spustoszyła Minhiriath i Enedwaith[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b J.R.R. Tolkien: Niedokończone opowieści. Wyd. VIII. Warszawa: Amber, s. 310. ISBN 978-83-241-4003-9.
  2. Z małą przerwą spowodowaną przez Númenorejczyków pod wodzą Tar-Aldariona, którzy prowadzili wtedy wyrąb lasów Minhiriath i Enedwaith – J.R.R. Tolkien: Niedokończone opowieści. Wyd. VIII. Warszawa: Amber, s. 310. ​ISBN 978-83-241-4003-9​.
  3. J.R.R. Tolkien: Niedokończone opowieści. Wyd. VIII. Warszawa: Amber, s. 310. ISBN 978-83-241-4003-9.