Dyle (województwo lubelskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dyle
wieś
Ilustracja
Droga przebiegająca przez wieś i kapliczka przydrożna
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat biłgorajski
Gmina Biłgoraj
Liczba ludności (2011) 178[1]
Strefa numeracyjna 84
Kod pocztowy 23-400
Tablice rejestracyjne LBL
SIMC 0885949
Położenie na mapie gminy wiejskiej Biłgoraj
Mapa konturowa gminy wiejskiej Biłgoraj, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Dyle”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Dyle”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Dyle”
Położenie na mapie powiatu biłgorajskiego
Mapa konturowa powiatu biłgorajskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Dyle”
Ziemia50°36′21″N 22°47′59″E/50,605833 22,799722

Dylewieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie biłgorajskim, w gminie Biłgoraj[2].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 178 mieszkańców[1] i była 21. co do wielkości miejscowością gminy Biłgoraj.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość założona w połowie XVIII wieku była własnością rodu Wisłockich. Istniejący we wsi folwark obejmował okoliczne wsie (Kajetanówka, Cyncynopol, Igniatówka, Rapy) i składał się z 53 budowli drewnianych i 17 murowanych, razem licząc ok. 1375 mórg. W XIX wieku folwark tworzyła gorzelnia (stojąca do dzisiaj), browar, wiatrak oraz kopalnia i piec wapienny wypalający 250 korcy wapna tygodniowo. Od 1830 roku właścicielem wsi był Karol Wisłocki. W tym samym roku urodziła się tu córka Karola i Leokadii z hrabiów Drochowieckich. Ostatnimi właścicielami Dyl byli dziedzic Rzewuski i Wacław Matraś. Podczas okupacji niemieckiej w czasie II wojny światowej w Dylach istniał obóz przejściowy, w którym więziono Polaków i Żydów. Więźniowie mieszkający w drewnianych barakach, byli wykorzystywani do pracy w niedalekim kamieniołomie w Gliniskach (dzisiaj Hedwiżyn)[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-04-22].
  3. Gmina Biłgoraj. Przewodnik krajoznawczo-przyrodniczy, Wydawnictwo Lipiec, Biłgoraj 2010