Ed de Goey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ed de Goey
Data i miejsce
urodzenia
20 grudnia 1966
Gouda, Holandia
Wzrost 197 cm
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1985–1990
1990–1997
1997–2003
2003–2006
Sparta Rotterdam
Feyenoord Rotterdam
Chelsea
Stoke City
145 (0)
235 (0)
123 (0)
56 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1992–1998  Holandia 31 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2006–2007
2007
2010–
Chelsea (trener bramkarzy)
QPR (trener 1. zespołu)
RKC Waalwijk (trener bramkarzy)

Ed de Goey (ur. 20 grudnia 1966 w Goudzie) – holenderski piłkarz, reprezentant kraju. Od 2010 roku trener bramkarzy w RKC Waalwijk[1].

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Początkowo był zawodnikiem Sparty Rotterdam, w której barwach w sezonie 1985/1986 zadebiutował w holenderskiej ekstraklasie. W 1990 roku przeszedł do Feyenoordu Rotterdam. W nowym zespole szybko wywalczył miejsce w pierwszym składzie. W 1991 po raz pierwszy wystąpił w europejskich pucharach w zremisowanym 0:0 meczu z Partizani Tirana w ramach Pucharu Zdobywców Pucharów[2]. Wraz z Feyenoordem został mistrzem Holandii (1993), czterokrotnie zdobył puchar kraju (1991, 1992, 1994, 1995) oraz wywalczył Superpuchar Holandii (1991). Ponadto w 1993 został wybrany najlepszym bramkarzem grającym w Holandii, a w 1994 otrzymał Złote Buty[3].

W 1997 roku przeszedł do Chelsea, cena transferu wyniosła 2,25 miliony funtów[4]. W angielskiej drużynie zadebiutował 3 sierpnia w przegranym po serii rzutów karnych meczu o Tarczę Wspólnoty z Manchesterem United. W sezonie 1997/1998 wraz z londyńskim zespołem zdobył Puchar Zdobywców Pucharów – w wygranym 1:0 finale z VfB Stuttgart zagrał przez pełne 90 minut[5]. Ponadto w 1998 wywalczył Puchar Ligi Angielskiej oraz Superpuchar Europy (w spotkaniu z Realem Madryt zagrał w podstawowym składzie)[6]. Dwa lata później zdobył puchar Anglii oraz sięgnął po Tarczę Wspólnoty. W sezonie 2000/2001 utracił miejsce w podstawowym składzie Chelsea na rzecz Włocha Carlo Cudiciniego[4][7].

1 sierpnia 2003 roku podpisał dwuletni kontrakt ze Stoke City[8]. Trzy lata później w jego barwach zakończył piłkarską karierę[9]. Po raz ostatni wystąpił 28 stycznia 2006 roku w wygranym 2:1 meczu z Walsall[10].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Holandii zadebiutował 16 grudnia 1992 roku w wygranym 3:1 meczu z Turcją[11]. W 1994 uczestniczył w mistrzostwach świata w Stanach Zjednoczonych. W turnieju tym był podstawowym bramkarzem swojej kadry – wystąpił w pięciu meczach, a w spotkaniu 1/8 finału z Irlandią zachował „czyste konto”[12].

Wraz z reprezentacją Holandii wziął również udział w mistrzostwach Europy w Anglii (1996), mistrzostwach świata we Francji (1998) oraz mistrzostwach Europy w Belgii i Holandii (2000). We wszystkich tych turniejach był rezerwowym bramkarzem i nie zagrał w żadnym meczu. Po raz ostatni w barwach narodowych wystąpił 1 czerwca 1998 roku w wygranym 5:1 pojedynku z Paragwajem[11].

Przypisy

  1. De Goey completeert technische staf RKC Waalwijk (niderl.). vi.nl. [dostęp 5 października 2011]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-19)].
  2. Ed de Goey - Matches in European Cups (ang.). rsssf.com. [dostęp 5 października 2011].
  3. Netherlands - Player of the Year and Other Awards (ang.). rsssf.com. [dostęp 5 października 2011].
  4. a b IN PROFILE: ED DE GOEY (ang.). qpr.co.uk. [dostęp 5 października 2011].
  5. Cup Winners' Cup 1997-98 (ang.). rsssf.com. [dostęp 5 października 2011].
  6. Super Cup 1998 (ang.). rsssf.com. [dostęp 5 października 2011].
  7. Ed de Goey (ang.). chelseafc.com. [dostęp 2015-09-22].
  8. Stoke sign De Goey (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 5 października 2011].
  9. Goalkeeper De Goey leaves Stoke (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 5 października 2011].
  10. Stoke 2-1 Walsall (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 5 października 2011].
  11. a b Ed de Goey - International Appearances (ang.). rsssf.com. [dostęp 5 października 2011].
  12. Ed DE GOEY (ang.). fifa.com. [dostęp 5 października 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]