Winston Bogarde

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Winston Bogarde
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Winston Lloyd Bogarde
Data i miejsce urodzenia 22 października 1970
Rotterdam
Wzrost 188 cm
Pozycja obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1988–1991 SVV 11 (1)
1990 SBV Excelsior (wyp.) 10 (1)
1991–1994 Sparta Rotterdam 65 (14)
1994–1997 AFC Ajax 62 (6)
1997 A.C. Milan 3 (0)
1997–2000 FC Barcelona 41 (4)
2000–2004 Chelsea F.C. 12 (0)
W sumie: 204 (26)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1995–2000  Holandia 20 (0)

Winston Lloyd Bogarde (ur. 22 października 1970 w Rotterdamie) – holenderski piłkarz, reprezentant kraju, uczestnik mistrzostw Europy w Anglii (1996) oraz mistrzostw świata we Francji (1998). Występował na pozycji obrońcy.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Początkowo występował w SVV oraz Excelsiorze. W 1991 roku został graczem Sparty Rotterdam[1]. 15 sierpnia 1992 zadebiutował w jej barwach w Eredivisie w meczu z RKC Waalwijk, zaś pierwszego gola strzelił 14 lutego 1993 w spotkaniu z FC Den Bosch, przyczyniając się do zwycięstwa 2:0. W latach 1992–1994 był podstawowym zawodnikiem klubu z Rotterdamu. Ponadto w sezonie 1993/1994 zdobył 11 bramek w rozgrywkach ligowych[1].

W 1994 przeszedł do Ajaksu Amsterdam, w którym grał przez następne trzy lata. Wraz z amsterdamskim klubem dwukrotnie został mistrzem kraju (1995, 1996) i dwa razy wywalczył Superpuchar Holandii (1994, 1995). Ponadto w sezonie 1994/1995 wygrał rozgrywki Ligi Mistrzów (w finale z Milanem nie wystąpił)[2] oraz w lutym 1996 roku zdobył Superpuchar Europy – w drugim spotkaniu dwumeczu z Realem Saragossa zdobył jedną z bramek dla swojej drużyny[3]. W 1995 zwyciężył także z Ajaksem w Pucharze Interkontynentalnym[4].

W 1997 roku był zawodnikiem włoskiego Milanu, w którego barwach rozegrał trzy mecze w Serie A. Następnie został graczem Barcelony. Wraz z hiszpańskim klubem dwukrotnie został mistrzem kraju (1998, 1999) oraz zdobył Puchar Króla (1998). Ponadto w 1997 roku wywalczył Superpuchar Europy – wystąpił w obu meczach z Borussią Dortmund[5]. Latem 2000 roku przeszedł do Chelsea[6]. Rozegrał w niej łącznie 12 spotkań i w 2004 zakończył piłkarską karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Holandii zadebiutował 13 grudnia 1995 roku w wygranym 2:0 meczu z Irlandią[7]. W 1996 wziął udział w mistrzostwach Europy w Anglii. W turnieju tym był podstawowym graczem swojej kadry – zagrał w czterech spotkaniach, zaś Holandia dotarła do ćwierćfinału[7].

W 1998 roku uczestniczył w mistrzostwach świata we Francji. W turnieju tym pełnił rolę rezerwowego – wystąpił w dwóch grupowych pojedynkach: z Koreą Południową i Meksykiem, zaś Holendrzy zajęli czwarte miejsce[8]. 15 listopada 2000 roku w wygranym 2:1 meczu z Hiszpanią po raz ostatni zagrał w barwach narodowych[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Bogarde (niderl.). vi.nl. [dostęp 28 września 2011]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-02)].
  2. Champions’ Cup 1994-95 (ang.). rsssf.com. [dostęp 28 września 2011].
  3. Super Cup 1995 (ang.). rsssf.com. [dostęp 28 września 2011].
  4. Toyota Cup 1995 (ang.). fifa.com. [dostęp 28 września 2011].
  5. Super Cup 1997 (ang.). rsssf.com. [dostęp 28 września 2011].
  6. Vialli signs Bogarde (ang.). telegraph.co.uk. [dostęp 28 września 2011].
  7. a b c Winston Lloyd Bogarde (ang.). eu-football.info. [dostęp 28 września 2011].
  8. Winston BOGARDE (ang.). fifa.com. [dostęp 28 września 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]