Marc Overmars

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marc Overmars
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1973
Emst
Wzrost 172 cm
Pozycja pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub
SV Epe
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1990–1991 Go Ahead Eagles 11 (1)
1991–1992 Willem II Tilburg 31 (1)
1992–1997 Ajax Amsterdam 135 (36)
1997–2000 Arsenal Londyn 100 (25)
2000–2004 FC Barcelona 97 (15)
2008–2009 Go Ahead Eagles 37 (8)
W sumie: 411 (86)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1993–2004  Holandia 86 (17)
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Europy
brąz Belgia/Holandia 2000 piłka nożna
brąz Portugalia 2004 piłka nożna

Marc Overmars (wym. /ˈmɑrk ˈoʊ̯.vər.mɑrs/; ur. 29 marca 1973 w Emst) – holenderski piłkarz, grający na pozycji pomocnika, reprezentant kraju.

Jeden z najlepszych prawonożnych lewoskrzydłowych w historii piłki nożnej. Imponował niezwykłą szybkością, nienaganną techniką i żelaznymi płucami, ponieważ przez 90 minut stale mógł biegać, ze względu na co zyskła przydomki Roadrunner i Mepp-meep. Wychowanek Go Ahead Eagles, zawodnik Willem II Tilburg, Ajaxu Amsterdam (trzykrotny mistrz Holandii, zdobywca Pucharu Holandii, Superpucharu Holandii, Ligi Mistrzów, Pucharu Interkontynentalnego), angielskiego Arsenalu Londyn (mistrz Anglii, zdobywca Pucharu Anglii, Tarczy Wspólnoty) oraz hiszpańskiej FC Barcelony.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Marc Overmars rozpoczął karierę w małym klubie lokalnym SV Epe, a następnie w sezonie 1990/1991 reprezentował barwy profesjonalnego klubu ligi Eerste divisieGo Ahead Eagles. Po sezonie młodym skrzydłowym zainteresowali się działacze klubu ligi EredivisieWillem II Tilburg i odkupili go od jego klubu za sumę 200 000 guldenów holenderskich. W sezonie 1991/1992 rozegrał 31 meczów, w których zdobył 1 gola.

Ajax Amsterdam[edytuj | edytuj kod]

Po sezonie 1991/1992 talent błyskotliwego, prawonożnego zawodnika dostrzegli działacze wielkiego Ajaxu Amsterdam, z którym Overmars podpisał kontrakt i od razu stał się jednym z kluczowych zawodników drużyny prowadzonej przez Louisa van Gaala oraz w tym samym roku zdobył tytuł Talentu Roku w Holandii. Zdobył z tym klubem trzykrotne mistrzostwo Holandii (1994, 1995, 1996), zajął 3. miejsce w Eredivisie 1992/1993, Puchar oraz Superpuchar Holandii w sezonie 1992/1993, a także został nagrodzony Złotymi Butami. 24 maja 1995 roku po zdobył Ligę Mistrzów 1995 po wygranej 1:0 z AC Milanem w meczu finałowym rozegranym na Ernst-Happel-Stadion w Wiedniu oraz Puchar Interkontynentalny. Wkrótce doznał bardzo groźnej kontuzji kolana, która powstrzymała jego szybką karierę, a także wykluczyła go z udziału w finale Ligi Mistrzów 1995/1996, w którym jego zespół przegrał w serii rzutów karnych 4:2 z włoskim Juventusem Turyn (1:1 po dogrywce) na Stadio Olimpico w Rzymie oraz mistrzostwa Europy w Anglii. Po powrocie na boisko ponownie stał się kluczowym zawodnikiem Ajaxu Amsterdam (Piłkarz Roku Ajaxu Amsterdam 1996).

Arsenal Londyn[edytuj | edytuj kod]

Po sezonie 1996/1997 przeniósł się do angielskiego Arsenalu Londyn, z którym w sezonie 1997/1998 zdobył krajowy dublet – mistrzostwo oraz Puchar Anglii (wygrana 1:0 z Manchesterem United po bramce Overmarsa), potem zdobył dwukrotnie Tarczę Wspólnoty (1998, 1999) oraz wicemistrzostwo Anglii (1999, 2000).

FC Barcelona[edytuj | edytuj kod]

Po sezonie 1999/2000 Overmars za sumę 25 000 000 funtów brytyjskich (39 000 000 euro) przeniósł się do hiszpańskiej FC Barcelony, stając się tym samym wówczas najdroższym holenderskim zawodnikiem w historii. Był to zarazem pierwszy transfer ogłoszony na prywatnej stronie internetowej zawodnika. Dumę Katalonii reprezentował do 2004 roku i niestety nie wygrał z drużyną żadnego trofeum. W sezonie 2000/2001 mimo początkowego trudnego okresu Overmars nadal był w świetnej formie i w całym sezonie rozegrał 31 meczów ligowych, w których strzelił 8 goli. W następnych sezonach pozycja Overmarsa w klubie zaczęła słabnąć.

W 2003 roku po objęciu Dumy Katalonii przez byłego kolegę Overmarsa z Ajaxu Amsterdam i reprezentacji HolandiiFranka Rijkaarda pozycja Overmarsa w klubie osłabła. W sezonie 2003/2004 rozegrał 20 meczów ligowych,w których strzelił 1 gola, a z drużyną zdobył wicemistrzostwo Hiszpanii.

Koniec kariery i powrót na boisko[edytuj | edytuj kod]

26 czerwca 2004 roku z powodu kontuzji kolana za radą lekarzy Marc Overmars w wieku zaledwie 31 lat ogłosił przedwczesne zakończenie kariery piłkarskiej.

11 sierpnia 2008 roku Marc Overmars ogłosił powrót na boisko zapowiadając, że do końca sezonu 2008/2009 będzie wystepował w klubie ligi Eerste divisieGo Ahead Eagles, w którym był dyrektorem techncznym oraz rozpoczynał zawodową karierę[1]

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Marc Overmars w reprezentacji Holandii w latach 1993–2004 rozegrał 86 meczów, w których strzelił 17 goli. Debiut zaliczył 24 lutego 1993 roku w wygranym 3:1 wyjazdowym meczu eliminacyjnym do mistrzostw świata 1994 przeciwko reprezentacji Turcji, rozegranym na stadionie Galgenwaard w Ultrechcie, w którym Overmars zdobył swojego pierwszego gola dla Pomarańczowych.

Mundial 1994[edytuj | edytuj kod]

Marc Overmars wystąpił z reprezentacją Holandii na mistrzostwach świata 1994 w Stanach Zjednoczonych, na których Pomarańczowi dotarli do ćwierćfinału, w którym przegrali 2:3 z późniejszym triumfatorem tego turnieju – reprezentacją Brazylii, a Overmars dostał Nagrodę Najlepszego Młodego Zawodnika turnieju.

Mundial 1998[edytuj | edytuj kod]

Marc Overmars z powodu kontuzji kolana nie wystąpił na mistrzostwach Europy 1996 w Anglii, jednak na mistrzostwach świata 1998 we Francji ponownie był podstawowym zawodnikiem Pomarańczowych, na których turniej zakończyli na 4. miejscu. Overmars nie mógł uznać tego turnieju do końca za udany, ponieważ w wygranym 2:1 meczu z reprezentacją Jugosławii w ramach 1/8 finału doznał kontuzji, która wywowała absencję w podstawowym składzie na mecz ćwierćfinałowy z reprezentacją Argentyny. Overmars wszedł na boisko z ławki rezerwowych i błyskawicznie przeprowadził fenomenalny cross, który dał gola jego drużynie i zarazem awans do półfinału po zwycięstwie 2:1. Następnie znów doznał urazu i nie mógł wystąpić w meczu półfinałowym przeciwko obrońcy tytułu – reprezentacji Brazylii, który zakończył się zwycięstwem Canarinhos po serii rzutów karnych (1:1, pd. 1:1, k. 4:2). W meczu o 3. miejsce Overmars znów pojawił się na boisku, jednak Pomarańczowi przegrali 1:2 z reprezentacją Chorwacji.

Po mistrzostwach świata[edytuj | edytuj kod]

Marc Overmars wystąpił również na mistrzostwach Europy 2000 rozegranych w Belgii i Holandii, na których Pomarańczowi dotarli do półfinału, w którym przegrali z reprezentacją Włoch po serii rzutów karnych (0:0, pd. 0:0, k. 3:1). Potem Pomarańczowi nie awansowali na mistrzostwa świata 2002 w Korei Południowej i Japonii, co uznano w środowisku piłkarskim za sensację. W 2002 roku po wygranym 1:0 meczu towarzyskim z reprezentacją Hiszpanii rozegranym na stadionie Feijenoord w Rotterdamie Overmars zrezygnował z dalszych występów w reprezentacji Holandii, jednakże w 2003 roku powrócił do drużyny Pomarańczowych na mecz towarzyski z reprezentacją Portugalii rozegrany na Philips Stadion w Eindhoven, który zakończył się remisem 1:1.

Euro 2004[edytuj | edytuj kod]

Ostatnim wielkim turniejem w karierze Overmarsa były mistrzostwa Europy 2004 w Portugalii. Overmars wystąpił wówczas we wszystkich spotkaniach Pomarańczowych w podstawowym składzie, a drużyna prowadzona przez selekcjonera Dicka Advocaata grała tam bardzo ofensywną i ładną dla oka piłkę, co uczyniło ją jednym z kandydatów do triumfu. Niestety Pomarańczowi zakończyli turniej w półfinale, w którym przegrali 2:1 z gospodarzami turnieju – reprezentacją Portugalii. To był ostatni mecz Overmarsa dla Pomarańczowych.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

Klub Sezon Liga Liga Puchar krajowy[2] Puchar międzynarodowy Łącznie
Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki Mecze Bramki
Holandia Go Ahead Eagles 1990/1991 Eerste Divisie 11 1 0 0 0 0 11 1
Łącznie 11 1 0 0 0 0 11 1
Holandia Willem II Tilburg 1991/1992 Eredivisie 31 1 0 0 0 0 31 1
Łącznie 31 1 0 0 0 0 31 1
Holandia Ajax Amsterdam 1992/1993 Eredivisie 34 3 5 4 8 1 47 8
1993/1994 Eredivisie 34 12 4 0 5 0 43 12
1994/1995 Eredivisie 28 8 3 0 11 1 42 9
1995/1996 Eredivisie 15 11 0 0 6 2 21 13
1996/1997 Eredivisie 25 2 1 0 10 0 36 2
Łącznie 136 36 13 4 40 4 189 44
Anglia Arsenal Londyn 1997/1998 Premier League 32 12 12 4 2 0 46 16
1998/1999 Premier League 37 6 7 5 4 1 48 12
1999/2000 Premier League 31 7 2 1 14 5 47 13
Łącznie 100 25 21 10 20 6 141 41
Hiszpania FC Barcelona 2000/2001 Primera División 31 8 5 0 10 0 46 8
2001/2002 Primera División 20 0 1 0 11 1 32 1
2002/2003 Primera División 26 6 0 0 6 1 32 7
2003/2004 Primera División 20 1 3 2 8 0 31 3
Łącznie 97 15 9 2 35 2 141 19
Holandia Go Ahead Eagles 2008/2009 Eerste Divisie 24 0 0 0 0 0 24 0
Łącznie 24 0 0 0 0 0 24 0
Łącznie w karierze 399 78 43 15 95 12 537 106

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja Rok Mecze Bramki
 Holandia
1993 7 1
1994 14 1
1995 8 4
1996 2 0
1997 4 0
1998 14 4
1999 3 0
2000 10 4
2001 8 1
2002 2 0
2003 8 1
2004 6 1
Łącznie 86 17

Gole w reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

[3]

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicze[edytuj | edytuj kod]

Ajax Amsterdam

Arsenal Londyn

FC Barcelona

Reprezentacyjne

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]