Edward Zygmunt Nowakowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wacław
Edward Zygmunt Nowakowski
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 19 lipca 1829
Kuryłówka[1]
Data i miejsce śmierci 9 stycznia 1903
Kraków
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Zakon Braci Mniejszych Kapucynów
Śluby zakonne 1862 i ponownie 1877
Prezbiterat 1880

Edward Zygmunt Nowakowski imię zakonne: Wacław, pseud: Edward z Sulgostowa[2] (ur. 19 lipca 1829 w Bobrówce (lub Kuryłówce[1]), zm. 9 stycznia 1903 w Krakowie) – polski historyk, zakonnik (kapucyn) i kaznodzieja, uczestnik powstania styczniowego 1863 r.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Łukasza Nowakowskiego i Klotyldy Korzelińskiej. Brat Karola Nowakowskiego malarza polskiego. Kształcił się w Kamieńcu i Warszawie. Pracował w latach 1850-1858 jako bibliotekarz u Konstantego Świdzińskiego w Sulgostwie. W 1860 wstąpił do zakonu kapucynów w Lubartowie. Nowicjat odbył w Lublinie. Podczas powstania styczniowego został zesłany na Syberię. W drodze spotkał swojego brata Karola skazanego na roboty w kopalniach. Ponieważ brat był chory zamienił się z nim i pracował w kopalniach w Irkucku i Usoli. Po śmierci Karola wylegitymował się i został zesłany do Tunki – miejsca zsyłki dla duchowieństwa.

Pobyt w Krakowie[edytuj | edytuj kod]

Po powrocie, w 1878 roku osiadł w klasztorze oo. kapucynów Krakowie. Dwa lata później wyświęcony na kapłana przez kardynała Dunajewskiego[3].

W listopadzie 1900 roku w kościele Mariackim ślubu Lucjanowi Rydlowi i Jadwidze Mikołajczykównie. Do jego kazań nawiązał Stanisław Wyspiański w Wyzwoleniu (w wypowiedziach Kaznodziei)[1].

Ogłosił szereg prac historycznych. Używał pseudonimów: Edward z Sulgostwowa i Bolesława Szwarcego.

Pochowany został na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w kw. Ld (grobowiec kapucynów)[2].

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c F. Ziejka W służbie Ojczyźnie i Pani z Jasnej Góry Alma Mater 2007 nr 94 s. 29-34
  2. a b Karolina Grodziska-Ożóg Cmentarz Rakowicki w Krakowie (1803-1939) wyd. II Wydawnictwo Literackie Kraków 1987, s. 129
  3. Ks. Wacław Nowakowski Kurier Lwowsk.i 1903 nr 11 s.1

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. „Ilustrowana Encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego”
  2. Ł.Grzegorczyk Ojciec Wacław z Sulgostowa – bibliotekarz u Świdzińskiego [1]