Edwin Rymarz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edwin Rymarz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 22 września 1936
Kombornia
Data i miejsce śmierci 17 lutego 2008
Gdańsk
Miejsce spoczynku Cmentarz Garnizonowy w Gdańsku
Zawód, zajęcie kompozytor, organista, pedagog
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Komisji Edukacji Narodowej
Grób Edwina Rymarza na Cmentarzu Garnizonowym w Gdańsku

Edwin Rymarz (ur. 22 września 1936 w Komborni, zm. 17 lutego 2008 w Gdańsku) – polski kompozytor, organista, pedagog, długoletni dyrektor Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej I i II stopnia im. Feliksa Nowowiejskiego w Gdańsku.

Życie i wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Komborni (Podkarpacie), pochodził z biednej rodziny. W 1945 przyjechał do Gdańska i związał się na stałe z życiem kulturalnym tego miasta. W 1951 rozpoczął naukę gry na fortepianie w Państwowej Szkole Muzycznej w Gdańsku-Oruni, po czym w latach 1954–1959 był uczniem Państwowej Średniej Szkoły Muzycznej w Gdańsku-Wrzeszczu, którą ukończył w klasie organów Tadeusza Tylewskiego[1].

W roku 1959 rozpoczął studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Sopocie w klasie organów prof. Leona Batora, rok później podjął studia na Wydziale Teorii i Kompozycji na tej samej uczelni. W 1964 rozpoczął studia kompozytorskie również w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Sopocie w klasie prof. Konrada Pałubickiego.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 1963 podjął pracę w Państwowej Szkole Muzycznej I st. w Gdańsku-Oruni, gdzie do 1969 uczył zasad muzyki, harmonii oraz instrumentoznawstwa z akustyką; prowadził także szkolną orkiestrę i chór.

W latach 1966–1969 jako nauczyciel harmonii związał się po raz pierwszy z Ogólnokształcącą Szkołą Muzyczną I i II st. im. Feliksa Nowowiejskiego w Gdańsku. Przez trzy kolejne lata uczył w Szkole Muzycznej I st. im. G. Bacewicz w Gdańsku-Wrzeszczu, gdzie był również dyrektorem. W latach 1973–1981 był starszym wizytatorem szkolnictwa artystycznego w Urzędzie Wojewódzkim w Gdańsku; sprawował wówczas nadzór nad placówkami kształcenia artystycznego w całym regionie. W 1981 powrócił na rok do Szkoły Muzycznej I st. w Gdańsku-Oruni, objął w niej stanowisko dyrektora. Od 1964 wykładał też przedmioty teoretyczne na Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku.

W 1982 Edwin Rymarz został dyrektorem Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej I i II st. im. F. Nowowiejskiego w Gdańsku. Na tym stanowisku pracował przez 25 lat. Jednocześnie uczył improwizacji organowej, przedmiotów teoretycznych oraz prowadził szkolne zespoły.

Pomimo postępującej choroby nowotworowej, do końca życia był pełen zapału i entuzjazmu, miał wielkie plany, rozpoczął pisanie Koncertu na organy. Wszystkie te zamierzenia przerwała nieoczekiwana i trudna do przyjęcia przez środowisko śmierć. Zmarł nagle 17 lutego 2008, po długiej i ciężkiej chorobie. Na mszy pogrzebowej w Archikatedrze pw. Świętej Trójcy w Gdańsku-Oliwie, odprawionej przez Arcybiskupa Metropolitę Gdańskiego Księdza Tadeusza Gocłowskiego, zgromadziło się bardzo wiele osób związanych z życiem kulturalnym Trójmiasta i nie tylko. Przy organach zasiadł profesor Roman Perucki. Edwin Rymarz został pochowany na Cmentarzu Garnizonowym, w dniu pogrzebu wspominali go tam m.in. Prezydent Miasta Gdańska Paweł Adamowicz, rektor Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku profesor Bogdan Kułakowski i inni.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Edwin Rymarz jest twórcą kompozycji organowych, orkiestrowych, kameralnych, chóralnych, wokalnych (wiele pieśni i piosenek dla młodzieży o tematyce marynistycznej i patriotycznej), muzyki do sztuk teatralnych i widowisk, ogromnej liczby opracowań i aranżacji, m.in. Koncertu C-dur Georga Josepha na fortepian i instrumenty smyczkowe, White Christmas na kwartet smyczkowy.

Jest autorem m.in. znanej i często wykonywanej Toccaty na organy (1993), 18 Żołędzi (1993) do słów Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego na 4-głosowy chór żeński a cappella, zbioru kolęd O gwiazdo betlejemska w opracowaniu na chór z towarzyszeniem kwartetu smyczkowego, Suity kaszubskiej na zespół instrumentalny, utworu Kontrasty (1991) na instrumenty perkusyjne.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Za swoją wielostronną działalność Edwin Rymarz otrzymał szereg nagród i odznaczeń. Są wśród nich m.in. Krzyż Oficerski i Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Nagroda Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury, odznaka Zasłużonego Działacza Kultury, Za Zasługi dla Gdańska, Zasłużony Ziemi Gdańskiej, Nagroda Indywidualna I st. Ministra Kultury, Nagroda Indywidualna I st. Dyrektora Centrum Edukacji Artystycznej, Nagroda Ministra Edukacji Narodowej, Medal Sint Sua Praemia Laudi, Medal Komisji Edukacji Narodowej i Medal Księcia Mściwoja II (2007)[2].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • Laureat Nagrody Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury(za 1985)[3]
  • 2007 – Laureat Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury[4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]