Eichsfeld

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eichsfeldkraina historyczna w krajach związkowych: Dolna Saksonia i Turyngia w Niemczech. Eichsfeld, do 1803 należący do arcybiskupstwa Moguncji, stanowi enklawę katolicyzmu w przeważnie protestanckich północnych Niemczech[1].

Mapa Eichsfeld z 1900

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o Eichsfeld pojawiła się w dokumencie z 897, a od 1022 kraina należała do arcybiskupstwa Moguncji. Od 1124 zaczęły powstawać tu klasztory. W 1524 wojna chłopska w Niemczech pustoszy Eichsfeld i wprowadza protestantyzm. W 1575 jezuici rozpoczynają działalność kontrreformacyjną i w ciągu 50 kolejnych lat Eichsfeld staje się ponownie katolicki. W 1622-1650 wojna trzydziestoletnia powoduje ruinę i wyludnienie Eichsfeld. Od 1665 arcybiskupi podjęli działania dla rozwoju gospodarczego tej krainy, m.in. w 1691 założono tu tkalnie arrasów. Od 1802/1815 Eichsfeld staje się częścią Królestwa Prus i Królestwa Hanoweru, a od 1866 w całości należał do Prus. W latach 1949-1990 znajdował się w NRD, a następnie stał się częścią zjednoczonych Niemiec[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]