Einherjer (mitologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Emil Doepler Walhalla, ok. 1905

Einherjerowie − w mitologii nordyckiej wyjątkowo dzielni wojownicy, którzy polegli w chwale na polu bitwy. Ich dusze były wybierane przez Walkirie, one także sprowadzały je do Walhalli[1].

W Walhalli wojownicy przygotowują się na ostateczną bitwę, Ragnarök. Każdy dzień spędzają na doskonaleniu swych umiejętności bojowych (walcząc między sobą), wieczorami z kolei zasiadają wraz z Odynem do uczty, w czasie której wszystkie odniesione w czasie treningu rany zostają w cudowny sposób zagojone. Na uczcie tej zjadają Sahrimnira, który po zjedzeniu jest przywracany do życia oraz piją miód podawany przez Walkirie[1].

Niekiedy Heimdall wysyłał najlepszych z Einherjerów do Midgardu lub Jotunheimu, by zabijali olbrzymów, ale nie wolno im było rozmawiać z żyjącymi.

Zgodnie z naukowymi teoriami einherjerzy mieliby pochodzić od Hariów (germańskiego plemienia żyjącego w I wieku n.e.).

Gdy Ragnarök nadejdzie, einherjerzy wraz z Odynem stawią w boju czoła lodowym olbrzymom z Jotunheim.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Einherjowie, [w:] Andrzej Maria Kempiński, Ilustrowany leksykon mitologii wikingów, wyd. Wyd. 2, Poznań: Wydawnictwo KURPISZ, 2009, s. 58-59, ISBN 978-83-7524-944-6, OCLC 316588683 [dostęp 2021-06-22].