Aelred z Rievaulx

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Elred z Rievaulx)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święty
Aelred z Rievaulx SOCist.
Ælred
opat
Saint.Aelred.jpg
Data urodzenia ok. 1110
Hexham (Northumberland)
Data śmierci 12 stycznia 1167
Rievaulx (North Yorkshire)
Czczony przez katolicki, anglikański
Wspomnienie 12 stycznia
Atrybuty księga, zwój
Patron chorych na nerki i cierpiących z powodu kamieni nerkowych
Szczególne miejsca kultu diecezja Hexham i Newcastle

Aelred (Elred) z Rievaulx, również Ailred, właśc. staroang. Ælred, Æthelred (ur. ok. 1110 w Hexham, zm. 12 stycznia 1167 w Rievaulx) – angielski pisarz, opat cysterski (SOCist.) i święty Kościoła katolickiego i anglikańskiego[1].

Aelred był jednym z trzech synów Eilafa, kapłana św. Andrzeja w Hexham i skarbnika w Durham.

Spędził kilka lat na dworze króla św. Dawida I Szkockiego i został mistrzem domu zanim opuścił dwór aby wstąpić do opactwa cystersów w Rievaulx w wieku 24 lat (1134). Mógł być częściowo wykształcany przez Lawrence'a Durhama, który wysłał Aelredowi hagiografię św. Brygidy.

Został opatem powołanego przez niego nowego domu w Revesby w Lincolnshire w 1142, a później opatem w Rievaulx w 1147. Resztę życia spędził w klasztorze. Pod jego administracją mówi się, że wielkość opactwa wzrosła do kilkuset mnichów i czterystu braci zakonnych. Robił coroczne wizytacje do filii Rievaulx w Anglii i Szkocji i do francuskich opactw Citeaux i Clairvaux. W późniejszych latach u opata zanotowano wielkie cierpienia z powodu nieznanej choroby.

Był autorem kilku wpływowych książek na temat duchowości, a wśród nich Speculum caritatis ("The Mirror of Charity", rzekomo napisany na wniosek św. Bernarda z Clairvaux) i De spiritali Amicitia ("O duchowej przyjaźni")[a]. Napisał także siedem prac z historii, adresując je do Henryka II z Anglii, doradzając mu, jak być dobrym królem i oświadczając jak być prawdziwym potomkiem królów anglosaskich.

Do XX wieku Aelred były ogólnie znane jako historyk, a nie pisarz duchowy. Przez wiele wieków jego najbardziej znaną pracą był Żywot św. Edwarda, króla i spowiednika.

Święty Aelred nigdy oficjalnie nie został kanonizowany. Przeniesienie relikwii do głównego ołtarza w Rievaulx miało miejsce w 1191 roku, a w 1476 roku jego kult zatwierdzono na kapitule generalnej cystersów[2].

Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim i anglikańskim obchodzone jest 12 stycznia za Martyrologium Rzymskim.

Cystersi wspominają świętego mnicha 3 lutego, natomiast diecezje: Hexham i Middlesbrough w Anglii 3 marca[2].

Zobacz też[edytuj]

Uwagi[edytuj]

  1. Przyjaźń duchowa (Spiritali amicitia), wydanie polskie ISBN 83-88524-62-3

Przypisy[edytuj]

  1. Ælred von Hexham - Ökumenisches Heiligenlexikon (niem.)
  2. a b Saint Aelred na Saints.SQPN.com (ang.)

Bibliografia[edytuj]