Emanuel Filiberto d’Aosta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Emanuel Filiberto Vittorio Eugenio Alberto Genova Giuseppe Maria di Savoia, 2 Książę Aosty
Ilustracja
Marszałek Włoch
Data i miejsce urodzenia 13 stycznia 1869
Genua
Data i miejsce śmierci 4 lipca 1931
Turyn
Przebieg służby
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Królestwo Włoch) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Korony Włoch Order Sabaudzki Wojskowy I Klasy Złoty Medal za Męstwo Wojskowe (Włochy, 1833–1946) Order Królewski Serafinów (Szwecja) Order Orła Czarnego (Prusy) Order Podwiązki (Wielka Brytania) Order Złotego Runa (Austria) Order Korony Rucianej Baliw Wielkiego Krzyża Honoru i Dewocji Krzyż Komandorski Orderu Virtuti Militari

Książę Emanuel Filiberto Vittorio Eugenio Alberto Genova Giuseppe Maria di Savoia, 2 Książę Aosty (ur. 13 stycznia 1869 w Genui, zm. 4 lipca 1931 w Turynie) – włoski arystokrata i marszałek. Najstarszy syn króla Hiszpanii Amadeusza I i kuzyn króla Włoch Wiktora Emanuela III. Jego matką była królowa Maria Wiktoria. Podczas I wojny światowej książę Aosty dowodził włoską 3 armią i odniósł kilka poważnych zwycięstw nad Austriakami. Właśnie za to w 1926 został promowany na stopień marszałka.

Książę został pochowany na cmentarzu Redipuglia razem z tysiącem żołnierzy 3 armii poległych w czasie I wojny światowej.

Potomstwo[edytuj]

Ożenił się z księżną Heleną Orleańską (1871–1951), córką Filipa Orleańskiego, hrabiego Paryża, i Marii Izabeli Orleańskiej, infantki hiszpańskiej. Miał z nią dwóch synów:

Odznaczenia[edytuj]

Włoskie
Zagraniczne

Przypisy

  1. a b c d e f g h Genealogy of the Royal House (ang.). chivalricorders.org. [dostęp 2015-05-14].
  2. Emanuele Filiberto fo Savoy, general in chief of Italian Third Army (World War I, Italian front)
  3. a b di SAVOIA Emanuele Filiberto Duca "di Aosta" (wł.). quirinale.it. [dostęp 2015-05-14].
  4. Zbigniew Puchalski: Dzieje polskich znaków zaszczytnych. Warszawa 2000, ISBN 83-7059-388-7. s. 134

Biografia[edytuj]