Emanuel Filiberto d’Aosta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Emanuel Filiberto Vittorio Eugenio Alberto Genova Giuseppe Maria di Savoia, 2 Książę Aosty
Emanuel Filiberto Vittorio Eugenio Alberto Genova Giuseppe Maria di Savoia, 2 Książę Aosty
Marszałek Włoch
Data i miejsce urodzenia 13 stycznia 1869
Genua
Data i miejsce śmierci 4 lipca 1931
Turyn
Przebieg służby
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Najwyższy Order Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (Order Annuncjaty) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Królestwo Włoch) Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Korony Włoch Order Sabaudzki Wojskowy I Klasy Złoty Medal Waleczności Wojskowej (Włochy, 1833–1946) Order Królewski Serafinów (Szwecja) Order Czarnego Orła (Prusy) Order Podwiązki (Wielka Brytania) Order Złotego Runa (Austria) Order Korony Rucianej Baliw Wielkiego Krzyża Honoru i Dewocji Krzyż Komandorski Orderu Virtuti Militari

Książę Emanuel Filiberto Vittorio Eugenio Alberto Genova Giuseppe Maria di Savoia, 2 Książę Aosty (ur. 13 stycznia 1869 w Genui, zm. 4 lipca 1931 w Turynie) – włoski arystokrata i marszałek. Najstarszy syn króla Hiszpanii Amadeusza I i kuzyn króla Włoch Wiktora Emanuela III. Jego matką była królowa Maria Wiktoria. Podczas I wojny światowej książę Aosty dowodził włoską 3 armią i odniósł kilka poważnych zwycięstw nad Austriakami. Właśnie za to w 1926 został promowany na stopień marszałka.

Książę został pochowany na cmentarzu Redipuglia razem z tysiącem żołnierzy 3 armii poległych w czasie I wojny światowej.

Potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Ożenił się z księżną Heleną Orleańską (1871–1951), córką Filipa Orleańskiego, hrabiego Paryża, i Marii Izabeli Orleańskiej, infantki hiszpańskiej. Miał z nią dwóch synów:

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Włoskie
Zagraniczne

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Genealogy of the Royal House (ang.). chivalricorders.org. [dostęp 2015-05-14].
  2. Emanuele Filiberto fo Savoy, general in chief of Italian Third Army (World War I, Italian front)
  3. 3,0 3,1 di SAVOIA Emanuele Filiberto Duca "di Aosta" (wł.). quirinale.it. [dostęp 2015-05-14].
  4. Zbigniew Puchalski: Dzieje polskich znaków zaszczytnych. Warszawa 2000, ISBN 83-7059-388-7. s. 134

Biografia[edytuj | edytuj kod]