Giovanni Messe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Giovanni Messe
Ilustracja
marszałek marszałek
Data i miejsce urodzenia 10 grudnia 1883
Mesagne
Data i miejsce śmierci 18 grudnia 1968
Rzym
Przebieg służby
Lata służby 1901–1947
Siły zbrojne Królewska Armia Włoska
Główne wojny i bitwy Wojna włosko-turecka, I wojna światowa, Wojna włosko-abisyńska 1935-1936, II wojna światowa
Późniejsza praca senator

Giovanni Messe (ur. 10 grudnia 1883 w Mesagne, zm. 18 grudnia 1968 w Rzymie) – włoski marszałek polny. Przez wielu historyków uważany za najwybitniejszego włoskiego generała podczas II wojny światowej.

Messe urodził się w 1883 w Apulii w mieście Mesagne w gminie Brindisi.

Kariera wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Wstąpił do szkoły oficerskiej w Modenie, którą zakończył ze pozytywnymi wynikami. W 1911 jako podporucznik został wysłany do Libii. W czasie pierwszej wojny światowej uzyskał stopień komendanta, zaś już u jej końca podpułkownika. Do Włoch wkroczył jako weteran i bohater armii alianckiej. Przez 4 lata pełnił on służbę jako adiutant na dworze Wiktora Emmanuela III. W roku 1927 opuścił Kwirynał i został dowódcą regimentu Bersaglierów. Do roku 1935 dosłużył się stanowiska generała brygady.

W trakcie wojny w Abisynii dowodził II Korpusem. W 1939 otrzymał stopień generała porucznika. W kwietniu 1939 r. w trakcie inwazji na Albanię dowodził jednostkami włoskimi mającymi zdobyć Tiranę. Po zajęciu Albanii został mianowany głównodowodzącym wojsk okupacyjnych. W 1941 r. jako dowódca Korpusu Specjalnego wziął udział w ataku na Grecję (wojna grecko-włoska). Następnie został mianowany dowódcą Włoskiego Korpusu Ekspedycyjnego w Rosji (CSIR), a po przekształceniu objął dowództwo włoskiej 8. Armii. Na froncie wschodnim przebywał do 1943. W marcu został wyznaczony na następcę E. Rommla.

W marcu objął dowództwo nowo utworzonej włoskiej 1. Armii. W ostatniej fazie wojny odniósł kilka zwycięstw nad brytyjską 8. Armią. 12 maja 1943 r. został mianowany marszałkiem polnym. 13 maja wraz z 1. Armią trafił do niewoli brytyjskiej. W lipcu 1943 roku po przystąpieniu Włoch do wojny po stronie aliantów został szefem sztabu generalnego. Funkcję tę pełnił do 1955 roku.

Życie po wojnie[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu wojny napisał książkę o swoich doświadczeniach zatytułowaną Come finì la guerra in Africa. La "Prima Armata" italiana in Tunisia (Jak zakończyła się wojna w Afryce. Pierwsza armia włoska w Tunezji). Został demokratycznie wybrany do włoskiego senatu. Jego życiorys został opisany w książce Luigiego Argentieriego pod tytułem „Messe - soggetto di un'altra stori”. Zmarł 18 grudnia 1968 roku w wieku 85 lat.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]