Epoka lodowcowa 4: Wędrówka kontynentów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy filmu. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Epoka lodowcowa 4: Wędrówka kontynentów
Ice Age: Continental Drift
Ilustracja
Gatunek animacja
familijny
Rok produkcji 2012
Data premiery Ziemia 27 czerwca 2012
Polska 6 lipca 2012
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 87 min
Reżyseria Steve Martino
Mike Thurmeier
Scenariusz Michael Berg
Jason Fuchs
Mike Reiss
Muzyka John Powell
Zdjęcia Renato Falcão
Wytwórnia Blue Sky Studios
Dystrybucja Stany Zjednoczone 20th Century Fox
Polska Imperial-Cinepix
Poprzednik Epoka lodowcowa 3: Era dinozaurów
Kontynuacja Epoka lodowcowa 5: Mocne uderzenie

Epoka lodowcowa 4: Wędrówka kontynentów (ang. Ice Age: Continental Drift, 2012) – amerykański film animowany produkcji 20th Century Fox, którego światowa premiera odbyła się 27 czerwca 2012 roku. Film jest czwartą częścią filmu Epoka lodowcowa. Film zrealizowany w technologii 3D. Brytyjski boysband The Wanted wykonał na potrzeby filmu piosenkę „Chasing the Sun”.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Podczas gdy Wiewiór nieumyślnie powoduje rozpad Pangei, Maniek i Ela są zmuszeni uporać się z próbami i udrękami ich nastoletniej córki Brzoskwinki, która ma kłopoty z dopasowaniem się do swoich rówieśników. Ela próbuje wspierać swoją córkę, ale Maniek staje się nadzwyczaj nadopiekuńczy i zaczyna nienawidzić jej przyjaciela jeżokreta Louisa. Tymczasem rodzina Sida powraca, ale tylko po to, by podrzucić mu Babcię. Zaraz potem Babcia znika. Szukając jej z Sidem i Diegiem Maniek odkrywa, że jego córka i Louis poszli nad wodospad, gdzie spotykają się młode zwierzęta. Maniek daje córce szlaban na oczach młodzieży. Nastolatka zawstydzona i zdenerwowana wraca do domu. Oznajmia Mańkowi, że nie chce mieć takiego ojca. Niedługo potem nagłe trzęsienie ziemi oddziela Mańka od żony i córki. Uwięziony na poruszającej się bryle lodu z Sidem i Diego, Maniek nie ma innego wyjścia, jak wrócić na ląd. Tymczasem wypiętrzające się góry zmuszają do ucieczki Elę, Brzoskwinkę i inne zwierzęta, które pozostały na lądzie. Na morzu Mańka, Sida i Diego spotyka ogromny sztorm, podczas którego płyną przez ogromne fale i prądy wodne a Ela, Brzoskwinka i inne zwierzęta idą do pomostu lądowego, by uniknąć zmiażdżenia przez ścianę.

Po gwałtownym sztormie, który odsuwa ich od lądu, grupa Mańka znajduje Babcie, która spała w dziupli a zaraz potem spotykają grupę piratów na pływającej górze lodowej, którzy dowodzeni są przez Gigantopitka, kapitana Flaka. Łapią głównych bohaterów, a Maniek dostaje ogromną kulą ze śniegu i mdleje. Budzi się przywiązany do pnia. Następnie Flak wita się z nim i proponuje przyłączenie się do bandy. Potem piraci śpiewają piosenkę o swoim kapitanie. Maniek odmawia dołączenie do bandy. Dochodzi do tradycyjnej przeprawy przez deskę prosto za burtę. Na pierwszy ogień idzie Babcia. Diego szykuje zasadzkę, dzięki której bohaterowie wydostają się ze statku, który tonie. Piratom udaje się znaleźć krę tak samo, jak Mańkowi, Sidowi, Diego i Babci. Pierwszą oficer piratów – piękną tygrysicę Shirę – znajdują główni bohaterzy, którzy proponują dołączenia do stada. Ta jednak odmawia. Zapada noc, a na kontynencie Ela proponuje wszystkim odpocząć. Wszyscy idą spać. Brzoskwinka wisi na gałęzi i martwi się o tatę. Zauważa ją Ethan – jej obiekt westchnień – i proponuje, żeby szła z nim i jego paczką na pomost. Ta się zgadza i mamut dodaje jej, żeby się pozbyła Louisa. Zauważa to Ela i po rozmowie prosi córkę, żeby była sobą. Rano grupa Mańka znajduje wyspę, gdzie jest prąd zatokowy, którym mogą wrócić do domu, jednak na wyspie spotykają piratów i ich niewolników – góralki. Między nimi a zwierzątkami dochodzi do porozumienia poprzez Sida i razem planują ukraść statek piratom i uratować więźniów. Plan się udaje, ale Sid je owoce kwiatu lotosu i zostaje sparaliżowany. Mańkowi, Sidowi i Babci udaje się dostać na skradziony statek. Diego miał skoczyć, kiedy Shira go zatrzymuje, a ten próbuje ją przekonać, by odeszła od piratów i dołączyła do Stada, aby mogła mieć lepsze życie. Ta jednak zostaje, osłaniając ich. Wściekły Flak robi sobie nowy statek i płynie za bohaterami, chcąc zemścić się na Mańku.

Tymczasem, Brzoskwinka idzie z bandą Ethana przez jaskinię. Mówi, że Louis nie jest jej kumplem. Louis to widzi i odchodzi smutny. Zaraz potem Brzoskwinka i inne młode mamuty uciekają przed zasypaniem. Dla paczki Ethana to było super, więc oburzona idzie stamtąd. Ethan oświadcza jej, że i tak oposy w jej rodzinie są obciachowe. Jeszcze bardziej oburzona mówi, że jej rodzina nie jest obciachowa, oznajmiając, że ten ich gatunek wymrze pierwszy. W nocy Sid i Maniek naśmiewają się z Diego, który zakochał się w Shirze. Następnie spotykają syreny, które początkowo były: Shirą, idealnym partnerem dla Babci, idealną partnerką dla Sida, Brzoskwinką oraz Elą. Maniek, słysząc, że syrena, która udaje Elę, przyznaje mu racje, co prawdziwa Ela nigdy by nie zrobiła, odkrywa, że to fałszywka i ratuje swoich przyjaciół. Następnego dnia Brzoskwinka pyta się Eli, czy popełniła jakiś błąd, którego nie mogła odwrócić. Ta jej tłumaczy, że chłopcy mogą zawrócić w głowie. Brzoskwinka zrozumiała, że Ethan nie był tego wart i wiedziała co powiedzieć Louisowi. Potem wszystkie zwierzęta zauważają, że w wyniku kolejnego trzęsienia ziemi pomost lądowy został zniszczony, a ściana skalna zmierza w ich kierunku, by strącić ich do oceanu.

Gdy Maniek, Diego, Sid i Babcia docierają na miejsce i odkrywają, że ich dom został już całkowicie zmieniony na rzecz stworzenia się nowego kontynentu, pomost lądowy został zniszczony a Kapitan Flak i jego załoga dotarli tuż przed nimi i przetrzymują jego rodzinę oraz inne zwierzęta. Maniek zgadza się oddać się w ręce Flaka, żeby jego rodzina przeżyła, lecz ten chce ich wszystkich zabić za zniszczony statek i stracone łupy. Nagle pojawia się Louis i rozkazuje, by ten wypuścił Mańka i jego rodzinę. Gdy borsuk Gupta podrzuca mu broń do góry, ten zakopuje się pod lodem i uderza bryłą lodu w stopę kapitana Flaka. Tak zaczyna się bitwa z piratami. Gdy Sid i Babcia zostali przyparci przez Guptę i słonia morskiego Flynna to Babcia woła Skarbusia – swego pupila, którego wszyscy biorą za wymyślonego lub martwego. Sid każe przestać babci wołać, lecz nieoczekiwanie pojawia się wieloryb, który okazuje się dawno zaginionym zwierzątkiem Babci. Podczas walki z piratami Shira chce uwolnić Elę, lecz atakuje ją królik Zezol, ta zaś naśmiewa się z jego marszczenia nosem, gdy się złości. Królik chce rzucić się na Shirę, lecz zostaje zgnieciony przez Elę, sama zaś Shira zostaje zaatakowana przez dzika Dobsona. Podczas gdy Maniek i reszta zostają przyparci przez piratów, to pojawia się Sid i Babcia wraz ze Skarbusiem, który wodą strąca piratów. Gdy klif zaczyna się zawalać, to Maniek chce uratować żonę, lecz Flak uniemożliwia mu w tym i chce zamordować Elę, ale Brzoskwinka postanawia uratować mamę i swoimi zdolnościami oposa nokautuje Flaka. Maniek jest pod ogromnym wrażeniem i zdaje sobie sprawę, że jego córka jest już dorosła. Maniek tworzy przejście na drugi statek dla jego rodziny i innych zwierząt, jednak zostaje zaatakowany przez Flaka. Dochodzi do kolejnej walki pomiędzy Mańkiem a Flakiem, tym razem na płycie tektonicznej, która zniszczyła trzeci statek piratów. Gdy Flak chce zadać cios Mańkowi wielką kłodą drewna, to Maniek odskakuje i uderza Flaka pniem niczym kijem baseballowym w dal. Maniek spada z klifu, lecz ratuje go Skarbuś.

Flak wyczerpany po zaciętej walce widzi syrenę, która oczarowała go swoim głosem i zostaje pożarty żywcem przez syreny. Maniek dociera szczęśliwie do swej rodziny. Wszyscy są szczęśliwi, że już wrócili. Maniek chwali Sida, że jest bohaterem, a nie niedojdą, Brzoskwinka jest dumna z Louisa, że uratował sytuację, a Shira zgadza się na przyłączenie się do stada. Gdy odkrywają, że ich dom został zniszczony przez zmianę gruntu, Skarbuś zabiera ich oraz inne zwierzęta na nowy kontynent, na którym zaszły już zmiany i na którym spotykają góralki, które się tu osiedliły. Gdy Brzoskwinka i Louis chcą się rozejrzeć po nowym miejscu, to Maniek powiedział im, że jak opuszczą statek... to mają się dobrze bawić. Maniek jest dumny z Louisa i pozwala córce pójść, się bawić pod warunkiem, że wróci godzinę po zmierzchu i wtem cała dwójka przyłącza się do bandy Ethana, którzy wychwalają Louisa po to, by się im przypodobać. Babcia Sida jest dumna, że Sid znalazł rodzinę, Sid natomiast daje jej w prezencie nową szczękę. Całe stado spogląda na widok nowego lądu, w którym będą mogli zamieszkać i żyć na nowo.

Wiewiór[edytuj | edytuj kod]

Wątek Wiewióra (Chris Wedge), tak jak w poprzednich częściach, jedynie delikatnie przeplata się z przygodami głównych bohaterów. Następuje to dwukrotnie: kiedy Wiewiór jest więźniem piratów oraz kiedy siedzi w muszli, którą otwiera Sid.

Film zaczyna się tak, jak poprzednie części - od epizodu z Wiewiórem, który chce gdzieś wcisnąć swojego żołędzia. Wciska go na sam szczyt góry, ale zamiast skorupki żołędzia, pęka... skorupa ziemska. Wiewiór dostaje się do jądra ziemi i tam ganiając za swoim skarbem powoduje tytułową wędrówkę kontynentów. Przez to wydarzenie Maniek i jego koledzy zostali odłączeni od rodziny. Potem Wiewiór znajduje mapę na połówce żołędzia. Prowadzi ona do Wiewiórtydy - wymarzonego, wiewiórczego raju. Po licznych próbach dociera tam w końcu. Znajduje tam mnóstwo żołędzi i zabiera je. Niestety jego szczęście nie trwa długo, ponieważ wyjął ogromnego żołędzia, który okazał się „zatyczką” od wody. Skończyło się na tym, że zatopił Wiewiórtydę i stworzył Dolinę Śmierci. Wiewiór świadomy swojego czynu chce się rozpłakać, jednak jego łzy zamieniają się w parę, która parzy jego oczy, przez co Wiewiór krzyczy w bólu.

Zwierzęta występujące w filmie[edytuj | edytuj kod]

Wersja oryginalna[edytuj | edytuj kod]

Wersja polska[edytuj | edytuj kod]

Opracowanie: Studio Sonica
Nagrań dokonano w: Studio Ma Film Audio w Budapeszcie
Reżyseria: Piotr Kozłowski Elżbieta Jeżewska
Tłumaczenie: Arleta Walczak
Dialogi: Joanna Kuryłko
Dźwięk: György Fék
Montaż i zgranie: Agnieszka Stankowska
Organizacja produkcji: Agnieszka Kudelska
Teksty piosenek: Marek Krejzler i Piotr Kozłowski
Wystąpili:

i inni

Piosenkę śpiewali: Zbigniew Konopka, Joanna Jeżewska, Jacek Kawalec, Krzysztof Plewako-Szczerbiński, Agnieszka Kudelska, Artur Pontek, Wojciech Słupiński i inni.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]