Eregion

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Eregion to kraina w stworzonym przez J. R. R. Tolkiena fikcyjnym świecie Śródziemia.

Informacje na jej temat znajdują się zarówno w tekście Władcy pierścieni, jak i Dodatkach do trzeciego tomu tej powieści. Pewne wzmianki na temat Eregionu można też znaleźć w Silmarillionie oraz Niedokończonych opowieściach.

Eregion jest zaznaczony i podpisany na mapach Śródziemia dołączonych do Władcy pierścieni.

Eregion – kraina elfów położona na południowym wschodzie Eriadoru, między rzekami Glanduiną, Mitheithel i Bruinen, u stóp zachodniej strony Gór Mglistych, niedaleko Khazad-dûm (słynnej siedziby krasnoludów. Królestwo założył tam Celebrimbor, syn Curufina, w 750 roku Drugiej Ery[1]. Jego stolicą było Ost-in-Edhil. Elfowie z Eregionu (głównie Noldorowie) nawiązali szczególnie bliskie kontakty z sąsiednim Khazad-dûm, słynnym z wydobywanego tam mithrilu (właśnie z tego powodu elfowie założyli swoje królestwo w tym miejscu). Przez kolejne lata kwitła między oboma plemionami rzadko gdzie indziej spotykana przyjaźń. W Eregionie działało słynne bractwo Gwaith-i-Mírdain, skupiające znakomitych złotników i kowali elfów. Jednym z nich był sam Celebrimbor. Oni to właśnie przyjęli w swym królestwie Saurona, ukrywającego się pod imieniem Annatara (około 1200 roku Drugiej Ery). Częściowo dzięki jego radom wykonali wielkie Pierścienie Władzy. Jednak Sauron zrobił swój Jedyny Pierścień, by móc kontrolować wszystkie pozostałe. Dowiedziawszy się o tym, elfowie ukryli swe trzy najcenniejsze Pierścienie, lecz Sauron rozpoczął z nimi otwarta wojnę (1693 rok). W końcu zdobył Ost-in-Edhil i zniszczył cały Eregion (1697). Resztki elfów uciekły do Imladris, założonego przez Elronda.

Przez kolejne stulecia Eregion pozostawał opuszczony. Żyły tam jedynie dzikie zwierzęta, szczególnie zaś licznie wszelakie ptaki.

W trakcie wędrówki ku Przełęczy Czerwonego Rogu Drużyna Pierścienia przemierzyła Eregion. Już po pokonaniu Saurona podróżował przez ta krainę Frodo Baggins wracając (wraz z innymi hobbitami i przyjaciółmi) do domu. Być może w Czwartej Erze ludzie zaczęli zasiedlać Eregion.

We Wspólnej Mowie krainę ta zwano Hollin[2], co znaczy Ostrokrzew. Drzewo to było bardzo często spotykane na tych ziemiach i uważano je za godło całej krainy.

Nazwa Eregion pochodzi z języka sindarin i znaczy w tej mowie Kraj ostrokrzewu.

Przypisy

  1. Taką wersję powstania Eregionu zawiera Kronika Lat (Dodatek B do Władcy pierścieni) oraz Silmarillion. Inną z kolei przedstawia tekst Historia Galadrieli i Celeborna, opublikowany w Niedokończonych opowieściach. Wedle niej królestwo założyli około 700 roku Drugiej Ery Galadriela i Celeborn. Władali tam do czasu, gdy Celebrimbor (wraz z członkami Gwath-i-Mírdain), działając pod wpływem Saurona, zbuntował się i przejął władzę (gdzieś pomiędzy 1350 a 1400 rokiem). Wówczas Galadriela opuściła Eregion i udała się do Lórien, lecz Celeborn pozostał tam, lekceważony przez nowego władcę.
  2. W rzeczywistości to archaiczny angielski wyraz dialektalny (hollinostrokrzew).