Filip Stanisław Dubiski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Filip Stanisław Dubiski
Ilustracja
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 4 września 1860
Dubiszcze, gubernia wołyńska, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 28 września 1919
Rynia koło Bobrujska
Przebieg służby
Lata służby 1 IX 1879 – 1917 (Armia Imperium Rosyjskiego),
23 XII 1918 – 28 IX 1919 (Wojsko Polskie)
Siły zbrojne Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Główne wojny i bitwy Wojna rosyjsko-japońska
I wojna światowa
Powstanie wielkopolskie
Wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari
Grób na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Filip Stanisław Dubiski (ur. 4 września (23 sierpnia) 1860 w Dubiszczach na Wołyniu, zginął 28 września 1919 pod miejscowością Rynia koło Bobrujska) – generał porucznik Armii Imperium Rosyjskiego i generał dywizji Wojska Polskiego, uczestnik trzech wojen: rosyjsko-japońskiej, I światowej i polsko-bolszewickiej oraz uczestnik powstania wielkopolskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Kijowski Korpus Kadetów i 1 września 1879 rozpoczął zawodową służbę w Armii Imperium Rosyjskiego. Do okresu służby wliczone mu zostały dwa lata nauki w 2 Konstantynowskiej Szkole Wojskowej w Petersburgu. W 1881, po ukończeniu szkoły wojskowej, awansowany został na podporucznika ze starszeństwem z 8 sierpnia tego roku i przydzielony do Wołyńskiego Pułku Gwardii w Warszawie, który wchodził w skład 3 Dywizji Piechoty Gwardii. Z chwilą przeniesienia do Gwardii otrzymał stopień chorążego gwardii z zachowaniem starszeństwa z 8 sierpnia 1881. Trzy lata później ponownie mianowany został podporucznikiem gwardii ze starszeństwem z 30 sierpnia 1884[1]. Po 1896 przeniesiony został z gwardii do armii, w stopniu podpułkownika. Służył w jednostce piechoty w Puławach. Przeszedł kolejne szczeble dowódcze i sztabowe na Dalekim Wschodzie i na Kaukazie. 25 marca 1914 awansował na generała majora i objął dowództwo 2 brygady 39 Dywizji Piechoty. Odznaczył się na froncie tureckim i w operacji nad rzeką Eufrat. W 1916 formował w Tyflisie 5 Kaukaską Dywizję Strzelecką, w której służyło wielu Polaków i dowodził nią od 2 kwietnia do 16 września oraz przejściowo dowodził I Korpusem na Froncie Kaukaskim. W 1917 został zdymisjonowany przez rząd Aleksandra Kiereńskiego, z awansem na generała lejtnanta, i powrócił do Polski.

Z dniem 23 grudnia 1918 przyjęty został do Wojska Polskiego, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia generała porucznika ze starszeństwem z 6 sierpnia 1916, i przydzielony do Rezerwy Oficerskiej[2].

Od stycznia 1919, po wybuchu powstania wielkopolskiego, organizował i dowodził 1 Dywizją Strzelców Wielkopolskich. W czerwcu tego roku objął dowództwo Okręgu Zachodniego Wojsk Wielkopolskich. 12 września 1919 ponownie objął dowództwo 1 DSW, która w międzyczasie przemianowana została na 14 Dywizję Piechoty Wielkopolskich. Zginął 28 września 1919 pod m. Rynia k. Bobrujska, na froncie bolszewickim. Pochowany został na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • podporucznik (Подпоручик) – starszeństwo z 8 sierpnia 1881
  • chorąży (Прапорщик гвардии) – starszeństwo z 8 sierpnia 1881
  • podporucznik (Подпоручик гвардии) – starszeństwo z 30 sierpnia 1884
  • porucznik (Поручик гвардии) – starszeństwo z 8 sierpnia 1885
  • sztabskapitan (штабс-капитан гвардии) – starszeństwo z 5 kwietnia 1892
  • kapitan (капитан гвардии) – starszeństwo z 6 grudnia 1896
  • podpułkownik – starszeństwo z 6 grudnia 1896 (po przeniesieniu z gwardii do armii)
  • pułkownik (полковник) – starszeństwo z 5 października 1904
  • generał major (генерал-майор) – 25 marca 1914
  • generał lejtnant (генерал-лейтенант) – 6 sierpnia 1916 (5 listopada 1917)

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. W 1884 przeprowadzona została reforma systemu stopni wojskowych. W ramach reformy stopień chorążego gwardii został zniesiony. Stopień chorążego gwardii odpowiadał porucznikowi w armii. Od 1884 stopień podporucznika gwardii odpowiadał porucznikowi w armii. Stopień porucznika gwardii odpowiadał sztabskapitanowi w piechocie i sztabsrotmistrzowi w kawalerii. Stopień sztabskapitana gwardii odpowiadał kapitanowi w piechocie i rotmistrzowi w kawalerii. Stopień kapitana lub rotmistrza gwardii odpowiadał stopniowi podpułkownika w armii.
  2. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 5 z 18.01.1919 r.
  3. Dekret Naczelnika Państwa z 24 marca 1922 r. L. 11445/V.M. Adj. Gen. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 10, s. 322)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • L. Karczewski, Zarys historii wojennej 57-go Pułku Piechoty Wielkopolskiej, Warszawa 1928.
  • H. P. Kosk, Generalicja polska, t. 1, wyd. Oficyna Wydawnicza "Ajaks", 1998.
  • T. Kryska-Karski, S. Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Warszawa 1991.
  • P. Stawecki, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939, Warszawa 1994, ​ISBN 83-11-08262-6​.
  • A. Suchcitz, Generałowie wojny polsko-sowieckiej 1919-1920. Mały słownik biograficzny, Białystok: Ośrodek Badań Historii Wojskowej Muzeum Wojska w Białymstoku, 1993.