Front Wyzwolenia Narodowego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Front Wyzwolenia Narodowego
جبهة التحرير الوطني
Front de Libération Nationale
Lider Abdelaziz Bouteflika
Data założenia 1 listopada 1954
Adres siedziby Algieria Algier
Deklarowana
ideologia polityczna
nacjonalizm, socjaldemokracja
Deklarowane
poglądy gospodarcze
socjaldemokracja
Członkostwo
międzynarodowe
Międzynarodówka Socjalistyczna
Młodzieżówka UNJA
Obecni posłowie
208 / 462
http://www.pfln.dz

Front Wyzwolenia Narodowego, Front de Libération Nationale (FLN), Dżabhat at-Tahrīr al-Waṭanī (arab. جبهة التحرير الوطني) organizacja narodowo-niepodległościowa powstała w Algierii tuż po wybuchu powstania 1 listopada 1954 w wyniku przekształcenia się Rewolucyjnej Rady Jedności i Działania (CRUA) założonej w marcu 1954.

W skład FLN weszła nacjonalistyczna Organizacja Specjalna, mniejsze grupy lewicowych nacjonalistów oraz oddziały partyzanckie[1]. Front przyjął orientację lewicowo-narodowowyzwoleńczej powołującą się na doktrynę socjalizmu. Z jego inicjatywy powstała algierska Narodowa Armia Wyzwoleńcza (Armée de Libération Nationale, ALN), która drogą wojny o niepodległość doprowadziła do uzyskania przez Algierię niepodległości. W okresie 1963-90 jako jedyna legalnie działająca partia polityczna sprawowała niepodzielną władzę w kraju. W 1965 jeden z jej umiarkowanych polityków, Huari Bumedien, w wyniku przewrotu wojskowego, przejął władzę w kraju odsuwając od władzy lidera radykałów Ahmeda Ben Bellę[1]. W trakcie swoich rządów Bumedien przeprowadził socjalistyczne reformy gospodarcze i zwalczał konserwatywne grupy islamistów. W odróżnieniu od innych arabskich socjalistów nie orientował się na współpracę ze Związkiem Radzieckim, pozostał jednak radykalnym krytykiem proamerykańskich monarchii arabskich, Izraela, duchownych islamskich oraz kapitalizmu[1].

Po wprowadzeniu w 1989 systemu wielopartyjnego, FWN utracił swe znaczenie na rzecz partii Islamskiego Frontu Ocalenia (FIS). W 1997 FWN pokonana została przez Zgromadzenie Narodowo-Demokratyczne (RND). W wyborach parlamentarnych w 2002 roku partia uzyskała 2 618 003 głosów (35,3%, 199 mandaty) zwyciężając i obejmując władzę. Premierem został Ali Benfilis. W wyborach prezydenckich w 2004 roku kandydat partii, A. Benflis, zdobył 653 951 głosów (6,4%).

Jej sekretarzem generalnym był od 1991 Abd al-Hamid al-Mahri. Organem prasowym Frontu jest dziennik „Al-Mudżahid”. Młodzieżówką partii jest Union Nationale de la Jeunesse Algérienne.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Nadeem F. Paracha: Socjalizm islamski. Część II – czas sukcesów (1952-78)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]