Gabriele D’Annunzio

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gabriele D’Annunzio
Gabriele D’Annunzio
Data i miejsce urodzenia 12 marca 1863
Pescara,  Włochy
Data i miejsce śmierci 1 marca 1938
Gardone Riviera
Przyczyna śmierci zawał serca
Zawód poeta, dramaturg i prozaik
Narodowość Włoch

Gabriele Michele Raffaele Ugo D’Annunzio (ur. 12 marca 1863 w Pescarze, zm. 1 marca 1938 w Gardone Riviera) – włoski lotnik wojskowy, poeta, dramaturg i prozaik. Znany zwłaszcza dzięki bestsellerowej powieści z 1894 Triumf śmierci.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ojciec Gabriela zmienił nazwisko z Rapagnetta na D’Annunzio. Przyszły pisarz uczył się w Toskanii. Zadebiutował w 1879 tomikiem Primo Vere nawiązującym do klasycyzmu. Wsławił się brawurą, walcząc jako lotnik w czasie I wojny światowej. Pomimo sprzeciwu rodziny, poślubił księżniczkę Marię Hardouin di Gallese. Biografowie uważali jednak Elvirę Natalię Fraternali (w jego twórczości i korespondencji występująca jako Barbara Leoni lub Barbarella, żona hrabiego Leoni) za „jedyną miłość w życiu poety”[1]. Jej osoby dotyczy część jego twórczości (Niezwyciężona, Triumf śmierci).

W swoich utworach wyrażał panteistyczną radość życia; jego twórczość przesiąknięta jest egotyzmem. Zdaniem Jana Tomkowskiego włoski odpowiednik Przybyszewskiego[2]. Wpływ na jego twórczość wywarła filozofia Artura Schopenhauera i Friedricha Nietzschego. Interesował się również literaturą Dostojewskiego i Tołstoja, nie odnajdując jednak pełnego dla niej zrozumienia.

Gabriele D’Annunzio często jest uważany za jednego z prekursorów włoskiego faszyzmu. Benito Mussolini zaczerpnął wiele z jego myśli, m.in. koncepcję wskrzeszenia Imperium Romanum. 12 września 1919 roku D’Annunzio na czele oddziałów ochotniczych dokonał zajęcia Fiume (obecnie Rijeka), co spowodowało wycofanie sprzymierzonych oddziałów francusko-brytyjsko-amerykańskich i proklamowanie Regencji Carnaro. D’Annunzio utrzymał się w mieście do 30 grudnia 1920 roku, pragnąc aby przyłączono Dalmację do Włoch. W późniejszym okresie drogi D’Annunzia i Mussoliniego rozeszły się, wskutek zdecydowanego sprzeciwu D’Annunzia wobec sojuszu Włoch z III Rzeszą.

Zmarł 1 marca 1938 na zawał serca w Gardone Riviera[3][4].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • 1879Primo Vere (debiutancki tomik poezji)
  • Powieści spod znaku Róży
  • 1891Giovanni Episcopo
  • 1895Dziewice wśród skał (Le Vergini delle Rocce)
  • 1900Ogień (Il fuoco)
  • 1900Elegie romane (poezje)
  • 1882Dziewicza ziemia (La Terra vergine)
  • Powieści spod znaku Lilii
  • Powieści spod znaku Owocu Granatu
  • Niezwyciężona (L’Invincibile)
  • Gioconda – poezje
  • Deszcz w sosnowym lesie

Przypisy

  1. Ze wstępu do Triumfu śmierci, Stanisław Kasprzysiak, Wydawnictwo Czytelnik, 1976.
  2. J. Tomkowski, Młoda Polska, Warszawa 2001, s. 25.
  3. Zgon Gabriela D’Annunzio. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 49 z 3 marca 1938. 
  4. Italia w żałobie po zgonie poety-żołnierza. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 50 z 4 marca 1938.