Antylopa indyjska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Garna)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antylopa indyjska
Antilope cervicapra[1]
(Linnaeus, 1758)
Antylopa indyjska
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina wołowate
Podrodzina antylopy
Rodzaj antylopa
(Antilope)
Pallas, 1766
Gatunek antylopa indyjska
Podgatunki
  • A. c. cervicapra (Linnaeus, 1758)
  • A. c. rajputanae Zukowsky, 1927
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 NT pl.svg

Antylopa indyjska[3], dawniej: garna[4] (Antilope cervicapra) – gatunek ssaka z rodziny wołowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju antylopa (Antilope). Gatunek dawniej bardzo liczny, obecnie zaliczany do kategorii zwierząt o podwyższonym ryzyku wyginięcia (NT)[2].

Nazwa „antylopa”[edytuj]

W polskiej literaturze zoologicznej nazwa „antylopa” była w przeszłości używana jako pierwszy człon szeregu nazw zwierząt parzystokopytnych: antylopa karłowata (Neotragus pygmaeus) – obecnie antylopka karłowata, antylopa końska (Hippotragus equinus) – obecnie antylopowiec koński, antylopa modra (†Hippotragus leucophaeus) – obecnie antylopowiec modry, antylopa sarnia (Pelea capreolus) – obecnie pelea sarnia, czy antylopa szabloroga (Hippotragus niger) – obecnie antylopowiec szablorogi)[4]. Publikacje encyklopedyczne określały mianem antylopa nieokreślone „zwierzęta roślinożerne, zamieszkujące stepy i sawanny Afryki i Azji”[5], czy zwierzęta „należące do gatunku przeżuwaczy pustorogich, jak suhak, kozica, gnu i niektóre inne”[6]. Nazwa nie określała więc konkretnego zwierzęcia.

W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” autorzy zaproponowali wprowadzenie polskiej wersji binominalnego nazewnictwa wernakularnego ssaków i przypisali nazwę „antylopa” wyłącznie dla zwierząt z rodzaju Antilope[3].

Charakterystyka[edytuj]

Ciało samców ma barwę brunatną lub czarną, samice są żółtobrązowe. Brzuch u obu płci jest biały. Samce garny posiadają długie, skręcone rogi.

  • Długość: do 100-150 cm
  • Wzrost: 60-85 cm
  • Waga: 25-35 kg
  • Długość życia: do 13 lat
  • Długość ciąży: 5-6 miesięcy
  • Liczba młodych: 1

Występowanie[edytuj]

Indie. Introdukowany w Argentynie i Teksasie, gdzie jego obecną liczebność ocenia się na wyższą niż w obszarze naturalnego występowania.

Tryb życia[edytuj]

Żyje w stadach. Roślinożerca.

Podgatunki[edytuj]

Wyróżniono dwa podgatunki antylopy indyjskiej[7]:

  • A. cervicapra cervicapra
  • A. cervicapra rajputanae

Ciekawostki[edytuj]

  • Najciemniejszy kozioł zostaje z reguły przewodnikiem stada.

Przypisy

  1. Antilope cervicapra, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Antilope cervicapra. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b c Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b c d Zygmunt Kraczkiewicz: SSAKI. Wrocław: Polskie Towarzystwo Zoologiczne - Komisja Nazewnictwa Zwierząt Kręgowych, 1968, s. 81, seria: Polskie nazewnictwo zoologiczne.
  5. a b Słownik języka polskiego. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN. ISBN 9788301173777.
  6. a b red. Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  7. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Antilope cervicapra. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 20 czerwca 2010]


Bibliografia[edytuj]

  1. Halina Komosińska, Elżbieta Podsiadło: Ssaki kopytne : przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13806-8.