Generalny Okręg Białorusi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Generalbezirk Weißruthenien
Генеральная акруга Беларусь
Generalny Okręg Białorusi
1941-1944
Flaga III Rzeszy
Godło III Rzeszy
Flaga III Rzeszy Godło III Rzeszy
Położenie III Rzeszy
Stolica Mińsk
Zależne od Komisariat Rzeszy Wschód
Głowa terytorium Komisarz Generalny Kurt von Gottberg
b. siedziba administracji Generalnego Okręgu Białorusi (1941-1944), KC KPB (1947-1991), obecnie administracji Prezydenta Białorusi

Generalny Okręg Białorusi (Generalbezirk Weißruthenien, Генеральная акруга Беларусь) – jednostka administracyjna na terytorium Białorusi, okupowanym przez nazistowskie Niemcy podczas II wojny światowej. Powołany 17 lipca 1941, a wraz z generalnymi okręgami Litwy, Łotwy i Estonii był częścią Komisariatu Rzeszy Wschód (Reichskommissariat Ostland) z siedzibą w Rydze a następnie w Kownie, który był jednostką Ministerstwa Rzeszy dla okupowanych Ziem Wschodnich (Reichsministerium für die besetzten Ostgebiete).

Komisarze Generalni[edytuj | edytuj kod]

Aparat bezpieczeństwa[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy SS i Policji[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy Policji Bezpieczeństwa i Służby Bezpieczeństwa[edytuj | edytuj kod]

Białoruska Policja Pomocnicza[edytuj | edytuj kod]

  • kapitan Franciszek Kuszel: komendant policji w Mińsku oraz kursów dla policjantów od lipca 1941, w sierpniu 1943 mianowany jej głównym zwierzchnikiem na całym okupowanym obszarze.

Weißruthenische Hilfspolizei powstała w lipcu 1941, min. z inicjatywy Abwehry, podległa Ordnungspolizei. Uczestniczyła ona w nazistowskich zbrodniach popełnionych w tym kraju, często wyręczając w nich okupanta. Środowisko było pełne degeneratów i zbrodniarzy przeciwko czemu protestował sam Kuszel widząc w policji zalążek przyszłej białoruskiej armii. Białoruska Obrona Krajowa, której trzon stanowiła białoruska policja pomocnicza, powstała w lutym 1944 z inicjatywy Białoruskiej Centralnej Rady kolaborującej z hitlerowskim okupantem. Dowódcą został Franciszek Kuszel (awansowany na majora)[3]. BKA nie zdążyła odegrać większej roli w wojnie. Z żołnierzy, którzy wycofali się z Niemcami sformowano brygadę SS zaś ci, którzy zostali w kraju albo poddali się Sowietom albo przystąpili do antyradzieckiego ruchu oporu.

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

Administracja mieściła się w budynku wybudowanym w latach 1939-1941 dla Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Białorusi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kurt von Gottberg, www.dws-xip.pl [dostęp 2018-10-01] (pol.).
  2. Zitat bei Ernst Klee: Das Personenlexikon zum Dritten Reich. Fischer Taschenbuch 2005, S. 607.
  3. E. Mironowicz, Wojna wszystkich ze wszystkimi, str. 157.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mieczysław Juchniewicz: Polacy w radzieckim ruchu partyzanckim 1941-1944, Warszawa 1973