Sedymentologia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sedymentologia to nauka o powstawaniu skał osadowych lub inaczej nauka zajmującą się procesami kształtowania, transportu i depozycji (sedymentacji) materiału. Uznawana jest za część nauk geologicznych lub geograficznych.

Schematyczne przedstawienie zasady pierwotnego poziomego ułożenia warstw.

Zgodnie z zasadą uniformitaryzmu badania sedymentologiczne współczesnych osadów znajdują zastosowanie w interpretacji historii geologicznej, czyli środowiska powstawania i późniejszych przemian skał osadowych i zawartych w nich struktur. Zasada pierwotnego poziomego ułożenia warstw zakłada, że osady są deponowane zgodnie z kątem naturalnego zsypu i najczęściej tworzą poziome lub połogie powierzchnie. Zasada poziomej ciągłości podaje, że warstwy osadów pierwotnie rozciągają się w każdym kierunku, chyba że są ograniczone poprzez jakiś przedmiot, ukształtowanie terenu lub materiał nie może być dalej transportowany w wyniku stopniowej utraty energii środowiska transportu.

Skały osadowe oraz luźne osady pokrywają około 80 procent powierzchni Ziemi[1], w przypadku Polski są to głównie osady czwartorzędowe. Skały osadowe mają ważne znacznie ekonomiczne:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Folk 1965

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jaroszewski W., Marks L., Radomski A., Słownik geologii dynamicznej, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1985.
  • Folk, R.L., Petrology of Sedimentary Rocks, Hemphill, 1965. wersja online