Georgi Dimitrow (1931–1978)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Georgi Dimitrow
Георги Димитров
Pełne imię i nazwisko Georgi Dimitrow Nikołow
Data i miejsce urodzenia 1 maja 1931
Burgas
Data i miejsce śmierci 16 marca 1978
Gabare
Pozycja prawoskrzydłowy, napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1948–1951 Botew Burgas
1951–1954 WMS Stalin
1955–1959 CDNA Sofia 87 (26)
1959–1964 Czerno More Warna
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1953–1958  Bułgaria 30 (7)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1964–1965 Czerno More Warna (asystent)
1968–1972 Czerno More Warna
1972 Bułgaria U-23
1972–1974 Bułgaria (asystent)
1974–1976 Czerno More Warna
Dorobek medalowy
brąz Melbourne 1956 Piłka nożna

Georgi Dimitrow Nikołow (bułg. Георги Димитров Николов, ur. 1 maja 1931 w Burgas, zm. 16 marca 1978 w Gabare) – bułgarski piłkarz występujący na pozycji pomocnika lub napastnika, reprezentant Bułgarii w latach 1953–1958, brązowy medalista Igrzysk Olimpijskich 1956, trener piłkarski.

Podczas kariery piłkarskiej nosił przydomek Czerwenija (bułg. Червения: czerwony)[1]. Rozegrał 30 spotkań w reprezentacji Bułgarii, z którą zdobył brązowy medal Igrzysk Olimpijskich. Zaliczany do grona legendarnego pokolenia piłkarzy CSKA Sofia z lat 50. XX wieku[1][2][3]. Zginął w 1978 roku w katastrofie lotniczej[4].

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Grę w piłkę nożną na poziomie seniorskim rozpoczął w sezonie 1948/49 w drużynie Botew Burgas, z którą na zakończenie rozgrywek spadł z A RFG[5][6]. Na początku 1951 roku został graczem WMS Stalin, z którym rok później awansował do bułgarskiej ekstraklasy[5]. Przed sezonem 1955 przeniósł się do CDNA Sofia prowadzonego przez Kruma Milewa[4][7]. W barwach tego zespołu wywalczył 5 tytułów mistrzowskich (1955, 1956, 1957, 1958 i 1958/59) oraz zdobył Puchar Armii Sowieckiej w 1955 roku, po zwycięstwie w meczu finałowym 5:2 ze Spartakiem Płowdiw[5][8].

W 1956 roku Dimitrow zadebiutował w europejskich pucharach, kiedy to wystąpił z CDNA Sofia w Pucharze Mistrzów[5][9]. Był to zarazem debiut bułgarskiego klubu w oficjalnych rozgrywkach międzynarodowych pod egidą UEFA[9][10]. W edycji 1956/57 zdobył on gola w wygranym 8:1 spotkaniu I rundy przeciwko FC Dinamo Bukareszt[10][11]. W kolejnym etapie jego zespół uległ w dwumeczu FK Crvena zvezda (1:3 i 2:1) i odpadł z rywalizacji[10].

Latem 1959 roku odszedł do drugoligowego Czerno More Warna, w którym występował jego brat Nikoła[12][13]. Po przyjściu do klubu otrzymał funkcję kapitana zespołu[14]. W sezonie 1959/60 awansował z Czerno More do A RFG, w której grał do 1964 roku, kiedy to zakończył karierę zawodniczą i został włączony do sztabu szkoleniowego[4].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

6 września 1953 zadebiutował w reprezentacji Bułgarii w przegranym 1:2 meczu przeciwko Czechosłowacji w eliminacjach Mistrzostw Świata 1954. 13 września tego samego roku w towarzyskim spotkaniu z Polską (2:2) zdobył pierwsze dwie bramki w drużynie narodowej. W 1956 roku wziął udział w Igrzyskach Olimpijskich w Melbourne, na których wywalczył z Bułgarią brązowy medal, pokonując w meczu o 3. miejsce 3:0 Indie[15]. Ogółem w latach 1953-1958 rozegrał w zespole narodowym 30 spotkań i zdobył 7 goli[16].

Bramki w reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

LP Data Miejsce Przeciwnik Bramka Rezultat Ranga meczu 
1. 13 września 1953 Stadion Narodowy im. Wasiła Lewskiego, Sofia  Polska 1:0 2:2 Mecz towarzyski
2. 13 września 1953 Stadion Narodowy im. Wasiła Lewskiego, Sofia  Polska 2:1 2:2 Mecz towarzyski
3. 12 maja 1956 British Empire Exhibition Stadium, Londyn  Wielka Brytania 3:2 3:3 Eliminacje Igrzysk Olimpijskich 1956
4. 30 listopada 1956 Olympic Park Stadium, Melbourne  Wielka Brytania 1:0 6:1 Igrzyska Olimpijskie 1956
5. 22 maja 1957 Ullevaal Stadion, Oslo  Norwegia 1:0 2:1 Eliminacje Mistrzostw Świata 1958
6. 22 maja 1957 Ullevaal Stadion, Oslo  Norwegia 2:1 2:1 Eliminacje Mistrzostw Świata 1958
7. 23 czerwca 1957 Népstadion, Budapeszt  Węgry 1:4 1:4 Eliminacje Mistrzostw Świata 1958

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 1964/65 pracował jako asystent trenera w Czerno More Warna[5][6]. W latach 1968-1972 pełnił funkcję pierwszego szkoleniowca klubu[5][17]. W 1972 roku prowadził młodzieżową reprezentację Bułgarii podczas turnieju finałowego Mistrzostw Europy 1972, w którym jego zespół dotarł do półfinału, gdzie uległ w dwumeczu ZSRR (0:4, 3:3)[6][18]. W latach 1972-1974 pracował jako asystent Christo Mładenowa w seniorskiej reprezentacji Bułgarii, która zakwalifikowała się do Mistrzostw Świata 1974, na których odpadła po fazie grupowej[19]. Po zakończeniu turnieju Dimitrow objął Czerno More Warna, które prowadził przez kolejne dwa lata[6][17]. Po spadku z bułgarskiej ekstraklasy w sezonie 1975/76, odszedł ze stanowiska i został zastąpiony przez Kiriła Rakarowa[20].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego brat Nikoła (ur. 1939) również był piłkarzem występującym na pozycji napastnika[6][12]. W latach 1959–1964 grali wspólnie w formacji ataku Czerno More Warna[12]. W późniejszym okresie (1968–1970) Georgi był w Czerno More trenerem Nikoły.

Okoliczności śmierci[edytuj | edytuj kod]

16 marca 1978 zginął w katastrofie samolotu Tu-134, lecącego do Warszawy, który po ok. 10 minutach od startu z lotniska Sofia-Wrażdebna rozbił się we wsi Gabare w obwodzie Wraca[4].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Bułgaria
CDNA Sofia

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Из архивите на националния: първи отстранен Еврогранд (bułg.). cska1948.bg. [dostęp 2019-01-16].
  2. 68 години ЦСКА! (bułg.). corner.dir.bg. [dostęp 2019-01-17].
  3. Избраха Стоичков за най-великата осмица в ЦСКА (bułg.). gol.bg. [dostęp 2019-01-16].
  4. a b c d 39 години от трагичната гибел на Жулиета Шишманова и Георги Димитров - Червения (bułg.). cska.bg. [dostęp 2019-01-16].
  5. a b c d e f Георги Димитров „Червения” - Кариера в клуба (bułg.). fccska.com. [dostęp 2019-01-18].
  6. a b c d e Георги Димитров – Червения, футболното бижу на ЦДНА (bułg.). temasport.com. [dostęp 2019-01-15].
  7. Моряците се давят, Аллаха води Спартак до бронза (bułg.). bgfootball.com. [dostęp 2019-01-16].
  8. Рефер си играе на финала на „тука има, тука нема гол“ (bułg.). temasport.com. [dostęp 2019-01-19].
  9. a b Преди точно 60 години ЦСКА ето така стъпи гръмовно в Европа! (bułg.). 7dnicska.bg. [dostęp 2019-01-18].
  10. a b c Ето я първата победа на български шампион в Европа (bułg.). blitz.bg. [dostęp 2019-01-18].
  11. 1st leg: CSKA Sofia 8-1 Dinamo Bucureşti (ang.). uefa.com. [dostęp 2019-01-17].
  12. a b c ЦСКА София рядко бърка вкъщи срещу Черно море! Армейците не познават вкуса на загубата от... (bułg.). 7dnicska.bg. [dostęp 2019-01-19].
  13. Националите на Черно море (bułg.). chernomorepfc.bg. [dostęp 2019-01-19].
  14. Преди 49 години: Черно море обръща Левски от 0:2 до 3:2 (bułg.). arenavarna.com. [dostęp 2019-01-16].
  15. Games of the XVI. Olympiad (ang.). rsssf.com. [dostęp 2019-01-15].
  16. Bulgaria - Record International Players (ang.). rsssf.com. [dostęp 2019-01-20].
  17. a b Повече от век ФК „Черно море” (bułg.). dariknews.bg. [dostęp 2019-01-19].
  18. Europe U-23 Championship 1972 (ang.). rsssf.com. [dostęp 2019-01-20].
  19. World Cup 1974 finals (ang.). rsssf.com. [dostęp 2019-01-15].
  20. Гонзо повежда Черно море в 18-ия му поред рекорден сезон в елита! Вижте всичките класирания на отбора (bułg.). petel.bg. [dostęp 2019-01-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]