Geza Vermes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Geza Vermes (ur. 22 lipca 1924 w Makó na Węgrzech, zm. 8 maja 2013) – pochodzący z rodziny węgierskich Żydów i pracujący w Wielkiej Brytanii historyk, specjalista od starożytnej Palestyny, rękopisów z Qumran i w ogóle literatury w języku aramejskim, oraz życia Jezusa Chrystusa.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Jego rodzina przyjęła chrzest, gdy miał 7 lat, ale rodziców nie uchroniło to przed śmiercią w czasie II wojny światowej; zginęli jako ofiary holocaustu. Po wojnie został księdzem, studiował w Paryżu i na Uniwerytecie Katolickim w British Academy w Belgii, gdzie studiował historię i języki orientalne, a w 1953 obronił doktorat z teologii na temat rękopisów z Qumran. W 1957 wystąpił z Kościoła katolickiego. W latach 1957-1965 wykładowca na Uniwersytecie w Newcastle upon Tyne. W latach 1965-1994 na Oxford University, gdzie został profesorem. Od 1971 redaktor "Journal of Jewish Studies". Od 1991 roku był szefem Oxford Forum for Qumran Research. O jego pracy nad zwojami z Qumran mówi autobiograficzna książka Providential Accidents. Jako pierwszy od odkrycia zwojów zajął sie ich analizą i tłumaczeniem na język angielski, czego skutkiem było powstanie ogólnie przyjętego tłumaczenia: The Death Sea Scrolls in English wydanego w roku 1962, a ponownie wydanego przez Penguin Classics w 2004 roku jako The complete Death Sea Scrolls in English.

Doktor honoris causa uniwersytetów w Edynburgu, Durham i Sheffield.

Należał do Akademii Brytyjskiej oraz Europejskiej Akademii Sztuk, Nauk i Nauk Humanistycznych.

Najważniejsze prace[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]