Krzyż Wojenny za Męstwo Wojskowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krzyż Wojenny za Męstwo Wojskowe
Croce di guerra al valore militare
Rewers
Rewers odznaczenia
Baretka
Baretka 1922-1943
Baretka
Baretka od 1943
Ustanowiono 7 stycznia 1922
Wielkość 38 x 38 mm
Kruszec brąz

Krzyż Wojenny za Męstwo Wojskowe (wł. Croce di guerra al valore militare) – odznaczenie wojskowe Królestwa Włoch oraz Republiki Włoskiej, nadawane wojskowym, bez względu na stopień i rodzaj broni, a także osobom cywilnym za czyny waleczności podczas wojny.

Historia[edytuj]

Krzyż został ustanowiony przez Wiktora Emanuela III królewskim dekretem nr 195 z 7 stycznia 1922, pod nazwą "Krzyża Wojennego Zasługi za Męstwo Wojskowe", jako oddzielna, wyższa kategoria Krzyża Zasługi Wojennej. Pomyślany jako nagroda za czyny waleczności niekwalifikujące się do odznaczenia brązowym Medalem za Męstwo Wojskowe. Krzyż mógł być nadany tej samej osobie wielokrotnie. Mógł być również nadany oddziałowi wojskowemu, miastu, prowincji, lub innej zbiorowości.

Wygląd i sposób noszenia[edytuj]

Oznakę stanowi brązowy krzyż grecki, o awersie identycznym jak Krzyż Zasługi Wojennej. Na rewersie znajdował się napis: "Al Valore Militare", zwieńczony monogramem Viktora Emanuela III, oraz wizerunek rzymskiego miecza (gladio), owinięty gałązka laurową – na dolnym ramieniu krzyża.

Krzyż noszono początkowo na niebieskiej wstążce z dwoma białymi paskami, identycznej jak przy Krzyżu Zasługi Wojennej. Na wstążkę było nałożone brązowe okucie, w kształcie miecza z gałązka laurową. Takie samo okucie umieszczano na baretce.

16 października 1941 zmieniono nazwę odznaczenia na obecną, zaś od 10 maja 1943 krzyż jest noszony na jednolicie niebieskiej wstążce Medalu za Męstwo Wojskowe, bez okucia. W Republice Włoskiej zmieniono monogram królewski na litery "RI" (Repubblica Italiana).

Odznaczeni[edytuj]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Odznaczeni Krzyżem Wojennym za Męstwo Wojskowe.

M.in.:

Bibliografia[edytuj]

  • Wiesław Bończa-Tomaszewski: Kodeks orderowy. Warszawa, 1939, s. 597