Gołków

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gołków
Państwo  Polska
Województwo mazowieckie
Powiat piaseczyński
Gmina Piaseczno
Liczba ludności (2014-09-30) 975[1]
Strefa numeracyjna (+48) 22
Kod pocztowy 05-502
Tablice rejestracyjne WPI
SIMC 0006296
Położenie na mapie gminy Piaseczno
Mapa lokalizacyjna gminy Piaseczno
Gołków
Gołków
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gołków
Gołków
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Gołków
Gołków
Ziemia 52°02′35″N 20°58′28″E/52,043056 20,974444

Gołkówwieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie piaseczyńskim, w gminie Piaseczno. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.

Wieś staropolska rodu Gołkowskich. Od ok. 1775 roku właścicielem wsi był bankier Piotr Tepper, a od 1793 roku Tomasz Dangel i jego potomkowie, a następnie od 1825 r. książę Adam Woroniecki. W XIX wieku Gołków należał kolejno do: Antoniego Zalewskiego (1856 r.), Michała Wessla (1862 r.), Racheli z Karęgów Wessel (1864 r.) oraz od 1872 roku - na mocy kontraktu kupna–sprzedaży i zamiany na nieruchomość warszawską - Gustawa Bauerfeinda. Gołków należał do rodziny Bauerfeindów do czasu reformy rolnej z 1944 roku. Zgodnie z ukazem cesarskim z 1867 roku we wsi Gołków ludzie otrzymali grunty na własność. Po tej reformie wieś Gołków składała się z 27 osad.

W 1893 roku sprzedano osadę młynarską w Gołkowie. Młyn wodny na planie z 1848 roku nosił nazwę Zofin. W późniejszym czasie nazywany był Czerwonką, podobnie jak położona po drugiej stronie drogi karczma.

W 1872 roku młynem zarządzała wdowa Karolina Koblewska. Starała się ona o kredyt umożliwiający remont nieczynnego i podupadłego wtedy budynku. Był to budynek murowany, piętrowy. Wdowa planowała uruchomienie młyna w tzw. systemie amerykańskim umożliwiającym redukcję pracy ludzkiej i uzyskanie wyrobów należycie oczyszczonych i podzielonych na różne gatunki.

W 1911 roku wydzielono Cegielnię Gołków jako osobną nieruchomość. Cegielnia w Gołkowie zaznaczona jest już na mapie wojskowej w 1839 roku. W okresie poprzedzającym wybuch I wojny światowej na wyposażenie zakładu składały się m.in.: maszyna parowa o mocy 100 koni, kocioł parowy 80 m³, dwie duże i jedna mała prasa, dwie pary walców, dwie pompy parowe, 9500 ramek do suszenia dachówek, miech i narzędzia kowalskie. W 1901 roku do Cegielni poprowadzono bocznicę od głównej linii kolejki wąskotorowej Warszawa – Góra Kalwaria. Linię wąskotorową z Piaseczna przedłużono do Grójca w okresie od 1911 roku do wiosny 1914 roku. Wówczas w Gołkowie wyznaczono przystanek i zbudowano murowany budynek stacji. Pas gruntu pod budowę stacji wykupiło Towarzystwo Akcyjne Warszawskich Kolei Podjazdowych.

W pobliżu Gołkowa 9 - 10 lipca 1794 r. miała miejsce bitwa powstania kościuszkowskiego (bitwa pod Gołkowem).

Podczas I wojny światowej był tu cmentarz żołnierzy rosyjskich i niemieckich.

Przez miejscowość przechodzi trasa dawnej Grójeckiej Kolei Dojazdowej, obecnie Piaseczyńskiej Kolei Wąskotorowej.

Komunikacja[edytuj]

Gołków leży na trasie między Piasecznem a Tarczynem. Dojazd autobusami:

  • ZTM Warszawa
    • linia strefowa 727 z pętli Metro Wilanowska w kierunku Głosków-Szkoła / Antoninów (Cm.Południowy)
    • L-2 oraz L12 z pętli Urząd Miasta w Piasecznie w kierunku Złotokłosu
    • L-5 z pętli Urząd Miasta w Piasecznie w kierunku Bobrowca
  • PKS Grójec na trasie Piaseczno - Tarczyn

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]