Gofr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gofr brukselski, znany w Stanach Zjednoczonych jako „belgijski”
Gofr z bitą śmietaną i polewą

Gofr – rodzaj pulchnego lub chrupkiego wafla robionego w gofrownicy, gdzie nadawany jest mu charakterystyczny kształt – zazwyczaj jest to prostokąt lub kwadrat z kratownicą, rzadziej koło czy serduszka ułożone w kwiatek. Gofry podaje się na ciepło[1], często z różnymi słodkimi dodatkami, na przykład bitą śmietaną, owocami, dżemem, frużeliną, galaretką, lodami, cukrem pudrem lub polewą.

Typowe gofry przygotowuje się z ciasta naleśnikowego[1]. Mąkę, cukier, stopione masło lub olej, żółtka jaj, mleko i sól miesza się razem, a następnie dodaje się białka jaj ubite na pianę.

Specyficznymi odmianami gofrów są gofry belgijskie (brukselskie), spopularyzowane w 2. połowie XX wieku[2] oraz gofry z Liège.

17 marca 2017 na Listę polskich produktów tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi trafiły „gofry pruskie” wytwarzane na Warmii. Do ich wyrobu używa się mąki, mleka, jaj, masła oraz drożdży[3].


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b gofr - Wielki słownik języka polskiego PAN [dostęp 2022-10-22]
  2. Belgian Waffles.
  3. Gofry pruskie, [w:] Lista produktów tradycyjnych (woj. warmińsko-mazurskie) [online], Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi [dostęp 2018-11-19].